Yabancı Mahkeme Nafaka Kararının Tanınması ve Tenfizi (MÖHUK m.50-58)

Yurt dışındaki bir mahkemenin verdiği nafaka kararı, Türkiye’de kendiliğinden geçerli değildir ve doğrudan icraya konulamaz. Kararın Türkiye’de cebri icra gücü kazanması için 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (MÖHUK) 50 ve devamı maddeleri uyarınca tenfiz kararı alınması gerekir. Bu rehberde tenfiz ile tanıma arasındaki farkı, aranan şartları, görevli mahkemeyi, gerekli belgeleri ve süreci uygulamadaki hâliyle anlatıyoruz.

Tanıma mı, Tenfiz mi? Doğru Davayı Seçmek

İkisi farklı sonuçlar doğurur ve yanlış dava türü seçimi zaman kaybettirir:

Ön Şartlar: MÖHUK m.50

• Karar yabancı bir mahkeme tarafından verilmiş olmalıdır. Kararı veren makamın mahkeme sayılıp sayılmayacağı, kararın verildiği devletin hukukuna göre belirlenir.
• Karar hukuk davalarına ilişkin olmalıdır. Nafaka bu kapsamdadır.
• Karar, verildiği devletin kanunlarına göre kesinleşmiş olmalıdır. Kesinleşme, o ülke makamınca verilen şerh veya belgeyle ispatlanır.

Tenfiz Şartları: MÖHUK m.54

Ön şartlar sağlandıktan sonra mahkeme dört başlığı denetler:

• (a) Karşılıklılık: Türkiye ile kararın verildiği devlet arasında antlaşma, o devlette Türk mahkeme kararlarının tenfizini mümkün kılan kanun hükmü veya fiilî uygulama bulunmalıdır. Almanya, Avusturya, Fransa, Hollanda, İsviçre gibi Türk vatandaşlarının yoğun yaşadığı ülkelerde karşılıklılık kural olarak sorun oluşturmaz; yine de dosyada ileri sürülmesi ve ispatı gerekir.
• (b) Münhasır yetki: Karar, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine giren bir konuda verilmiş olmamalıdır. Ayrıca davalı itiraz ederse, davalıyla veya uyuşmazlıkla gerçek bir ilişkisi bulunmayan bir devletin mahkemesince (aşkın yetki) verilmiş olmamalıdır.
• (c) Kamu düzeni: Hükmün Türk kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gerekir. Bu istisna dar yorumlanır.
• (ç) Savunma hakkı: Davalı, o yer kanunları uyarınca usulüne uygun şekilde mahkemeye çağrılmamış, temsil edilmemiş veya bu kanunlara aykırı biçimde gıyabında karar verilmiş olduğunu ileri sürüp bunu Türk mahkemesi önünde ispat ederse tenfiz reddedilir.

Revizyon Yasağı: Türk Hâkimi Esasa Giremez

Tenfiz yargılamasının en çok yanlış anlaşılan yönü budur. Türk mahkemesi, yabancı kararın esasını incelemez: nafaka miktarının çok yüksek ya da düşük olduğunu, delillerin yanlış değerlendirildiğini veya yabancı hukukun hatalı uygulandığını denetleyemez. İnceleme yalnızca m.50 ve m.54 şartlarıyla sınırlıdır.

Bunun pratik sonucu şudur: nafaka miktarından şikâyetçi olan borçlunun yeri tenfiz davası değildir. Miktarın değiştirilmesi, tenfizden sonra Türk mahkemesinde açılacak nafaka artırım veya azaltım davası ile istenir; koşulların değişmesi hâlinde bu yol açıktır.

Uluslararası Sözleşmeler ve Adalet Bakanlığı Yolu

Türkiye, uluslararası nafaka alacaklarının tahsiline ilişkin çok taraflı sözleşmelere taraftır. Bunlardan 1956 tarihli Nafaka Alacaklarının Yabancı Ülkelerde Tahsili Hakkında Birleşmiş Milletler Sözleşmesi (New York Sözleşmesi) ve 2007 tarihli Lahey Nafaka Sözleşmesi, alacaklının kendi ülkesindeki merkezî makam (Türkiye’de Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü) aracılığıyla talebini karşı ülkeye iletmesine imkân tanır.

Bu mekanizma özellikle tebligat, belge temini ve masraf bakımından avantaj sağlar. Ancak Yargıtay uygulamasında, yabancı mahkemece verilen nafaka ilamlarının Türkiye’de icra edilebilmesi için kural olarak tanıma-tenfiz kararı arandığı kabul edilmektedir. Bu nedenle sözleşme yolunu kullanmak, tenfiz davasının gerekmediği anlamına gelmez; sözleşme çoğunlukla süreci kolaylaştıran bir kanaldır.

Sözleşmeli Ülkeler: MÖHUK m.1/2 ve Lahey Nafaka Sözleşmeleri

MÖHUK m.1/2 uyarınca Türkiye’nin taraf olduğu milletlerarası sözleşmelerin hükümleri saklıdır. Bu nedenle kararın verildiği devlet ile Türkiye aynı nafaka sözleşmesine tarafsa, tanıma ve tenfizin şartları ile ret sebepleri öncelikle o sözleşmeye göre belirlenir; MÖHUK hükümleri sözleşmede düzenlenmeyen konularda devreye girer. Dosyayı açmadan önce kararın verildiği ülkenin hangi sözleşmeye taraf olduğu kontrol edilmelidir.

Türkiye, Lahey Uluslararası Özel Hukuk Konferansının durum tablolarına göre 2 Ekim 1973 tarihli Nafaka Yükümlülüklerine İlişkin Kararların Tanınması ve Tenfizi Sözleşmesini 23.08.1983’te onaylamış, Sözleşme Türkiye bakımından 01.11.1983’te yürürlüğe girmiştir. 23 Kasım 2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafakası Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Sözleşme ise 07.10.2016’da imzalanıp onaylanmış ve Türkiye bakımından 01.02.2017’de yürürlüğe girmiştir; Türkiye bu Sözleşmede bazı beyan ve çekincelerde bulunmuştur. Bunlara 1956 tarihli Nafaka Alacaklarının Yabancı Ülkelerde Tahsili Hakkında Birleşmiş Milletler Sözleşmesi de eklenir.

Sözleşmeler sürecin kanalını ve şartlarını değiştirir, ancak yukarıda belirtildiği gibi yabancı kararı Türkiye’de kendiliğinden icra edilebilir kılmaz. Borçlu yurt dışındaysa izlenecek tahsil yolları için yurt dışındaki eşten nafaka tahsili yazımıza bakabilirsiniz.

Süreç Nasıl İşler? Adım Adım

1. Belgelerin temini: İlamın onaylı örneği + kesinleşme şerhi.
2. Apostil / konsolosluk tasdiki: 1961 Lahey Apostil Sözleşmesi’ne taraf ülkelerde apostil yeterlidir.
3. Yeminli tercüme ve noter onayı: Tüm belgeler için zorunludur.
4. Dava açılması: Aile mahkemesinde, davalının yerleşim yeri esas alınarak.
5. Yargılama: Basit yargılama usulü uygulanır; karşı tarafa tebligat yapılır.
6. Kesinleşme ve icra: Tenfiz kararı kesinleştikten sonra ilamlı icra takibi başlatılır. Birikmiş nafaka toplu olarak, işleyecek nafaka aylık olarak talep edilir.

Üç Aşamalı Denetim: Kararın Geçmesi Gereken Filtreler

Bir yabancı mahkeme kararı, Türk mahkemesince üç ayrı aşamada incelenir. Bu aşamalar sıralıdır: önceki aşamayı geçemeyen bir karar bakımından sonraki aşamaya girilmez.

Tanıma ile Tenfiz Arasındaki Kritik Fark

Doğru davanın seçilmesi, hem harç hem de sonuç bakımından belirleyicidir. İki kurum arasındaki fark tek bir noktada toplanır.

Nafaka kararları bakımından bu ayrım özellikle önemlidir: nafaka bir edim içerdiğinden, Türkiye’de icra takibine konu edilebilmesi için tenfiz kararı gerekir. Yalnızca tanıma kararı alınması, alacağın icra dairesinde takibe konulmasını sağlamaz.

Karşılıklılık şartı da esnek yorumlanır: Türkiye ile ilgili devlet arasında karşılıklılık esasına dayanan bir anlaşma, o devletin kanunlarında Türk mahkeme kararlarının tenfizini mümkün kılan bir hüküm veya fiilî uygulama — bu üç hâlden birinin varlığı tek başına yeterlidir.

Revizyon Yasağının Sınırları

Türk hâkimi, tenfizi istenen kararın esasını inceleyemez. Bu ilkenin kapsamı çoğu zaman eksik anlaşılır; aşağıdaki hususlar revizyon yasağı kapsamındadır ve tek başına ret sebebi oluşturmaz:

• Yabancı mahkemenin Türk hukukundan farklı bir hüküm uygulamış olması
• Kararda Türk hukukunun uygulanmasına karar verilmiş olmasına rağmen, ilgili hukukun yanlış veya eksik uygulanmış olması
• Nafaka miktarının Türkiye’deki emsallere göre yüksek veya düşük bulunması
• Delillerin değerlendirilmesindeki farklılıklar

Mahkeme, karşılıklılık, münhasır yetki ve kamu düzeni şartlarını re’sen inceler; taraflardan birinin ileri sürmesi gerekmez. Buna karşılık aşkın yetki (m.54/1-b) ve savunma hakkının ihlali (m.54/1-ç) ancak kendisine karşı tenfiz istenen kişinin itirazı üzerine değerlendirilir; m.54/1-ç’deki ret sebebi, bu kişinin Türk mahkemesi önünde bu hususlara dayanarak tenfize itiraz etmesine bağlanmıştır.

Usul: Görevli Mahkeme, Dilekçe ve Ret Hâlinde Yol

Süreç, düşünülenden hızlı işleyebilecek biçimde kurgulanmıştır:

1. Görevli mahkeme. Kural olarak asliye hukuk mahkemesi; aile hukukuna ilişkin kararlar bakımından aile mahkemesi. Yabancı karar sulh mahkemesinden verilmiş olsa dahi Türkiye’de sulh mahkemesinde dava açılamaz.
2. Yetkili mahkeme. Genellikle karşı tarafın Türkiye’deki yerleşim yeri mahkemesi.
3. Yargılama usulü. Basit yargılama usulü uygulanır; dilekçe karşı tarafa tebliğ edilir ve savunma alınır.
4. Dilekçe içeriği (MÖHUK m.52). Kararın tenfizinde hukuki yararı bulunan herkes tenfiz isteminde bulunabilir. Dilekçe karşı taraf sayısı kadar örnekle verilir; tarafların ve varsa kanuni temsilci ile vekillerin ad, soyad ve adresleri, kararın hangi devlet mahkemesinden verildiği, tarihi, numarası ve hüküm özeti ile tenfizi istenen kısım gösterilir. Boşanma ve nafaka hükmü birlikte varsa hangi hüküm için tanıma, hangisi için tenfiz istendiği açıkça yazılmalıdır. Hazır bir yapı için yabancı boşanma kararının tanınması dilekçe örneği sayfamıza bakabilirsiniz.
5. Ekler. Kararın onaylı örneği, kesinleşme şerhi ve bunların usulüne uygun onaylı tercümeleri.

Öğretide ve uygulamada, yabancı mahkeme kararının tanınmasının ayrı bir dava yerine Türk mahkemelerinde görülmekte olan bir davada ön sorun olarak da ileri sürülebileceği kabul edilmektedir. Ancak MÖHUK m.58 bu konuda ayrı bir usul hükmü içermediğinden, nafakanın icrası amaçlanıyorsa ayrı bir tenfiz davası açılması en güvenli yoldur.

Talebin reddi hâlinde ise karar tümüyle işlevsiz kalmaz: tanınması veya tenfizi reddedilen yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinde görülen davalarda “takdiri delil” olarak kullanılması mümkündür. Yani ret kararı, olguların ispatı bakımından kararın hiç kullanılamayacağı anlamına gelmez.

Yurt dışındaki çocuk için nafaka talebinde izlenecek yol ve uygulanacak hukuk için uluslararası iştirak nafakası rehberimize, nafakanın artırılmasında dayanak maddeler için nafaka artırımı rehberimize bakabilirsiniz.

Görev: Asliye mi, Aile Mahkemesi mi? MÖHUK m.51

Tenfiz dosyalarında en sık yapılan usul hatası görevli mahkemenin yanlış belirlenmesidir. Kanun metni ile özel kanun hükmü burada birlikte okunmalıdır.

MÖHUK m.51’in birinci fıkrasına göre tenfiz kararları hakkında görevli mahkeme asliye mahkemesidir. Metin bu kadarıyla okunduğunda nafaka kararları için de asliye hukuk mahkemesine gidileceği sonucu çıkarılabilir.

Ancak 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun, aile hukukuna ilişkin yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfiz taleplerinin aile mahkemelerinde görüleceğini öngörmüştür. 4787 sayılı Kanun 2003, MÖHUK ise 2007 tarihli olduğundan uygulamada bir tereddüt doğmuştur.

Yargıtay bu tereddüdü giderirken, sonradan yürürlüğe giren MÖHUK’un, aile hukukuna ilişkin tanıma ve tenfiz taleplerinin aile mahkemelerinde görüleceğine ilişkin hükmü ilga etmediğini kabul etmiştir.

Nafaka kararları aile hukukuna ilişkin olduğundan, bunların tanıma ve tenfizinde görevli mahkeme aile mahkemesidir. Aile mahkemesi bulunmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesi aile mahkemesi sıfatıyla bakar ve kararında bu sıfatı belirtir.

Yetki: Üç Kademeli Kural — MÖHUK m.51/2

Yetkili mahkeme, aynı maddenin ikinci fıkrasında kademeli biçimde düzenlenmiştir; sıra atlanamaz.

Hükme göre bu kararlar kendisine karşı tenfiz istenen kişinin Türkiye’deki yerleşim yeri, yoksa sâkin olduğu yer mahkemesinden, Türkiye’de yerleşim yeri veya sâkin olduğu bir yer mevcut değilse Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinden istenebilir.

Üç kademe şu şekilde işler. Birinci kademe: davalının Türkiye’deki yerleşim yeri. İkinci kademe: yerleşim yeri yoksa fiilen sâkin olduğu yer. Üçüncü kademe: ikisi de yoksa üç şehirden biri — burada davacıya seçim hakkı tanınmıştır.

Ölçütün davalıya göre belirlendiğine dikkat edilmelidir: yetki, tenfiz isteyenin değil kendisine karşı tenfiz istenen kişinin bulunduğu yere bağlanmıştır.

Yurt dışında yaşayan ve Türkiye’de yerleşim yeri bulunmayan bir borçlu bakımından üçüncü kademe doğrudan devreye girer; bu, alacaklının Türkiye’de dava açabilmesini güvence altına alan pratik bir düzenlemedir.

Dilekçeye Eklenecek İki Belge — MÖHUK m.53

Tenfiz dosyalarının en sık eksiklikle karşılaştığı nokta belgelerdir. Kanun, dava dilekçesinde bulunması gereken genel unsurlara ek olarak iki belge aramıştır.

Birinci belge — ilâmın kendisi: yabancı mahkeme ilâmının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı veya ilâmı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ile onanmış tercümesi.

İkinci belge — kesinleşme: ilâmın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesi.

Her iki belgenin de iki unsuru bulunmalıdır: usulen onama ve onanmış tercüme. Yalnız fotokopi ya da yalnız tercüme sunulması eksikliktir. Yabancı resmî belgelerin kullanımında apostil şerhi uygulaması da bu çerçevede gündeme gelir.

Kesinleşme belgesinin ayrıca aranmasının sebebi MÖHUK m.50’dedir: tenfiz, yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak verilmiş ve o devlet kanunlarına göre kesinleşmiş bulunan ilâmlar için mümkündür. Kesinleşme, karar devletinin hukukuna göre değerlendirilir.

Aynı maddenin ikinci fıkrası kapsamı genişletir: yabancı mahkemelerin ceza ilâmlarında yer alan kişisel haklarla ilgili hükümler hakkında da tenfiz kararı istenebilir.

Revizyon Yasağının Sınırları: YİBGK Kararı

Türk hâkiminin yabancı kararın içeriğine ne ölçüde girebileceği, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.02.2012 tarihli kararıyla netleştirilmiştir.

Karara göre tenfiz hâkiminin yabancı mahkeme ilâmının maddî hukuk bakımından doğruluğunu inceleme ve değerlendirme yetkisi yoktur. Bu yasak çerçevesinde, tenfiz hâkiminin ilâmda mevcut olan bir gerekçeyi inceleyip değerlendirmesi de söz konusu olamaz (YİBBGK, 10.02.2012, E.2010/1, K.2012/1).

Aynı kararda gerekçe konusu ayrıca açıklığa kavuşturulmuştur: ilâmda bir gerekçenin bulunması veya bulunmaması, ilâmda yer alan hükmün kamu düzenine aykırılığını belirlemede önem taşımamaktadır. Bunun dayanağı da gösterilmiştir: Anayasa’nın 141. maddesinin yargılama usulüne ilişkin olarak koyduğu ilkeler münhasıran Türk mahkemeleri için geçerlidir.

Buradan çıkan pratik sonuç şudur: “yabancı kararda gerekçe yok” ya da “gerekçe yetersiz” biçimindeki bir itiraz, tek başına tenfizi engellemez.

Kamu düzeni denetimi nereye bakar? Ölçüt, kararın hüküm fıkrasının uygulanmasıyla doğacak sonuçtur: hüküm fıkrasının uygulanmasıyla kamu düzenine aykırı sonuçlar doğuracak kararların tenfizi mümkün değildir. Salt gerekçesinin Türk hukuk anlayışına uymaması yeterli değildir.

Son olarak bir sonuç kuralı: yabancı kararla ilgili tanıma veya tenfiz kararı verilmedikçe ya da bu yönde açılan dava reddedildiği takdirde o karar, Türkiye’de Türk hukuk sistemi açısından hukukî sonuç doğurmaz. Bu nedenle yurt dışında alınmış bir nafaka kararına dayanılarak Türkiye’de doğrudan icra takibi başlatılamaz.

Tenfiz Davasında Savunma ve Kanun Yolu: MÖHUK m.55-57 ve m.59

Tenfiz yargılaması, esası yeniden tartışmak için değil, yabancı kararın Türkiye’de icra edilebilir olup olmadığını belirlemek için kurulmuştur. Kanun, bu nedenle karşı tarafın savunmasını da dar tutmuştur.

Tebliğ ve basit yargılama (m.55/1). Tenfiz dilekçesi ve duruşma günü karşı tarafa tebliğ edilir; istem basit yargılama usulüne göre incelenip karara bağlanır.

Sınırlı itiraz sebepleri (m.55/2). Karşı taraf ancak tenfiz şartlarının bulunmadığını, ilamın kısmen veya tamamen yerine getirildiğini ya da yerine getirilmesine engel bir sebebin doğduğunu ileri sürebilir. Nafaka dosyalarında en sık görülen savunma, birikmiş nafakanın bir kısmının ödendiği iddiasıdır; bu hâlde ödeme belgeleri sunulmalıdır.

Kısmen tenfiz (m.56). Mahkeme ilamın kısmen veya tamamen tenfizine ya da istemin reddine karar verebilir; tenfiz kararı yabancı ilamın altına yazılarak hâkim tarafından mühürlenip imzalanır. Örneğin boşanma ve nafaka hükümleri içeren bir kararda yalnız nafaka hükmünün tenfizi istenebilir.

Etki ve kanun yolu (m.57). Tenfizine karar verilen yabancı ilamlar Türk mahkemelerinden verilmiş ilamlar gibi icra olunur. Tenfiz isteminin kabulü veya reddi hakkındaki kararlara karşı genel hükümlere göre kanun yoluna başvurulabilir ve bu başvuru yerine getirmeyi durdurur.

Etkinin başlangıcı (m.59). Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun aktardığı ifadeyle, kesin hüküm veya kesin delil etkisi yabancı mahkeme kararının kesinleştiği andan itibaren hüküm ifade eder. Bu kural, özellikle yabancı boşanma kararından sonra Türkiye’de açılacak nafaka ve tazminat davalarında sürelerin değerlendirilmesinde önem taşır.

Nafaka ve Boşanma Kararlarının Tenfizinde Güncel Yargıtay Kararları

Aşağıdaki kararlar, tenfiz dosyalarında en sık yapılan iki hatayı gösterir: yanlış kararın tenfizini istemek ve hukuki yararı bulunmayan bir talepte ısrar etmek.

Hangi kararın tenfizi istenmeli? Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 22.09.2022 tarihli, E.2022/7578, K.2022/7346 sayılı kararına konu dosyada, ABD Kaliforniya’da verilen ve 01.04.2015-31.12.2018 dönemine ait birikmiş nafaka miktarını belirleyen 2019 tarihli kararın tenfizi istenmişti. Daire, nafakaya hükmeden asıl eda hükmünün 2015 tarihli karar olduğunu ve bu kararın daha önce Alanya 1. Aile Mahkemesince tanınıp tenfiz edildiğini, birikmiş nafakayı belirleyen sonraki kararın ise tespit niteliğinde olduğunu belirterek, bu talepte hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle bozma kararı vermiştir. Kararda karşı oy da bulunmaktadır. Uygulamadaki ders şudur: tahsil için önce nafakaya hükmeden eda hükmü tenfiz ettirilmeli, birikmiş tutar ise icra aşamasında hesaplanmalıdır. Birikmiş ve işleyecek nafaka ayrımı için birikmiş nafaka ile işleyecek nafaka farkı yazımıza bakabilirsiniz.

Hukuki yarar dava şartıdır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 23.01.2025 tarihli, E.2024/10660, K.2025/696 sayılı kanun yararına bozma kararında, tarafların daha önce Türk mahkemesinde boşanmış ve bu kararın nüfusa işlenmiş olması nedeniyle Hollanda mahkemesinin boşanma kararının tanınmasında hukuki yarar bulunmadığını; hukuki yararın dava şartı olarak her aşamada kendiliğinden inceleneceğini belirtmiştir. Yurt dışı boşanma kararlarının tanınması için yurt dışında boşandık, Türkiye’de de geçerli mi? yazımız da yol gösterir.

Yabancı kararda nafaka yoksa. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2023 tarihli, E.2022/187, K.2023/444 sayılı kararına konu dosyada, Almanya Bremen mahkemesinin boşanma kararı Türkiye’de tenfiz edilmiş, ardından TMK m.178 kapsamında maddi tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri incelenmiştir. Kurul, MÖHUK m.59 uyarınca kesin hüküm veya kesin delil etkisinin yabancı kararın kesinleştiği andan itibaren doğduğunu belirtmiş; yabancı karardaki boşanma iradesine ilişkin beyanların kusur olarak yüklenemeyeceğini ve kesin delil ile sabit olayların hâkimce yeniden takdir edilemeyeceğini kabul ederek direnme kararını bozmuştur. Bu karar, yabancı kararda nafaka bulunmayan dosyalarda Türkiye’de ayrıca talepte bulunulabileceğini, ancak TMK m.178’deki bir yıllık zamanaşımı süresinin dikkate alınması gerektiğini gösterir.

Tenfizden Sonra: İcra Aşaması

Tenfiz kararı bir amaç değil araçtır; asıl sonuç, kararın Türkiye’de icra edilebilir hâle gelmesidir. Bu aşamanın kendi kuralları vardır.

Tenfiz olmadan icra olmaz. Yukarıda belirtildiği gibi, tanıma veya tenfiz kararı verilmedikçe yabancı karar Türkiye’de hukukî sonuç doğurmaz. Dolayısıyla yurt dışında alınmış bir nafaka kararına dayanılarak doğrudan icra takibi başlatılamaz; önce tenfiz kararı alınmalıdır.

Tenfiz kararı ilâm niteliğindedir. Tenfiz kararı verildiğinde, yabancı ilâm Türk mahkemesince verilmiş bir ilâm gibi icra edilebilir hâle gelir ve takip ilamlı icra yoluyla yürütülür.

Borçlunun elindeki yol dardır. İlamlı icrada icra dairesine itiraz edilerek takip durdurulamaz. Borçlunun başvurabileceği yol icranın geri bırakılmasıdır ve bu talep icra mahkemesine yöneltilir. İİK m.33 uyarınca borçlu, icra emrinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde borcun zamanaşımına uğradığı, imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir; bu sebepler sınırlı sayıdadır.

Nafakaya özgü ayrıcalık ve tenfizdeki fark. Türk mahkemelerince verilen nafaka ilamlarında kanun yoluna başvurulması icrayı durdurmaz ve teminat karşılığında dahi icranın durdurulmasına karar verilemez. Tenfiz kararları için ise MÖHUK m.57/2 özel bir kural koyar: tenfiz istemi hakkında verilen karara karşı kanun yoluna başvurulursa yerine getirme durur. Bu nedenle yabancı nafaka kararına dayalı takip, kural olarak tenfiz kararı kesinleştikten sonra başlatılır; bu aşamadan sonra karar Türk ilamı gibi icra edilir.

Ödenmemesi hâlinde. Nafaka hükmüne uymayan borçlu bakımından İİK m.344 devrededir; nafaka borcunun ödenmemesi, kanunda öngörülen usul ve süreler içinde şikâyet üzerine tazyik hapsi yaptırımını gündeme getirir.

Mevzuat Haritası: Yabancı Nafaka Kararının Tenfizi

Yabancı nafaka kararının Türkiye’de tahsili MÖHUK, aile mahkemeleri, nüfus ve icra mevzuatının birlikte uygulanmasını gerektirir. Aşağıdaki tablo, yazıda geçen hükümleri tek yerde toplar.

Sıkça Sorulan Sorular

Yabancı nafaka kararı Türkiye’de doğrudan icraya konulabilir mi?

Kural olarak hayır. MÖHUK m.50 uyarınca yabancı mahkeme ilamının Türkiye’de icra olunabilmesi, yetkili Türk mahkemesinin tenfiz kararı vermesine bağlıdır. Tenfiz kararı alınmadan icra dairesine yapılan başvuru reddedilir. Türkiye’nin taraf olduğu nafaka sözleşmeleri süreci kolaylaştırır ancak tenfiz zorunluluğunu genel olarak ortadan kaldırmaz.

Tenfiz davası hangi mahkemede açılır?

Görevli mahkeme MÖHUK m.51 uyarınca asliye mahkemesidir; nafaka aile hukukundan kaynaklandığı için pratikte 4787 sayılı Kanun m.4 gereği aile mahkemesinde görülür. Yetkili mahkeme, aleyhine tenfiz istenen kişinin Türkiye’deki yerleşim yeri, yoksa sakin olduğu yer mahkemesidir. Türkiye’de yerleşim yeri veya sakin olduğu bir yer yoksa Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden biri seçilebilir.

Mütekabiliyet (karşılıklılık) şartı tanımada da aranır mı?

Hayır. MÖHUK m.58 uyarınca tanımada, m.54’ün birinci fıkrasının (a) bendindeki karşılıklılık şartı uygulanmaz. Bu nedenle kararın yalnızca kesin delil veya kesin hüküm olarak kabulü yeterliyse tanıma davası açmak daha kolaydır. Ancak nafakanın tahsili amaçlanıyorsa icra kabiliyeti gerektiğinden tenfiz gereklidir.

Hangi belgeler gerekir?

Yabancı mahkeme kararının o ülke makamlarınca onanmış aslı veya mahkemece onanmış örneği, kararın kesinleştiğini gösteren şerh ya da belge, bunların apostil şerhi veya konsolosluk tasdiki ile yeminli tercümanca yapılmış onaylı Türkçe çevirileri gerekir. Dava vekil aracılığıyla açılacaksa vekâletnamenin tanıma ve tenfiz davasını açıkça kapsayacak biçimde düzenlenmesi önerilir; yurt dışında düzenlenen vekâletnamelerde de apostil veya konsolosluk onayı gerekir.

Türk mahkemesi nafaka miktarını yeniden değerlendirir mi?

Hayır. Tenfiz yargılamasında revizyon (esasa girme) yasağı vardır; Türk hâkimi yabancı kararın maddi hukuka uygunluğunu denetleyemez, miktarı azaltıp artıramaz. Yalnızca MÖHUK m.54’teki şartların bulunup bulunmadığını inceler. Miktarın değiştirilmesi ancak tenfizden sonra açılacak ayrı bir nafaka artırım veya azaltım davasıyla mümkündür.

Kamu düzeni itirazı hangi hâllerde kabul edilir?

Kamu düzeni istisnası dar yorumlanır. Yabancı hukukun Türk hukukundan farklı olması veya kararın gerekçesiz olması tek başına yeterli değildir; hükmün Türk hukukunun temel değerlerine, adil yargılanma ve savunma hakkına açıkça aykırı sonuç doğurması aranır. Savunma hakkına riayet edilmemesi ise MÖHUK m.54/1-(ç) kapsamında ayrıca değerlendirilir.

Tenfiz kararı kesinleşmeden icraya konulabilir mi?

Tenfizine karar verilen yabancı ilamlar, Türk mahkemelerinden verilmiş ilamlar gibi icra olunur (MÖHUK m.57/1). Ancak tenfiz istemi hakkında verilen kararlara karşı genel hükümlere göre kanun yoluna başvurulabilir ve MÖHUK m.57/2 uyarınca bu başvuru (kanun metnindeki ifadeyle «temyiz») yerine getirmeyi durdurur. Bu nedenle uygulamada tenfiz kararının kesinleşmesi beklenir; sürecin toplam süresi hesaplanırken kanun yolu aşaması da göz önünde bulundurulmalıdır.

Türkiye 2007 Lahey Nafaka Sözleşmesine taraf mı?

Evet. Lahey Uluslararası Özel Hukuk Konferansının durum tablosuna göre Türkiye, 23 Kasım 2007 tarihli Çocuk Nafakası ve Diğer Aile Nafakası Türlerinin Uluslararası Tahsiline İlişkin Sözleşmeyi 07.10.2016’da imzalayıp onaylamış, Sözleşme Türkiye bakımından 01.02.2017’de yürürlüğe girmiştir. 1973 tarihli nafaka kararlarının tanınması ve tenfizi sözleşmesi ise Türkiye bakımından 01.11.1983’ten beri yürürlüktedir. MÖHUK m.1/2 uyarınca bu sözleşmelerin hükümleri saklıdır.

Tenfiz davasında borçlu hangi itirazları ileri sürebilir?

MÖHUK m.55/2 uyarınca karşı taraf ancak tenfiz şartlarının bulunmadığını, ilamın kısmen veya tamamen yerine getirildiğini ya da yerine getirilmesine engel bir sebebin doğduğunu ileri sürebilir. Nafaka miktarının yüksekliği gibi esasa ilişkin itirazlar revizyon yasağı nedeniyle dinlenmez.

Yabancı mahkemenin birikmiş nafakayı belirleyen kararı ayrıca tenfiz edilmeli mi?

Nafakaya hükmeden asıl karar zaten tenfiz edilmişse, birikmiş tutarı belirleyen sonraki kararın tenfizinde hukuki yarar bulunmayabilir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 22.09.2022 tarihli, E.2022/7578, K.2022/7346 sayılı kararında bu gerekçeyle bozma kararı vermiştir; birikmiş tutar icra aşamasında hesaplanır.

Yabancı boşanma kararında nafaka yoksa Türkiye’de nafaka istenebilir mi?

Yabancı boşanma kararı tanındıktan veya tenfiz edildikten sonra TMK m.178 kapsamında nafaka ve tazminat talepleri ileri sürülebilir; ancak bu dava hakları için bir yıllık zamanaşımı öngörülmüştür. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 10.05.2023 tarihli kararında MÖHUK m.59 uyarınca kesin hüküm etkisinin yabancı kararın kesinleştiği andan itibaren doğduğunu belirtmiştir.

Bu rehber genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Tenfiz dosyalarında belge eksikliği en sık ret sebebidir; başvuru öncesinde Hukukçular Evi Ankara ile iletişime geçin.