Yurt Dışı İştirak Kazançları İstisnası 2026: KVK 5/1-b ve GVK 22/4, 11257 Sayılı Kararla Yüzde 20 Pay ve Yüzde 80 İstisna, Yüzde 15 Vergi Yükü, Transfer Şartı, Mahsup ve Asgari Kurumlar Vergisi

Türk şirketlerinin yurt dışındaki iştiraklerinden elde ettiği kâr payları, Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 5/1-b bendinde iki ayrı yoldan kurumlar vergisinden istisna edilebilir. Birinci yol, en az yüzde 10 pay, bir yıl elde tutma, en az yüzde 15 vergi yükü ve Türkiye’ye transfer şartlarıyla tam istisnadır. İkinci yol, 7491 sayılı Kanun’la 2023’ten itibaren getirilen ve vergi yükü ile elde tutma şartı aramadan yalnızca belirli bir pay oranı ve transfer şartıyla uygulanan kısmi istisnadır. 30 Nisan 2026 tarihli ve 33239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 11257 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı, bu ikinci yolda aranan pay oranını yüzde 50’den yüzde 20’ye indirdi ve istisna oranını yüzde 50’den yüzde 80’e çıkardı. Aynı Karar, gerçek kişilerin yurt dışı şirketlerden aldığı kâr paylarının yarısını istisna eden Gelir Vergisi Kanunu’nun 22/4 hükmündeki pay oranını da yüzde 20’ye indirdi. Bu yazı iki yolu, 2026 değişikliğini, asgari kurumlar vergisi ve yurt dışı vergilerin mahsubu ile ilişkisini, gerçek kişiler bakımından durumu ve tarhiyata karşı yolları kanun, Cumhurbaşkanı kararı ve tebliğ hükümleriyle anlatıyor.

Yasal Dayanak: KVK m.5/1-b, GVK m.22/4 ve 11257 Sayılı Cumhurbaşkanı Kararı

Tam mükellef kurumlar Türkiye içinde ve dışında elde ettikleri kazançların tamamı üzerinden vergilendirilir; yurt dışındaki iştiraklerden alınan kâr payları da kurum kazancına dahildir. Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 5/1-b bendi bu kâr payları için istisna öngörür. Bendin birinci paragrafı dört şartlı tam istisnayı, ikinci paragrafı yurt dışında inşaat ve teknik hizmetler için kurulması zorunlu şirketlere ilişkin özel durumu, 7491 sayılı Kanun’la eklenen üçüncü paragrafı ise pay oranı ve transfer şartına bağlı kısmi istisnayı düzenler. Son paragraf vergi yükünün nasıl hesaplanacağını belirler (KVK m.5/1-b).

Cumhurbaşkanı, Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 5. maddesindeki vergi yükü oranlarını sıfıra kadar indirmeye veya kurumlar vergisi oranına kadar artırmaya, diğer oranları sıfıra kadar indirmeye veya yüzde 100’e kadar artırmaya yetkilidir (KVK m.5/2). Gelir vergisinde de Cumhurbaşkanı, kâr paylarına uygulanacak istisna oranı ile 22/4’teki yüzde 50 pay oranını sıfıra kadar indirmeye veya yüzde 100’e kadar artırmaya yetkilidir (GVK m.22/5). 11257 sayılı Karar bu yetkilere dayanarak çıkarılmış ve 1.1.2026’dan başlayan vergilendirme dönemlerinin gelir ve kazançlarına uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir (CBK 11257 m.3). Aynı Karar hizmet ihracatı indirimini de yüzde 100’e çıkarmıştır; bunun için hizmet ihracatı kazanç indirimi rehberimize bakılabilir.

Birinci Yol: Dört Şartlı Tam İstisna

Kanunî ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan anonim ve limited şirket niteliğindeki şirketlerin sermayesine iştirak eden kurumların bu iştiraklerden elde ettikleri iştirak kazançları, aşağıdaki şartların birlikte sağlanması hâlinde kurumlar vergisinden tamamen istisnadır (KVK m.5/1-b, birinci paragraf).

Vergi yükü, iştirakin kanuni veya iş merkezinin bulunduğu ülkede ilgili dönemde tahakkuk eden ve kâr payı dağıtımına kaynak olan kazançlar üzerinden ödenen vergiler dahil olmak üzere toplam gelir ve kurumlar vergisi benzeri verginin, bu dönemde elde edilen toplam dağıtılabilir kurum kazancı ile tahakkuk eden gelir ve kurumlar vergisi toplamına oranlanmasıyla bulunur (KVK m.5/1-b, son paragraf). Örneğin dağıtılabilir kazancı 85, ödenen vergisi 15 olan bir iştirakte vergi yükü 15/(85+15) = yüzde 15’tir. Değerlendirmemize göre bu hesap, nominal kurumlar vergisi oranına değil, fiilen tahakkuk eden vergiye dayandığından; teşvikler, zarar mahsupları veya indirimli oranlar nedeniyle düşük vergi ödeyen iştiraklerde nominal oranı yüksek bir ülkede bile şart sağlanamayabilir.

Yurt dışındaki inşaat, onarım, montaj işleri ve teknik hizmetlerin yapılabilmesi için ilgili ülke mevzuatına göre ayrı bir şirket kurulmasının zorunlu olduğu durumlarda, özel amaç için kurulduğu ana sözleşmesinde belirtilen ve fiilen bu amaç dışında faaliyeti bulunmayan şirketlerden elde edilen kazançlar için bu şartlar aranmaz (KVK m.5/1-b, ikinci paragraf). Düşük vergili ülkelerdeki şirketlere yapılan ödemelerin stopaj boyutu için vergi cenneti ve KVK 30/7 yazımıza bakılabilir.

İkinci Yol: Pay Oranı ve Transfer Şartıyla Kısmi İstisna

7491 sayılı Kanun, 1.1.2023’ten itibaren elde edilen kazançlara uygulanmak üzere bende üçüncü bir paragraf eklemiştir. Buna göre kanunî ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan anonim ve limited şirket niteliğindeki yabancı kurumların sermayesine iştirak eden kurumların, bu iştiraklerden elde ettikleri iştirak kazançları için istisna oranı, iştirak payını elinde tutan şirketin yurt dışı iştirakin ödenmiş sermayesinin belirli bir oranına sahip olması ve kazancın elde edildiği döneme ait kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihe kadar Türkiye’ye transfer edilmesi şartıyla, bentteki diğer şartlar aranmaksızın uygulanır (KVK m.5/1-b, üçüncü paragraf). Kanundaki pay oranı ve istisna oranı yüzde 50’dir; 11257 sayılı Karar bunları 2026’dan itibaren sırasıyla yüzde 20 ve yüzde 80 olarak belirlemiştir (CBK 11257 m.2/1).

İdarenin açıklamasına göre bu yoldan yararlanmak için iştirak edilen şirketin yurt dışında mukim anonim veya limited şirket statüsünde olması, pay oranı şartının sağlanması ve kazancın beyanname verme süresine kadar Türkiye’ye transfer edilmesi yeterlidir; başkaca şart aranmaz. Pay oranı şartında iştirak kazancının elde edildiği tarih itibarıyla geçerli olan oran dikkate alınır. Süresine kadar Türkiye’ye transfer edilmeyen kısım için istisnadan yararlanılamaz (KVGT 5.2.3). Tebliğ’in örneğinde yüzde 60 pay sahibi kurumun, vergi yükü yüzde 5 olan bir ülkedeki şirketten 2023’te aldığı ve aynı yıl Türkiye’ye getirdiği kâr payının yarısı istisna edilmiştir.

2026 Değişikliği: Yüzde 20 Pay, Yüzde 80 İstisna

11257 sayılı Karar, üçüncü paragraf uyarınca uygulanacak istisna oranını “yurt dışı iştirakin ödenmiş sermayesinin en az yüzde 20’sine sahip olunması durumunda yüzde 80” olarak belirlemiştir (CBK 11257 m.2/1). Değerlendirmemize göre Kararın lafzı hem pay eşiğini yüzde 20’ye indirmekte hem de istisna oranını yüzde 80’e çıkarmaktadır; dolayısıyla 2026’dan itibaren yüzde 20 ile yüzde 49 arasında paya sahip kurumlar da bu yoldan yararlanır ve yüzde 50 veya daha fazla paya sahip kurumlar için oran yüzde 80’e yükselir.

Örnekte yüzde 35 paya sahip kurum 2025’te hiçbir istisnadan yararlanamazken, 2026’da kâr payının yüzde 80’ini istisna edebilmektedir. Değerlendirmemize göre bu değişiklik özellikle yüzde 15’in altında vergi yükü taşıyan ülkelerdeki ortak girişimler ve azınlık payları için önemlidir. Vergi yükü yüzde 15 veya üzerinde olan ve bir yıldır elde tutulan iştiraklerde ise birinci paragraftaki tam istisna daha avantajlı olmaya devam eder. Karar 1.1.2026’dan başlayan dönemlere uygulandığından, 2025 dönemine ait kâr payı 2026’da dağıtılsa bile, kâr payının Türk kurumu bakımından elde edildiği dönem esas alınır; değerlendirmemize göre kâr dağıtım kararının alındığı ve alacağın kesinleştiği tarih bu bakımdan belirleyicidir.

İki Yol Arasında Seçim ve Birlikte Değerlendirme

Kanun iki yolu ayrı paragraflarda düzenlemiştir ve üçüncü paragraf “bu bentte belirtilen diğer şartların sağlanması koşulu aranmaksızın” uygulanır. Değerlendirmemize göre aynı kâr payı için iki yol birlikte uygulanamaz; ancak birinci paragrafın şartlarını taşıyan kurum tam istisnadan yararlanır, taşımayan kurum ise üçüncü paragraftaki kısmi istisnaya başvurabilir. İştirak bazında değerlendirme yapılmalıdır: aynı Türk kurumu, Almanya’daki iştiraki için tam istisnadan, Birleşik Arap Emirlikleri’ndeki iştiraki için yüzde 80’lik istisnadan yararlanabilir.

Kontrol edilen yabancı kurum kuralı da ayrıca dikkate alınmalıdır. Tam mükellef gerçek kişi ve kurumların en az yüzde 50 oranında kontrol ettikleri, gelirlerinin yüzde 25 veya fazlası pasif nitelikte olan ve yüzde 10’dan az vergi yükü taşıyan yurt dışı iştiraklerinin kazançları dağıtılmasa bile Türkiye’de vergilendirilir (KVK m.7/1). Bu şekilde vergilenmiş kazancın sonradan dağıtılması hâlinde kâr payının yalnızca vergilenmemiş kısmı kurumlar vergisine tabi tutulur (KVK m.7/5). Değerlendirmemize göre düşük vergili ülkelerde pasif gelir elde eden ve yüzde 50’den fazla sahip olunan iştiraklerde önce bu kural uygulanmalı, üçüncü paragraftaki istisna ancak vergilenmemiş kısım için gündeme gelmelidir. Kontrol edilen yabancı kurum kuralının ayrıntıları için uluslararası bilgi değişimi ve mahsup yazımıza bakılabilir.

Yurt Dışında Ödenen Vergilerin Mahsubu

Yabancı ülkelerde elde edilerek Türkiye’de genel sonuç hesaplarına intikal ettirilen kazançlardan mahallinde ödenen kurumlar vergisi ve benzeri vergiler, Türkiye’de bu kazançlar üzerinden tarh olunan kurumlar vergisinden indirilebilir (KVK m.33/1). Doğrudan veya dolaylı olarak sermayesinin veya oy hakkının yüzde 25’ine sahip olunan yurt dışı iştiraklerden elde edilen kâr payları için, iştirakin bulunduğu ülkede kâr payına kaynak kazançlar üzerinden ödenen vergilerin kâr payına isabet eden kısmı da mahsup edilebilir; bu durumda kâr payı, yurt dışında ödenen vergiler eklenerek kazanca dahil edilir (KVK m.33/3). Mahsup edilecek tutar, yurt dışı kazanca Türkiye’deki kurumlar vergisi oranı uygulanarak bulunacak tutarı aşamaz; indirilemeyen kısım izleyen üçüncü hesap dönemi sonuna kadar indirilebilir (KVK m.33/4). Yurt dışında vergi ödendiğinin yetkili makamlardan alınan ve Türk dış temsilciliklerince tasdik edilen belgelerle ispatı gerekir (KVK m.33/6).

İdareye göre istisna kazanca tekabül eden yurt dışı vergiler Türkiye’de mahsup edilemez; üçüncü paragraf kapsamında istisna dışında kalan kısım için ödenen vergiler ise mahsup edilebilir (KVGT 5.2.3). 2026’dan itibaren yüzde 80 istisna uygulandığında mahsup edilebilecek vergi yalnızca vergiye tabi yüzde 20’lik kısma isabet eden tutardır. Değerlendirmemize göre kâr payı üzerinden yurt dışında kesilen stopaj, anlaşma oranları uygulanmadıysa Türkiye’de mahsup edilemeyen bir maliyete dönüşebileceğinden, çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmasındaki indirimli oranlardan yararlanmak için mukimlik belgesinin kâr dağıtımından önce verilmesi önemlidir. Bunun için çifte vergilendirmeyi önleme yazımıza bakılabilir.

Asgari Kurumlar Vergisi ile İlişki

Kurumlar vergisi, indirim ve istisnalar düşülmeden önceki kurum kazancının yüzde 10’undan az olamaz (KVK m.32/C/1). Yurt dışı iştirak kazançları istisnası, asgari vergi hesabında düşülebilecek istisnalar arasında sayılmamıştır (m.32/C/2). İdare de bu istisnayı asgari kurumlar vergisi matrahından düşülemeyen istisnalar arasında saymıştır. Bununla birlikte Tebliğ’e göre yüzde 10 ve üzeri vergi yükü taşıyan yurt dışı kaynaklı istisna kazançlar üzerinden hâlihazırda yüzde 10 vergi hesaplanmış olduğundan, asgari vergi hesaplamasında bu kazançlar düşülür; yüzde 10 vergi yükü taşımayanlarda ise yurt dışında ödenen verginin yüzde 10’a bölünmesiyle bulunan kısım asgari vergi matrahından düşülebilir (KVGT 32.5, Örnek 8).

Örnekte kurumun başka geliri olmadığı varsayıldığında normal hesapla bulunan vergi ile asgari vergi aynı tutarda çıkmaktadır. Değerlendirmemize göre yurt dışında hiç vergi ödenmeyen bir iştirakten alınan kâr payı bakımından asgari vergi, yüzde 80’lik istisnanın etkisini önemli ölçüde azaltabilir: kâr payının tamamı asgari vergi matrahında kalır ve yüzde 10 asgari vergi, normal hesaptaki yüzde 20 × yüzde 25 = yüzde 5’lik vergiden yüksektir. Bu sonuç, diğer gelirleri ve indirimleri bulunan kurumlarda toplam hesaba göre değişir. İlk defa faaliyete başlayan kurumlara üç hesap dönemi boyunca asgari vergi uygulanmaz (KVK m.32/C/5). Asgari vergi uygulamasının ayrıntıları için indirimli kurumlar vergisi ve asgari vergi yazımıza bakılabilir.

Gerçek Kişiler: GVK m.22/4 ile Yarı İstisna

Tam mükellef gerçek kişilerin kanunî ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan anonim ve limited şirket niteliğindeki kurumlardan elde ettikleri kâr paylarının yarısı, bu kurumların ödenmiş sermayesinin belirli bir oranına sahip olunması ve kâr payının elde edildiği takvim yılına ilişkin yıllık gelir vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihe kadar Türkiye’ye transfer edilmesi şartıyla gelir vergisinden müstesnadır (GVK m.22/4). Kanundaki pay oranı yüzde 50’dir; 11257 sayılı Karar bu oranı 2026’dan itibaren yüzde 20 olarak belirlemiştir (CBK 11257 m.1/1). Karar istisna oranına dokunmamıştır; gerçek kişilerde kâr payının yarısı istisna olmaya devam eder.

Yurt dışından elde edilen kâr payları Türkiye’de tevkifata tabi tutulmadığından, kanundaki beyan sınırını aşmaları hâlinde yıllık beyannameyle beyan edilir. Yurt dışında ödenen vergiler, Gelir Vergisi Kanunu’nun mahsup hükmü çerçevesinde Türkiye’de hesaplanan vergiden mahsup edilebilir. Menkul sermaye iratlarının beyanı için menkul sermaye iradı yazımıza, beyanname yükümlülüğü için gelir vergisi beyannamesi rehberimize bakılabilir. Türkiye’ye 2026’dan itibaren yeni yerleşen ve son üç yılda Türkiye’de mükellefiyeti bulunmayan kişiler ise yurt dışı kâr paylarının tamamı için yirmi yıllık istisnadan yararlanabilir; bunun için yurt dışı kazanç istisnası rehberimize bakılabilir.

Transfer Şartının Uygulanması

Her iki yolda da ve gerçek kişilerdeki istisnada kâr payının belirli bir tarihe kadar Türkiye’ye getirilmesi şarttır: kurumlarda kazancın elde edildiği döneme ait kurumlar vergisi beyannamesinin, gerçek kişilerde yıllık gelir vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarih. Takvim yılı hesap dönemini kullanan bir kurum için 2026’da elde edilen kâr payının 2027 Nisan sonuna kadar Türkiye’ye getirilmesi gerekir. Kâr payının yurt dışında yeniden yatırıma yönlendirilmesi veya yurt dışındaki bir grup şirketine borç olarak verilmesi transfer sayılmaz.

Yurt dışındaki varlıkların Türkiye’ye getirilmesine ilişkin varlık barışı düzenlemesi ise ayrı bir rejimdir; önceki dönemlerde yurt dışında biriktirilmiş kârların bildirimi ve getirilmesi için varlık barışı yazımıza bakılabilir. Değerlendirmemize göre varlık barışı kapsamında getirilen tutarlar, kâr payı istisnasının transfer şartını geriye dönük olarak karşılamaz.

Yurt Dışı İştirak Hisselerinin Satışı ve Diğer İlgili İstisnalar

Kâr payı istisnası, iştirak hisselerinin satışından doğan kazançları kapsamaz. Yurt dışı iştirak hisselerinin satışı için ayrı istisnalar vardır. Nakit dışındaki aktiflerinin en az yüzde 75’i, her biri en az yüzde 10 oranında yurt dışı iştiraklerden oluşan tam mükellef anonim şirketlerin en az iki tam yıl aktiflerinde yer alan yurt dışı iştirak hisselerini satmasından doğan kazançlar istisnadır (KVK m.5/1-c). Genel iştirak hissesi satış kazancı istisnası ise ayrı şartlara bağlıdır (KVK m.5/1-e). Yurt dışındaki şubeler aracılığıyla elde edilen kazançlar için de ayrı bir istisna bulunur (KVK m.5/1-g).

Yurt dışı yapılanmalar Türkiye’deki diğer teşviklerle birlikte değerlendirildiğinde, grup içi ticaret için transit ticaret indirimi, finansal hizmetler için İstanbul Finans Merkezi teşvikleri ayrıca dikkate alınabilir.

Belge Düzeni ve İnceleme Riskleri

Yurt dışı iştirak kazancı istisnası belge yoğun bir istisnadır. İncelemede genellikle şu sorular sorulur: iştirakin hukuki niteliği anonim veya limited şirkete denk mi, pay oranı ve elde tutma süresi kazancın elde edildiği tarihte sağlanıyor mu, vergi yükü nasıl hesaplandı, kâr payı süresinde ve ne kadarı Türkiye’ye geldi, yurt dışı vergiler doğru belgelendi mi. İnceleme sürecindeki haklar için vergi incelemesi yazımıza bakılabilir.

İstisnadan yararlanılan bir dönem için yapılacak tarhiyatta zamanaşımı, vergi alacağının doğduğu takvim yılını izleyen yılın başından itibaren beş yıldır (VUK m.114/1). Zamanaşımının genel kuralları için vergilendirmede zamanaşımı yazımıza bakılabilir. Kâr payı istisnaları da istisna ve indirimlere ilişkin yeminli mali müşavir tasdik raporu düzenlemesi kapsamında değerlendirilmeli; beyannamede müstakil satırı bulunan istisnaların belirli tutarı aşması hâlinde tasdik raporu gerekebilir.

Gerçek Kişiler ve Kurumlar İçin Planlama Notları

2026 değişikliği, yurt dışı yapılanmaların gözden geçirilmesini gerektirir. Değerlendirmemize göre aşağıdaki noktalar özellikle önemlidir. Yüzde 20 ile yüzde 50 arasında paya sahip kurumlar, 2025’e kadar yararlanamadıkları kısmi istisnadan artık yararlanabilir; bu nedenle iştiraklerdeki birikmiş kârların hangi dönemde dağıtılacağı yeniden planlanabilir. Yüzde 15’in altında vergi yükü taşıyan ülkelerdeki iştiraklerde yüzde 80 istisna ile asgari kurumlar vergisi birlikte hesaplanmalıdır. Pay oranı kâr payının elde edildiği tarihte ölçüldüğünden, pay devirleri kâr dağıtım kararından sonraya bırakılmalıdır.

Gerçek kişiler için ise yurt dışı şirketin doğrudan mı, yoksa Türkiye’deki bir holding kurumu aracılığıyla mı tutulacağı yeniden hesaplanmalıdır. Kurum üzerinden tutulan yapıda kâr payı yüzde 80 veya tam istisnayla kuruma gelir; ancak bu kâr kurumdan ortağa dağıtıldığında Türkiye’de kâr payı stopajı ve gelir vergisi doğar. Doğrudan tutulan yapıda ise kâr payının yarısı istisnadır. Hangi yapının avantajlı olduğu; pay oranına, yurt dışı vergi yüküne, kârın Türkiye’de yeniden yatırıma yönlendirilip yönlendirilmeyeceğine ve çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmasına göre değişir. Belirsiz durumlarda özelge istenmesi önerilir.

Açık Yorum Sorunları

Aşağıdaki sorular uygulamada tartışma doğurmaya adaydır.

Tarhiyata Karşı Yollar, Dava Dilekçesi ve Kontrol Listesi

İstisnanın reddedilmesi üzerine yapılan tarhiyata karşı uzlaşma talep edilebilir veya ihbarnamenin tebliğinden itibaren otuz gün içinde vergi mahkemesinde dava açılabilir (İYUK m.7). Vergi mahkemesinde dava açılması, dava konusu vergi ve cezanın tahsilini durdurur (İYUK m.27/4); bunun için vergi davasının tahsilata etkisi yazımıza, uzlaşma için uzlaşma yazımıza bakılabilir. Aşağıdaki örnek, kâr payı alındıktan sonra iştirak payının bir kısmı satıldığı için idarenin yıl sonu pay oranını esas alarak istisnayı reddettiği varsayımsal bir dosya için hazırlanmıştır.

Vergi alanındaki gelişmeleri Hukuk Gündemi Son Durum sayfamızdan, diğer rehberleri Vergi Hukuku Rehberi sayfasından takip edebilirsiniz.

Sıkça Sorulan Sorular

Yurt dışı iştirak kazancı istisnası nedir?

Türk kurumlarının yurt dışındaki anonim veya limited şirket niteliğindeki iştiraklerinden aldığı kâr paylarının kanundaki şartlarla kurumlar vergisinden istisna edilmesidir (KVK m.5/1-b).

Tam istisnanın şartları neler?

En az yüzde 10 pay, kesintisiz bir yıl elde tutma, en az yüzde 15 vergi yükü (finansman ve sigortada daha yüksek) ve kâr payının beyanname süresine kadar Türkiye’ye transferi.

2026’da ne değişti?

11257 sayılı Kararla üçüncü paragraftaki yolda pay eşiği yüzde 50’den yüzde 20’ye indi, istisna oranı yüzde 50’den yüzde 80’e çıktı; gerçek kişilerde pay eşiği yüzde 20 oldu.

Üçüncü paragraf hangi şartları aramaz?

Elde tutma süresi ve vergi yükü şartı aranmaz; pay oranı ve transfer yeterlidir (KVGT 5.2.3).

Pay oranı hangi tarihte ölçülür?

İdareye göre iştirak kazancının elde edildiği tarihte geçerli oran dikkate alınır (KVGT 5.2.3).

Kâr payının bir kısmı geç gelirse?

Süresine kadar Türkiye’ye getirilmeyen kısım için istisnadan yararlanılamaz; süresinde gelen kısım için istisna korunur.

Yurt dışında ödenen vergiler mahsup edilir mi?

İstisna kısmına isabet edenler edilemez; vergiye tabi kısım için KVK m.33 çerçevesinde mahsup yapılabilir.

Asgari kurumlar vergisinde bu istisna düşülür mü?

Kural olarak hayır; ancak Tebliğ’e göre yüzde 10 ve üzeri vergi yükü taşıyan kazanç düşülür, daha düşük yüklerde ödenen verginin yüzde 10’a bölünmesiyle bulunan kısım düşülebilir.

Gerçek kişiler yararlanabilir mi?

Evet; yurt dışı şirketin 2026’dan itibaren en az yüzde 20’sine sahip olunması ve kâr payının beyanname süresine kadar Türkiye’ye getirilmesi hâlinde yarısı istisnadır (GVK m.22/4).

Kontrol edilen yabancı kurum kuralı uygulanırsa?

Kazanç dağıtılmasa da Türkiye’de vergilenir; sonra dağıtılırsa yalnızca vergilenmemiş kısım vergiye tabi olur (KVK m.7/5).

İştirak hissesi satışı da istisna mı?

Kâr payı istisnası satışı kapsamaz; satış için KVK m.5/1-c ve 5/1-e’deki ayrı şartlar geçerlidir.

Takas yoluyla tahsil edilen kâr payı transfer sayılır mı?

Kanun Türkiye’ye transfer arar; takas tartışmalıdır ve özelge önerilir.

Hukukçular Evi Bu Dosyalarda Ne Yapar

Hukukçular Evi Ankara; yurt dışında iştiraki bulunan şirketlere ve yurt dışı şirket ortağı gerçek kişilere istisna şartlarının kontrolü, vergi yükü hesabı, kâr dağıtımı ve transfer takvimi, yurt dışı vergilerin mahsubu, asgari kurumlar vergisi hesabı, kontrol edilen yabancı kurum değerlendirmesi, holding ve doğrudan sahiplik yapılarının karşılaştırılması ve özelge talepleri konularında danışmanlık verir. İstisnanın reddine dayanan tarhiyatlara karşı uzlaşmada ve vergi mahkemesinde hukuki destek sağlar. Dosyanızı değerlendirmek için 0554 648 37 15 numaralı telefondan bize ulaşabilirsiniz.

Mevzuat ve kaynaklar: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m.5/1-b, c, e, g, h, 5/2, 7, 32/C, 33; 193 sayılı GVK m.22/3–5; 7491 sayılı Kanun m.8, 58; 11257 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı (RG 30.4.2026/33239) m.1–3; Kurumlar Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 1) bölüm 5.2.3 ve 32.5 (Seri No: 23 ile, RG 28.9.2024/32676); 213 sayılı VUK m.3, 114, 344, 369; 2577 sayılı İYUK m.7, 27/4. Örnekler, hesaplar ve dilekçe varsayımsaldır. Yazı 10 Kasım 2026 itibarıyla yürürlükteki mevzuatı yansıtır ve genel bilgilendirme amaçlıdır.