Kök Hücre ve Rejeneratif Tedaviler: 2026 Klinik Uygulama Kılavuzu, İzin ve Yasak Uygulamalar — İleri Tedavi Tıbbi Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliği m.2/3, 5, 6, İnsan Doku ve Hücrelerinden Elde Edilen Ürünler Yönetmeliği m.4, 23/9, 25, 59, TCK m.90

“Kök hücre tedavisi” ifadesi bugün çok farklı uygulamalar için kullanılıyor: yerleşik bir tedavi olan kemik iliği kaynaklı kök hücre naklinden, ruhsatlı ileri tedavi ürünlerine, klinik araştırmalara ve hiçbir izne dayanmayan “gençleştirme” vaatlerine kadar. Hukuk ise bu uygulamaları tek bir başlık altında değil, ürünün nasıl üretildiğine, nasıl kullanıldığına ve kimin uyguladığına göre farklı rejimlere ayırır. 2026 bu alanda dönüm noktasıdır: 1 Ocak 2026’da yeni doku ve hücre Yönetmeliği yürürlüğe girmiş, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu (TİTCK) 23 Ocak 2026’da ileri tedavi tıbbi ürünleriyle yapılabilecek rejeneratif tıp uygulamaları için Klinik Uygulama Kılavuzunu yayımlamıştır. Bu rehber; bir hücresel uygulamanın hangi izne tabi olduğunu, hastane muafiyetinin sınırlarını, Klinik Uygulama Kılavuzunun getirdiği hasta bazında izin sistemini, yasak uygulamaları ve izinsiz uygulamanın ceza ve tazminat sonuçlarını madde numaralarıyla açıklar.

İçindekiler

• Mevzuat haritası: hangi uygulama hangi rejimde?
• Ürün sınıflandırması: doku-hücre ürünü mü, ileri tedavi ürünü mü?
• Hastane muafiyeti ve sınırları
• 2026 Klinik Uygulama Kılavuzu
• İnsana uygulama merkezinin yetkilendirilmesi
• Klinik araştırma yolu
• Ceza hukuku: TCK m.90
• Hastanın bilgilendirilmesi ve rıza
• Yasak uygulamalar
• Reklam, tanıtım ve “kök hücre” iddiaları
• Estetik ve güzellik sektöründe hücresel uygulamalar
• İzlem, biyovijilans ve 30 yıllık kayıt
• Zarar hâlinde sorumluluk
• Hukuki yollar
• Kontrol listesi ve sık yapılan hatalar
• Sıkça Sorulan Sorular

Mevzuat Haritası: Hangi Uygulama Hangi Rejimde?

Bir hücresel uygulamanın hukuki durumu üç soruya verilen cevapla belirlenir: ürün ne kadar işlem görmüş ve hangi amaçla kullanılıyor, ürün ruhsatlı mı, uygulama hangi çerçevede ve hangi merkezde yapılıyor? Bu sorulara göre yürürlükteki rejimler şöyle ayrılır.

Kemik iliği veya periferik kandan elde edilen kök hücrelerle yapılan nakil, kan hastalıklarında yerleşik bir tedavidir ve bu rehberin asıl konusu olan deneysel rejeneratif uygulamalardan ayrıdır. Yeni doku ve hücre Yönetmeliği kemik iliği kaynaklı kök hücreleri kapsamına alırken kemik iliği nakil merkezlerinin ruhsatlandırılmasını kapsamı dışında bırakır. Merkez ruhsatı ve ithalat rejimi doku ve hücre ürünlerinde merkez ruhsatı rehberimizde, ileri tedavi ürünlerinin ruhsat süreci ise ileri tedavi tıbbi ürünleri rehberimizde ayrıntılı olarak anlatılmıştır.

Ürün Sınıflandırması: Doku-Hücre Ürünü mü, İleri Tedavi Ürünü mü?

Kök hücre uygulamalarında ilk hukuki soru, ürünün hangi sınıfa girdiğidir. 2025 tarihli doku ve hücre Yönetmeliği, doku ve hücrenin başlangıç materyali olarak kullanıldığı durumlarda çok işlem görme, sistemik etki ve homolog olmayan kullanım ölçütlerinden en az birini taşıyan ürünü ileri tedavi tıbbi ürünü sayar (m.4). Tek ölçütün varlığı yeterlidir.

İleri Tedavi Tıbbi Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliği de ürünler arasındaki çakışmayı çözer. Canlı hücre veya doku içeren üründe bu hücrelerin farmakolojik, immünolojik veya metabolik etkisi temel etki mekanizması kabul edilir (m.5/2); hem otolog hem allojeneik hücre içeren ürün allojeneik kullanıma yönelik değerlendirilir (m.5/3); hem somatik hücre tedavisi hem doku mühendisliği tanımını karşılayan ürün doku mühendisliği ürünü (m.5/4), gen tedavisi tanımını da karşılayan ürün ise gen tedavisi tıbbi ürünü sayılır (m.5/5). Canlı hücre veya doku içeren kombine ürünler, içindeki tıbbi cihazın rolü ne olursa olsun bu Yönetmeliğe tabidir (m.2/2).

Uygulamada en sık hata, ürünün adından yola çıkmaktır. Aynı başlangıç materyali, yalnızca santrifüjlenip aynı işlev için kullanıldığında doku-hücre ürünü, laboratuvarda çoğaltıldığında veya farklı bir işlev için kullanıldığında ileri tedavi ürünü olabilir. “Yalnızca santrifüj yapıyoruz” savunması, kullanım amacı homolog değilse tek başına yetmez. Belirsizlik hâlinde Kurumdan ürün ve endikasyon bazında sınıflandırma görüşü alınabilir (İTTÜ Yönetmeliği m.9/2); bu görüş, sonradan yapılacak bir denetimde ve olası bir davada en güçlü belgedir.

Hastane Muafiyeti ve Sınırları

İleri Tedavi Tıbbi Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliğinin 2. maddesinin üçüncü fıkrasına göre; belirli kalite standartlarına göre temelde rutin olmayan yöntemlerle hazırlanan ve hastanede sağlık mesleği mensuplarının sorumluluğu altında, tek bir hastaya özel olarak reçete edilen ileri tedavi tıbbi ürünlerine ilişkin iş ve işlemler, kalite ve güvenlilikle ilgili mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla Yönetmelik kapsamı dışındadır. Muafiyet ayrıca 4. maddenin birinci fıkrasının (g) bendinde tanımlanmıştır.

Muafiyet bütün şartların birlikte gerçekleşmesine bağlıdır. Aynı yöntemin çok sayıda hastada tekrarlanması, standart bir protokole bağlanması ve ücret karşılığı düzenli olarak sunulması, uygulamayı rutin hâle getirir ve muafiyet iddiasını zayıflatır. Muafiyet ruhsat yükümlülüğünü kaldırır; uygulamayı yapan hastanenin doku ve hücre mevzuatına göre yetkilendirilmiş olması ve ürünün başlangıç materyalinin ruhsatlı merkezlerden temin edilmesi ise ayrıca aranır. Bu nedenle ruhsatsız bir hücresel uygulamanın hukuka uygunluğu iki ayrı soruya dayanır: ürün muafiyet şartlarını taşıyor mu ve uygulamayı yapan hastane yetkilendirilmiş mi?

2026 Klinik Uygulama Kılavuzu

Doku ve hücre Yönetmeliği, ruhsatlandırılmamış doku ve hücre ile ileri tedavi tıbbi ürünlerinin deneysel ve tedavi denemeleri çalışmalarında uygulanmasını öngörür ve bu deneysel klinik uygulamaların “klinik uygulama rehberi çerçevesinde” yapılabileceğini düzenler (m.25/1-2). Her endikasyon için klinik kullanım esasları yetkili merciin kılavuz ve diğer alt düzenlemeleriyle belirlenir (m.25/7). TİTCK’nın 23 Ocak 2026 tarihli Klinik Uygulama Kılavuzu bu çerçevenin uygulamadaki karşılığıdır.

Kılavuzun amacı, Türkiye’de üretilen ileri tedavi tıbbi ürünleriyle yapılabilecek rejeneratif tıp uygulamalarına ulaşılabilirliğin sağlanmasıdır. Kılavuza ilişkin bir hukuk bürosu özetine göre klinik uygulamalar, aşağıdaki hâllerde Kurumdan izin alınmak suretiyle yapılabilir:

24 Şubat 2026 tarihli üretim ve kalite gerekliliklerine ilişkin kılavuz da bu sistemi tamamlar: klinik uygulama kapsamında kullanılacak ürünler için üretim lisansı alınması zorunludur ve lisans üç yıl geçerlidir. Böylece klinik uygulama izni üç ayağa dayanır: ürünü üreten merkezin üretim lisansı, uygulamayı yapan merkezin yetkilendirilmesi ve hasta bazında Kurum izni.

İnsana Uygulama Merkezinin Yetkilendirilmesi

Klinik uygulama izni ancak yetkilendirilmiş bir merkezde kullanılabilir. Doku ve hücre Yönetmeliğinin 25. maddesi insana uygulama merkezlerini ayrıntılı biçimde düzenler.

Uygulama merkezinde merkez sorumlusu, kalite yönetim sorumlusu, kalite kontrol sorumlusu ve biyovijilans sorumlusu bulunur (m.26/1). Merkez sorumlusu tam zamanlı kadrolu hekim veya diş hekimidir ve değişikliği derhâl bildirilir (m.26/3). Muayenehaneler için bu görevlerin ilgili sertifikaya sahip hekim tarafından yürütüleceği öngörülmüştür (m.26/10). Bu hüküm, muayenehanelerin belirli ruhsatlı ürünleri uygulayabileceği bir yetkilendirme modelini gösterir; ancak ruhsatsız ürünle deneysel uygulama, 25. maddenin birinci fıkrası uyarınca hastaneye bağlıdır.

Ürünün merkeze gelişi de sınırlıdır. Ruhsatlandırılmamış doku, hücre ve ileri tedavi ürünleri depolama-dağıtım merkezlerine veya uygulama merkezlerine aktarılamaz; klinik deneysel ve tedavi denemelerinde kullanılacak ürünler bu yasağın dışındadır (m.23/9). Dolayısıyla ruhsatsız bir hücresel ürünün bir merkeze aktarılabilmesi, somut bir deneysel veya tedavi denemesi çerçevesinin, yani izinli bir klinik uygulamanın varlığına bağlıdır.

Klinik Araştırma Yolu

Bir kök hücre ürününü çok sayıda hastada kullanmak, etkinliğini kanıtlamak veya ileride ruhsat almak isteyen geliştirici için doğru yol klinik araştırmadır. Klinik Uygulama Kılavuzunun öngördüğü hasta bazındaki izin, emsal oluşturmadığı ve ürünün endüstriyel geliştirilemediği hâllere yöneldiği için bu yolun yerini tutmaz. İleri tedavi tıbbi ürünlerinin klinik araştırmaları Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun izni olmadan yapılamaz ve etik kurul onayı da gerekir (İleri Tedavi İKU Kılavuzu, 9.1, 10.1).

Klinik araştırmanın sözleşme, bütçe ve sigorta tarafı klinik araştırma sözleşmesi rehberimizde, izin ve etik kurul süreci klinik araştırma izinleri sayfamızda, gönüllünün hakları ise klinik araştırmalarda gönüllü hakları rehberimizde anlatılmıştır. Kordon kanından elde edilen kök hücrelerin saklanması ve kullanımı kordon kanı bankacılığı rehberimizin konusudur.

Ceza Hukuku: TCK m.90

İzinsiz kök hücre uygulamalarının ceza hukukundaki karşılığı, Türk Ceza Kanunu’nun “İnsan üzerinde deney” başlıklı 90. maddesidir. Madde bilimsel deney ile tedavi amaçlı denemeyi ayrı ayrı düzenler.

TCK m.90/4 ile Klinik Uygulama Kılavuzu birbirini tamamlar. Kanun, rızaya dayalı tedavi amaçlı denemeyi bilinen yöntemlerin sonuç vermeyeceğinin anlaşılması, bilimsel yöntemlere uygunluk, yazılı rıza, uzman hekim ve hastane ortamı şartlarına bağlar. Kılavuz ise tıbbi ihtiyaç, ruhsatlı alternatifin yokluğu, mevcut tedavilerin yetersizliği, hasta bazında Kurum izni ve sertifikalı hekim şartlarını arar. Kurum izni olmadan yapılan bir uygulamada “hasta rıza verdi” savunması, idari bakımdan izin yokluğunu gidermez; cezai bakımdan da m.90/4’teki diğer şartların somut olayda ayrıca ispatını gerektirir. Ürünün bedel karşılığı temin edilmesi veya satılması ise TCK m.91 kapsamında ayrıca değerlendirilir; ayrıntı için organ ve doku ticareti suçu rehberimize bakabilirsiniz.

Hastanın Bilgilendirilmesi ve Rıza

Tıbbi müdahale kural olarak kişinin rızasına bağlıdır (1219 sayılı Kanun m.70). Deneysel bir hücresel uygulamada rıza, sıradan bir tıbbi müdahaleye göre daha ağır şartlara tabidir: tedavi amaçlı denemede rızanın denemenin mahiyet ve sonuçları hakkında yeterli bilgilendirmeye dayalı olarak yazılı olması gerekir (TCK m.90/4). Uygulama merkezinin her hasta için detaylı risk-fayda analizi yapması (Doku ve Hücre Yönetmeliği m.25/3), bilgilendirmenin içeriğini de belirler.

• Ürünün statüsü: Ürünün ruhsatlı olmadığı, hasta bazında Kurum izniyle uygulandığı ve bu iznin başka hastalar için emsal oluşturmadığı açıkça yazılmalıdır.
• Beklenen fayda ve belirsizlik: Deneysel uygulamanın sonuç garantisi bulunmadığı ve etkinliğin henüz kanıtlanmadığı belirtilmelidir.
• Riskler: Bilinen ve öngörülebilir riskler ile bilinmeyen uzun dönem riskler ayrı ayrı anlatılmalıdır.
• Alternatifler: Mevcut tedavi seçenekleri ve neden yetersiz kaldıkları kayda geçirilmelidir.
• İzlem: Uygulama sonrası izlem süresi, kontrol takvimi ve advers olay hâlinde ulaşılacak hekim belirtilmelidir.
• Veriler: Sağlık verilerinin izlenebilirlik amacıyla en az 30 yıl saklanacağı ve anonimleştirilerek ürünü sağlayan merkezle paylaşılacağı bildirilmelidir (m.25/4, m.39/1-c).
• Maliyet: Hastadan bir bedel istenecekse bunun hangi hizmetin karşılığı olduğu açıklanmalıdır; doku ve hücrenin kendisi ticarete konu edilemez (m.56/2).

Onamın ispat yükü hekimdedir ve genel bir “her türlü işleme izin veriyorum” formu deneysel uygulama için yeterli sayılmaz. Onamın geçerlilik şartları aydınlatılmış onam rehberimizde anlatılmıştır.

Yasak Uygulamalar

Mevzuat kök hücre ve rejeneratif tedaviler için “yasak uygulamalar listesi” adıyla tek bir liste içermez; yasaklar farklı düzenlemelerden doğar. Aşağıdaki tablo, bu rehberde incelenen metinlerden çıkan başlıca yasakları bir araya getirir.

Yurt dışında yapılan uygulamalar da Türkiye’deki sağlık kuruluşları için risk taşır: Türkiye’de hasta toplayıp yurt dışındaki bir kliniğe yönlendiren aracılık faaliyetleri, tanıtım ve reklam yasakları bakımından ayrıca değerlendirilir. Hasta kendi isteğiyle yurt dışında bir uygulama yaptırmışsa, Türkiye’deki takip hekiminin uygulama sonrası komplikasyonları kayda geçirmesi, olası bir tazminat talebinin delili olur.

Reklam, Tanıtım ve “Kök Hücre” İddiaları

Kök hücre alanında hukuki risklerin önemli bir kısmı tedaviden değil, tanıtımdan doğar. Doku ve hücre Yönetmeliği insan doku ve hücre ürünleri hakkında herhangi bir yolla reklam yapılmasını ve yanıltıcı ve umut verici beyanlarda bulunulmasını yasaklar (m.59/1-d); reklam niteliğinde olmayan tanıtım ve bilgilendirme de uygulama sonuçları bildirilmeden ve izin alınmadan yapılamaz (m.59/1-e). İleri tedavi ürünlerinde ruhsatsız bir ürün için yapılan ticari tanıtım, hasta kabul ilanı ve tedavi vaadi, İTTÜ Yönetmeliği m.6’daki piyasaya sunma yasağıyla birlikte değerlendirilir.

Hastalığı teşhis veya tedavi ettiği beyanıyla bir ürünün satışı, pazarlaması veya reklamı 1262 sayılı Kanun m.19/1 kapsamında cezai sorumluluk da doğurabilir. Sağlık beyanı rejimi sağlık beyanı denetimi rehberimizde, sağlık kuruluşlarının tanıtım sınırları ise sağlıkta reklam yasağı rehberimizde anlatılmıştır.

Estetik ve Güzellik Sektöründe Hücresel Uygulamalar

“Kök hücre” en çok estetik alanında pazarlanır: yağ dokusundan elde edilen hücrelerle yüz ve cilt uygulamaları, saç dökülmesi tedavileri, eklem enjeksiyonları ve “hücre yenileme” paketleri. Bu uygulamaların hukuki durumu üç soruya bağlıdır.

1. Ürünün sınıfı: Hücreler az işlem görmüş ve aynı işlev için mi kullanılıyor, yoksa enzimle ayrıştırma, çoğaltma veya farklı bir işlev için kullanım mı söz konusu? Homolog olmayan kullanım veya çok işlem görme, ürünü ileri tedavi tıbbi ürünü hâline getirebilir (m.4). Sınıflandırma belirsizse Kurumdan görüş alınmalıdır.
2. Uygulamanın çerçevesi: Ruhsatlı bir ürün mü uygulanıyor, yoksa ruhsatsız ürünle deneysel uygulama mı yapılıyor? İkinci hâlde tıbbi ihtiyaç ve hasta bazında Kurum izni şartları aranır; yalnızca estetik amaçlı bir talep bu ölçütü karşılamakta zorlanır.
3. Uygulama yeri ve kişi: Tıbbi nitelikli işlemler ancak ruhsatlı sağlık kuruluşunda ve yetkili hekim tarafından yapılabilir; tabip yetkisindeki işlemler, salonda hekim çalışsa bile güzellik salonunda yapılamaz.

Kandan hazırlanan uygulamalar (örneğin trombositten zengin plazma) ayrı bir değerlendirme gerektirir: doku ve hücre Yönetmeliği kan bankacılığını ve kandan elde edilen plazma ürünlerini kapsamı dışında bırakır. Bu uygulamalar tıbbi işlem niteliğinde olduğundan güzellik salonunda yapılamaz. Güzellik salonlarının yetki sınırı güzellik salonları rehberimizde, dolgu ve benzeri işlemlerde yetkisiz uygulama dolgu, botoks ve lazer rehberimizde, geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının izin sınırı ise GETAT rehberimizde anlatılmıştır.

İzlem, Biyovijilans ve 30 Yıllık Kayıt

Hücresel uygulamaların etkileri yıllar sonra ortaya çıkabileceği için mevzuat uzun saklama süreleri öngörür. Bu kayıtlar hem hasta güvenliğinin hem de olası bir uyuşmazlıkta ispatın temelidir.

Bildirim sürelerinin ayrıntısını bu çalışmada Yönetmelik ve kılavuz metninden doğrulayamadık; uygulama merkezinin biyovijilans prosedüründe Kurumun güncel düzenlemelerine göre süreler ayrıca belirlenmelidir. Hastanın, uygulamadan sonra başka bir hekime başvurduğunda kendisine hangi ürünün uygulandığını gösterebilmesi için ürün kodu ve uygulama kayıtlarının bir örneğini talep etmesi yerinde olur.

Zarar Hâlinde Sorumluluk

Deneysel bir hücresel uygulamadan sonra zarar doğduğunda sorumluluk birden fazla kişiye yönelebilir: uygulamayı yapan hekim, uygulama merkezi, ürünü üreten veya işleyen merkez ve izin sürecindeki eksiklikler bakımından idare. Her biri için sorumluluğun dayanağı farklıdır.

Ruhsatlı bir ileri tedavi ürününde ruhsat sahibinin hukuki ve cezai yükümlülükleri ruhsatla ortadan kalkmaz (İTTÜ Yönetmeliği m.24/5). Ruhsatsız bir ürünle yapılan uygulamada ise zararın ürününden mi, uygulama tekniğinden mi, yoksa hastanın kendi hastalığının seyrinden mi kaynaklandığı, bilirkişi incelemesinin ana sorusudur. Ürün sorumluluk sigortasının kapsamı ürün sorumluluk sigortası rehberimizde, tazminat davaları malpraktis rehberlerimizde, estetik işlemlerde sonuç sorumluluğu ise estetik ameliyat ve eser sözleşmesi rehberimizde anlatılmıştır.

Hukuki Yollar

Hasta tarafında acil bir tedavi ihtiyacı varsa, izin talebinin reddine karşı açılan iptal davasında yürütmenin durdurulması istenmesi, sürecin hastanın sağlık durumuyla uyumlu ilerlemesi bakımından önemlidir. Dava yolları TİTCK kararlarına karşı iptal davası rehberimizde, hasta hakları başvurusu ise hasta hakları kurulu rehberimizde anlatılmıştır.

Kontrol Listesi ve Sık Yapılan Hatalar

• Ürünün sınıfı (doku-hücre ürünü, ileri tedavi ürünü, kombine ürün) Yönetmelik m.4 ve İTTÜ Yönetmeliği m.5’e göre belirlendi mi; gerekirse Kurumdan sınıflandırma görüşü alındı mı?
• Ürün ruhsatlı mı; değilse hastane muafiyetinin bütün şartları veya Klinik Uygulama Kılavuzu kapsamında hasta bazında izin var mı?
• Uygulamayı yapan merkez ürün ve endikasyon bazında yetkilendirildi mi (m.25/5)?
• Ürünü üreten merkezin üretim lisansı ve ruhsatı geçerli mi; lisansın üç yıllık süresi takip ediliyor mu?
• Uygulayıcı hekim ilgili uzmanlık alanında klinik uygulama sertifikasına sahip ve hastanın tedavisinden sorumlu mu?
• Her hasta için yazılı risk-fayda analizi yapıldı mı (m.25/3)?
• Rıza yazılı, uygulamaya özgü ve deneysel niteliği, riskleri ve alternatifleri açıklayan biçimde alındı mı (TCK m.90/4)?
• Ürün kodu, uygulama kaydı ve izlem planı 30 yıllık saklama düzenine bağlandı mı (m.39/1-c)?
• Advers olaylar ürünü sağlayan merkeze ve biyovijilans sistemine bildiriliyor mu (m.25/4, m.52)?
• İnternet sitesi, sosyal medya ve hasta bilgilendirme metinleri reklam ve umut verici beyan yasağına göre incelendi mi (m.59/1-d, e)?

Sıkça Sorulan Sorular

İlgili Rehberler

• TİTCK Rehberi — sağlık ürünleri rehberlerinin tamamı
• Doku ve Hücre Ürünleri: Merkez Ruhsatı ve İthalat — 2026 kılavuzları
• İleri Tedavi Tıbbi Ürünler — ruhsat ve hastane muafiyeti
• Kordon Kanı Bankacılığı — saklama ve rıza
• Klinik Araştırma Sözleşmesi — sponsor ve sigorta
• Klinik Araştırmalarda Gönüllü Hakları — rıza ve TCK m.90
• Organ ve Doku Ticareti Suçu — TCK m.91
• Sağlıkta Reklam Yasağı — tanıtım sınırları
• Sağlık Beyanı Denetimi — ürün iddiaları
• Güzellik Salonları ve Estetik İşlemler — yetki sınırı
• Aydınlatılmış Onam — ispat ve geçerlilik
• Malpraktis Rehberleri — tazminat

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; somut dosya için hukuki danışmanlık yerine geçmez. Klinik Uygulama Kılavuzu ile üretim ve kalite kılavuzuna ilişkin bilgiler Paksoy’un Sağlık Mevzuatındaki Son Gelişmeler 2026/1 bülteninden aktarılmıştır; kılavuzların tam metnine erişemediğimiz için başvuru belgeleri, süreler, ücret ve izlem yükümlülükleri bu yazıda yer almamaktadır. Doku ve hücre Yönetmeliğinin 4, 23, 25 ve 26. maddeleri Yönetmelik metnini yayımlayan mevzuat sayfalarından, 39, 52, 56 ve 59. maddeleri ile İleri Tedavi Tıbbi Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliğinin 2, 5, 6, 9, 18, 24 ve 36. maddeleri sitemizin bu metinlere dayanan rehberlerinden aktarılmıştır. İleri Tedavi Tıbbi Ürünlerinin İyi Klinik Uygulamalarına Yönelik İlke ve Esaslara İlişkin Kılavuz (13/11/2015) bir üniversite etik kurulunun yayımladığı metinden; TCK m.90 metni bir avukatlık sitesinde yayımlanan Kanun metninden incelenmiştir. 1219 sayılı Kanun m.70, TBK m.66/3 ve m.506/3, İYUK m.13 ve 1262 sayılı Kanun m.19/1 hakkındaki bilgiler sitemizin ilgili rehberlerinden aktarılmıştır. Kemik iliği nakil merkezlerine uygulanan ayrı düzenlemeleri bu çalışmada ayrıca incelemedik. Son güncelleme: 13 Ekim 2026.