Çocukla Kişisel İlişki/Görüş Engelleniyor: 5395 s.K. m.41/A-41/H, Disiplin Hapsi, Şikâyet ve İtiraz Süreleri (2026)

Kişisel ilişki hakkı: TMK m.182, 323, 324 ve 325

TMK m.323 uyarınca ana veya babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan ergin olmayan çocuğu ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir; TMK m.182 uyarınca hâkim boşanma kararında velayet düzenlemesiyle birlikte çocuğun diğer ebeveynle kişisel ilişkisini de düzenler. Bu hak yalnız ebeveynin değil çocuğun da hakkıdır; çocuğun üstün yararına aykırı olmadıkça her iki ebeveynle ilişki kurması onun gelişimi için gereklidir. Kararda görüşmenin günleri, saatleri, yeri ve bayram ile tatil dönemleri belirtilir; belirsiz yazılmış kararlar uygulamada ek uyuşmazlık doğurur.

TMK m.324 uyarınca ana ve babadan her biri, diğerinin çocuk ile kişisel ilişkisini zedelemekten, çocuğun eğitilmesi ve yetiştirilmesini engellemekten kaçınmakla yükümlüdür; kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girerse, ana veya baba bu hakkını özenle kullanmazsa, çocuğa ilgi göstermezse veya başka önemli sebepler varsa bu hak reddedilebilir veya kaldırılabilir. Yani kişisel ilişkinin sınırlanması ancak mahkeme kararıyla mümkündür; velayet sahibinin tek taraflı olarak görüşmeyi kesmesi hukuka aykırıdır. TMK m.325 uyarınca olağanüstü durumlarda çocuğun menfaatine uygun düşmesi koşuluyla büyükanne ve büyükbaba gibi diğer kişilere de kişisel ilişki hakkı tanınabilir. Kişisel ilişkinin nasıl düzenlendiği için TMK m.323 kişisel ilişki ve kişisel ilişki standart takvimi yazılarımıza bakabilirsiniz.

Görüşme engellenirse nereye başvurulur? 5395 sayılı Kanun Dördüncü Kısım

30.11.2021 tarihli ve 31675 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7343 sayılı Kanun ile İcra ve İflas Kanunu’nun çocuk teslimine ilişkin m.25, 25/a, 25/b ve tazyik hapsini düzenleyen m.341 hükümleri yürürlükten kaldırılmış; Çocuk Koruma Kanunu’na “Çocuk Teslimi ve Çocukla Kişisel İlişki Kurulması” başlıklı Dördüncü Kısım eklenmiştir. Buna göre aile mahkemelerinin çocuk teslimi veya çocukla kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararları, çocuğun üstün yararı esas alınarak Adalet Bakanlığınca kurulan adli destek ve mağdur hizmetleri müdürlüklerince yerine getirilir; müdürlük bulunmayan yerlerde bu görev Adalet Bakanlığınca belirlenen hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünce yürütülür (5395 s.K. m.41/A-1, 41/A-3). Müdürlüklerde psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı görevlendirilir ve teslim işlemleri uzman veya öğretmen eşliğinde, müdürlükçe belirlenen teslim mekânlarında yapılır. Bu nedenle icra dairesine başvurmak artık doğru yol değildir.

İlam ve tedbir kararlarının yerine getirilmesinde çocuğun yerleşim yeri müdürlüğü yetkilidir (m.41/A-4). Yerine getirme işlemleri 492 sayılı Harçlar Kanunu ve diğer kanunlarda öngörülen harçlardan müstesnadır; avukatlık ücreti dışındaki giderler Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır (m.41/H). Müdürlük ilam veya tedbir kararını teyit eder, yükümlü taraf ile irtibata geçerek çocuğun üstün yararına göre belirlenen gün ve saatte teslim yerine getirilmesini bildirir, taraflara rehberlik eder ve yapılan tüm işlemleri tutanağa bağlar. Çocuğun üstün yararının gerektirdiği hâllerde müdürlük, yükümlüyle irtibata geçmeye veya teslim emri tebliğine gerek olmaksızın çocuğu doğrudan alıp hak sahibine teslim edebilir (m.41/B-7). Teslim edildikten sonra yükümlü haklı bir sebep olmaksızın çocuğu tekrar alırsa yeni bir hükme veya teslim emrine gerek kalmadan çocuk yeniden hak sahibine teslim edilir (m.41/B-6). Müdürlük işleminin çocuğa zarar vereceği düşünülüyorsa yol, aile mahkemesine şikâyettir; mahkeme işlemlerin yerine getirilmesini durdurabilir (m.41/E-2). Sistemin ayrıntıları için adli destek sistemi, başvuru metni için ADM başvuru dilekçesi örneği sayfalarımıza bakabilirsiniz.

Teslim emri, disiplin hapsi ve itiraz: 5395 sayılı Kanun m.41/F

Yükümlü ile irtibat kurulamaz, yükümlü teslimden kaçınır veya çocuk belirlenen yere getirilmezse bu durum tutanağa bağlanır ve yükümlüye derhal teslim emri tebliğ edilir. Teslim emrinde çocuğun belirlenen gün ve saatte belirlenen yere getirilmek zorunda olduğu, getirilmesine engel haklı bir mazeret varsa çocuğun müdürlükçe alınmasının teslim gününden önce talep edilmesi gerektiği, aksi hâlde çocuğun uzman veya öğretmen, gerekirse kolluk eşliğinde zorla alınacağı ve emre uyulmazsa disiplin hapsi uygulanacağı bildirilir. Emir 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir ve kolluk birimleri, zor kullanma dâhil müdürlüğün taleplerini derhâl yerine getirir (m.41/B-3, 41/B-5; kişisel ilişki bakımından m.41/C). Çocuğun hastalığı gibi haklı bir mazeretin teslim gününden önce müdürlüğe bildirilmesi bu nedenle kritiktir.

Eski rejimde İcra ve İflas Kanunu kapsamında tazyik hapsinden söz edilirken yeni rejimde yaptırımın adı disiplin hapsidir ve 5395 sayılı Kanun m.41/F’de kişisel ilişki bakımından iki ayrı hâl düzenlenmiştir (çocuk teslimine ilişkin birinci fıkra ile usul hükümleri aşağıda ayrıca ele alınmıştır). Kişisel ilişki kurulmasına dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine ilişkin teslim emrine aykırı hareket edenler ile emrin gereğinin yerine getirilmesini engelleyenler, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine üç günden on güne kadar disiplin hapsiyle cezalandırılır. Kişisel ilişki için kendisine çocuk teslim edilen hak sahibi, kararda belirtilen sürenin bitiminde çocuğu belirlenen yere getirmezse, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine, fiil suç teşkil etse dahi üç aya kadar disiplin hapsiyle cezalandırılır. Yükümlülük çift yönlüdür: çocuğu göstermeyen kadar geri getirmeyen de yaptırımla karşılaşır. Şikâyete işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesi bakar ve şikâyet olunana dilekçe ile duruşma gününü bildiren davetiye gönderilir.

Müdürlüğün işlemlerine karşı yol iki aşamalıdır. Önce, çocuk teslimi ve kişisel ilişki kararlarının yerine getirilmesine ilişkin müdürlükçe yapılan işlem ve verilen kararlara karşı, öğrenme veya tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesine şikâyet yoluna başvurulur (5395 s.K. m.41/E-1). Mahkeme işlemlerin yerine getirilmesini durdurabilir ve dosya üzerinden veya gerektiğinde ilgilileri dinleyerek ivedilikle karar verir (m.41/E-2). Şikâyet üzerine verilen karara karşı ise tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde itiraz edilebilir; bu süre 7499 sayılı Kanunla bir haftadan iki haftaya çıkarılmıştır ve 1 Haziran 2024 ve sonrasında verilen kararlara uygulanır. İtiraz mercii o yerdeki aile mahkemesi dairelerinin sayısına göre belirlenir; o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde itiraz asliye hukuk mahkemesine yapılır. İtiraz mercii bir hafta içinde karar verir ve bu karar kesindir (m.41/E-3). Yükümlü, yerleşim yeri veya iletişim bilgilerinin değişmesi hâlinde yeni bilgilerini müdürlüğe derhal bildirmek zorundadır (m.41/C-3). Velayeti kaldırılmış ebeveyn veya üçüncü derece kan hısmı çocuğu velayet sahibinin yanından kaçırır veya alıkoyarsa TCK m.234 kapsamında suç da gündeme gelir; bunun için çocuğun kaçırılması ve alıkonulması yazımıza bakabilirsiniz.

Disiplin hapsi yargılaması: 5395 sayılı Kanun m.41/F’nin sekiz fıkrası ve Anayasa Mahkemesi kararı

5395 sayılı Kanun m.41/F yalnız kişisel ilişki ihlalini değil, çocuk teslimine ilişkin ihlali ve şikâyetin hangi mahkemede nasıl görüleceğini de düzenler. Birinci fıkra, çocuk teslimine dair ilam veya tedbir kararlarının yerine getirilmesine ilişkin teslim emrine aykırı hareket edenler ile emrin gereğinin yerine getirilmesini engelleyenlerin, bir ay içinde yapılacak şikâyet üzerine, fiil suç teşkil etse dahi, üç aya kadar disiplin hapsi ile cezalandırılacağını öngörür. İkinci fıkra kişisel ilişki kararlarına aykırılık için üç günden on güne kadar, üçüncü fıkra ise sürenin bitiminde çocuğu geri getirmeyen hak sahibi için üç aya kadar disiplin hapsi düzenler. Dördüncü fıkraya göre şikâyete bakacak görevli ve yetkili mahkeme, işlemi yapan müdürlüğün bulunduğu yer aile mahkemesidir.

Yargılama usulü beşinci fıkrada yer alır: şikâyet olunana şikâyet dilekçesi ile birlikte duruşma gün ve saatini bildiren davetiye gönderilir; davetiyede savunma ve delillerini duruşma gününe kadar bildirmesi gerektiği, gelmezse yargılamaya yokluğunda devam olunarak karar verileceği ihtar edilir. Duruşmaya gelen şikâyet olunanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.147’deki hakları hatırlatılarak savunması alınır; mahkeme ihlali tespit ederse disiplin hapsine, aksi hâlde şikâyetin reddine karar verir. Disiplin hapsi kararları kesinleştikten sonra Cumhuriyet başsavcılığınca infaz edilir ve kesinleştiği tarihten itibaren iki yıl geçtikten sonra yerine getirilemez (m.41/F-6). Yedinci fıkra ise önemli bir ayrım içerir: şikâyetten vazgeçilmesi hâlinde veya birinci ve üçüncü fıkralar bakımından çocuğun velayet hakkı sahibine teslim edilmesi durumunda dava ve bütün sonuçlarıyla ceza düşer. Kişisel ilişki ihlalini düzenleyen ikinci fıkra bu teslim istisnasında sayılmadığından, görüş günü çocuğu getirmeyen yükümlünün sonradan çocuğu göstermesi tek başına cezayı düşürmez; bu durumda dava ancak şikâyetten vazgeçmeyle düşer. Sekizinci fıkraya göre aile mahkemesinin bu madde uyarınca verdiği kararlara karşı m.41/E’nin üçüncü fıkrası uyarınca, yani tebliğden itibaren iki hafta içinde itiraz edilebilir ve itiraz üzerine verilen karar kesindir.

Birinci ve üçüncü fıkralardaki “fiil suç teşkil etse dahi” ibaresi Anayasa Mahkemesi denetiminden geçmiştir. Mahkeme, ibarenin iptali istemini reddetmiş; disiplin hapsinin çocuk teslimi ve kişisel ilişki kararlarının düzenli biçimde yerine getirilmesini sağlamaya yönelik bir yaptırım olduğunu ve aynı fiil nedeniyle yürütülebilecek ceza soruşturmasıyla birlikte uygulanabileceğini kabul etmiştir (AYM, 25.12.2024, E.2022/6, K.2024/225; RG 24.03.2025, 32851). Bu nedenle çocuğu geri getirmeyen ebeveyn hakkında hem disiplin hapsi hem de koşulları varsa TCK m.234 kapsamında ceza soruşturması gündeme gelebilir. Disiplin hapsi ile tazyik hapsinin farkı için tazyik ve disiplin hapsi yazımıza bakabilirsiniz.

“Çocuk istemiyor”, güvenlik endişesi ve nafaka: TMK m.324 ve 6284 s.K. m.5

Velayet sahibi ebeveyn bazen “çocuk gitmek istemiyor”, “güvenli değil” veya “nafaka ödemiyor” gibi gerekçelerle görüşmeyi engeller. Bu gerekçelerin hiçbiri tek taraflı engellemeyi haklı kılmaz. Çocuğun gerçekten görüşmek istemediği iddia ediliyorsa bunun uzman incelemesiyle araştırılması, idrak çağındaki çocuğun mahkemece dinlenmesi ve gerekirse TMK m.183 uyarınca kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi istenmelidir; Türkiye’nin taraf olduğu BM Çocuk Hakları Sözleşmesi m.12 uyarınca görüşlerini oluşturabilecek çocuğun kendisini etkileyen konularda dinlenme hakkı vardır. Çocuğun diğer ebeveyne karşı yönlendirilmesi ise uzman raporlarına yansır ve velayet değerlendirmesinde aleyhe sonuç doğurur; bunun için ebeveyne yabancılaştırma yazımıza bakabilirsiniz.

Gerçek bir güvenlik endişesi varsa çözüm mahkemeden geçer. TMK m.324 uyarınca çocuğun huzuru tehlikeye giriyorsa kişisel ilişki reddedilebilir, kaldırılabilir veya refakatli, yatısız ya da kısa süreli olarak sınırlandırılabilir. Şiddet veya tehdit söz konusuysa 6284 sayılı Kanun m.5 uyarınca hâkim, çocuklarla kişisel ilişkinin refakatçi eşliğinde yapılmasına, sınırlanmasına ya da tümüyle kaldırılmasına tedbir olarak karar verebilir. Nafaka ile kişisel ilişki ise birbirinden bağımsız yükümlülüklerdir: görüşme engellendiği için nafaka kesilemez, nafaka ödenmediği için de çocuk gösterilmemesi hukuka aykırıdır. Her iki uyuşmazlık kendi mekanizmasıyla çözülür; bunun için çocuğu göstermeyen eşe nafaka kesilir mi yazımıza bakabilirsiniz.

Kişisel ilişki kararında neler bulunmalı? Uygulanabilir takvim

Engellemelerin önemli bir kısmı belirsiz yazılmış kararlardan doğar. “Uygun zamanlarda görüşme” gibi genel ifadeler müdürlüğün kararı uygulamasını zorlaştırır ve her görüşme tarihinde yeni tartışma çıkarır. Uygulamada kararlarda genellikle ayın belirli hafta sonlarında belirli saatler arasında yatılı görüşme, yarıyıl tatilinin bir bölümü, yaz tatilinde kesintisiz bir süre ve dinî bayramlarda dönüşümlü görüşme düzenlenir; çocuk çok küçükse yatısız ve kısa süreli, yaşı ilerledikçe genişleyen kademeli bir takvim kurulabilir. Takvimde çocuğun teslim alınacağı ve bırakılacağı adres, saat, ulaşımı kimin sağlayacağı ve telefon veya görüntülü görüşme imkânı da açıkça yazılmalıdır.

Dava açılırken veya kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi istenirken bu unsurların dilekçede somut olarak önerilmesi, mahkemenin çocuğun yaşına ve tarafların yaşadığı şehirlere uygun bir düzen kurmasını kolaylaştırır. Ebeveynlerin farklı şehirlerde yaşadığı dosyalarda hafta sonu görüşmeleri yerine daha uzun ama daha seyrek görüşmeler ve yol masraflarının paylaşımı değerlendirilir. Karar uygulanamaz hâle gelmişse TMK m.183 kapsamında değişiklik talebi en doğru yoldur.

Boşanma davası sürerken görüşme: TMK m.169 geçici önlemleri

Kişisel ilişki sorunu çoğu zaman boşanma kararından önce, dava sürerken başlar: ebeveynlerden biri çocukla birlikte evden ayrılır ve diğer ebeveynin çocuğu görmesini engeller. Bu dönemde henüz kesinleşmiş bir velayet kararı yoktur; ancak TMK m.169 uyarınca boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince gerekli olan ve özellikle çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re’sen alır. Bu kapsamda geçici velayet ile birlikte diğer ebeveynle geçici kişisel ilişki düzeni kurulması istenmelidir. Geçici önlem niteliğindeki bu tedbir kararları da 5395 sayılı Kanun’un Dördüncü Kısmı uyarınca adli destek ve mağdur hizmetleri müdürlüğünce yerine getirilir ve aykırılık aynı yaptırıma tabidir.

Dava sürerken çocuğun tek taraflı olarak görüştürülmemesi, velayet değerlendirmesinde ebeveynin diğer ebeveynle ilişkiyi destekleme kapasitesinin zayıf olduğu yönünde değerlendirilebilir. Bu nedenle ayrılık anında çocuğun kimde kalacağına ve diğer ebeveynle nasıl görüşeceğine ilişkin geçici önlem talebinin dava dilekçesinde veya ilk duruşmada açıkça dile getirilmesi, hem çocuğun düzenini korur hem de sonraki uyuşmazlıkları azaltır.

Hak sahibinin de yükümlülükleri var: Yönetmelik m.42 ve dosyanın işlemden kaldırılması

Dördüncü Kısmın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, 04.08.2022 tarihli ve 31913 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çocuk Teslimi ve Çocukla Kişisel İlişki Kurulmasına İlişkin İlam ve Tedbir Kararlarının Yerine Getirilmesine Dair Yönetmelik’te düzenlenmiştir (5395 s.K. m.41/İ). Yönetmelik uyarınca başvuru sırasında ilam veya tedbir kararının müdürlüğe ibrazı zorunludur ve hak sahibinin kendisine nasıl ulaşılacağına ilişkin bilgileri kayda geçirilir (m.25). Mahkeme refakatli görüşmeye karar vermişse kişisel ilişki müdürlükçe belirlenen teslim mekânında uzman veya öğretmen refakatinde gerçekleşir; refakatçi gerektiğinde mesleki müdahalede bulunur ve gözlemlerini rapora bağlar (m.38). Bu raporlar daha sonra kişisel ilişkinin genişletilmesi veya sınırlanması davalarında önemli delil hâline gelir.

Hak sahibinin göz ardı ettiği en önemli hüküm Yönetmelik m.42’dir. Teslim emrinin tebliğinden sonraki dönemde hak sahibi, çocuğu teslim almaya geleceğini teslim saatinden en az kırk sekiz saat önce müdürlüğe bildirdiği hâlde haklı bir mazeret olmaksızın art arda iki kez veya bir yılda üç kez gelmezse, uzman veya öğretmenin bildirimi üzerine dosyanın işlemden kaldırılmasına ve teslim emrinin hükümsüz hâle gelmesine müdür tarafından karar verilir (m.42/1). Buna karşılık yükümlü en az bir yıl boyunca emrin gereğini usulüne uygun biçimde yerine getirir ve sonraki dönemde de mahkeme kararına uyacağını taahhüt ederse, uzman veya öğretmenin kanaati alınarak dosya işlemden kaldırılabilir; yükümlü taahhüdünü yerine getirmezse hak sahibinin talebi üzerine kendisine doğrudan teslim emri tebliğ edilir (m.42/2). Aynı kurallar 5395 sayılı Kanun m.41/C-12 ve 41/C-13’te kanun düzeyinde de yer alır. Kısacası sistem, görüşmeye düzenli gelmeyen hak sahibini de, uzun süre karara uyan yükümlüyü de dikkate alır. Uygulamaya ilişkin örnek düzenlemeler için kişisel ilişki standart takvimi yazımıza bakabilirsiniz.

Engellemeyi belgelemek ve yurt dışı boyutu: 5717 sayılı Kanun

Her engelleme mutlaka resmî kayda geçirilmelidir. Müdürlük tutanakları en güçlü belgedir; bunun yanında görüşme günü teslim yerinde hazır bulunulduğunu gösteren kayıtlar, karşı tarafla yapılan yazışmalar, tanık beyanları ve okul kayıtları saklanmalıdır. Hak sahibi de karara birebir uymalıdır: kararda yazan gün, saat ve yere uyulması, çocuğun süresinde geri getirilmesi ve adres ya da iletişim bilgisindeki değişikliğin müdürlüğe bildirilmesi karşı tarafın kusurunu netleştirir. Çocuğa hukuki süreçlerin anlatılması veya diğer ebeveyn hakkında olumsuz telkinde bulunulması ise uzman raporlarına yansır.

Çocuk başka bir ülkede yaşıyorsa veya yurt dışına götürülmüşse Türkiye’nin taraf olduğu 1980 Lahey Sözleşmesi ve 5717 sayılı Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Yön ve Kapsamına Dair Kanun devreye girer. Bu Kanun yalnız çocuğun iadesini değil, şahsi ilişki kurulmasını da kapsar; merkezi makam Adalet Bakanlığıdır ve görevler mahallî Cumhuriyet başsavcılıkları aracılığıyla yürütülür (5717 s.K. m.3, m.4). Bu Kanunun uygulanmasından doğan dava ve işlerde görevli mahkeme aile mahkemesidir (m.6); çocuğun iadesi davaları merkezi makam adına mahallî Cumhuriyet başsavcılığınca açılır (m.7/2). 7343 sayılı Kanunla değişik m.18/1 uyarınca çocuğun iadesine veya şahsi ilişki kurulmasına dair ilamlar, 5395 sayılı Kanun’un Dördüncü Kısım hükümlerine göre teslim emri tebliğ edilmeksizin yerine getirilir; işlemler sırasında psikolog, pedagog, sosyal çalışmacı gibi uzmanlar, yeterli sayıda değillerse öğretmen hazır bulundurulur (m.21). Bu Kanuna özgü bir güvence olarak, ilamın yerine getirilmesinin çocuğun fiziksel ve duygusal gelişimini ağır bir tehlike altında bırakacağı uzman tarafından tespit edilirse adli destek ve mağdur hizmetleri müdürlüğü talep üzerine veya re’sen tehlike ortadan kalkıncaya kadar teslim işlemlerini erteler (m.22/1).

Kalıcı çözüm: kişisel ilişkinin veya velayetin değiştirilmesi — TMK m.183

Engelleme süreklilik kazanmışsa yalnızca disiplin hapsi yolu yeterli olmayabilir. TMK m.183 uyarınca ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim re’sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alır; maddedeki “gibi” ifadesi sayımın sınırlayıcı olmadığını gösterir ve süreklilik kazanmış engelleme de bu kapsamda değerlendirilebilir. Bu yolla kişisel ilişkinin süre, sıklık ve teslim yeri bakımından uygulanabilir biçimde yeniden düzenlenmesi istenebilir. TMK m.324’teki zedelememe yükümlülüğünü ağır ve sürekli biçimde ihlal eden velayet sahibi bakımından velayetin değiştirilmesi talebi de gündeme gelebilir; ancak mahkeme bu değerlendirmeyi daima çocuğun üstün yararı ekseninde yapar.

Bu davalarda en güçlü deliller müdürlük tutanaklarıdır; ayrıca yazışmalar, tanık beyanları ve okul kayıtları sunulmalı, sosyal inceleme raporu ile uzman görüşü alınması istenmelidir. Dava 4787 sayılı Kanun m.4 uyarınca aile mahkemesinde görülür ve dava süresince TMK m.169 kapsamında geçici görüşme düzeni talep edilebilir. Uzman raporlarının değerlendirilmesi için uzman raporunun bağlayıcılığı, velayet değişikliği için velayet değişikliği davası yazılarımıza bakabilirsiniz. Kişisel ilişki ve teslim süreçleriniz için Hukukçular Evi Ankara’ya 0554 648 37 15 numaralı telefondan ulaşabilirsiniz.