İmam Nikahı Resmi Nikah Yerine Geçer mi? Hukuki Sonuçları

İmam nikahı, toplumda yaygın olsa da hukuki açıdan resmi nikahtan tamamen farklı sonuçlar doğurur. Yalnızca dini törenle kurulan birlikteliğin yasal koruması yoktur. Bu yazıda imam nikahının hukuki durumunu ve sonuçlarını sade bir dille açıklıyoruz.

İmam Nikahının Hukuki Geçerliliği Yoktur

Türk hukukunda evlilik, ancak evlendirme memuru önünde, resmi nikahla kurulur. İmam nikahı (dini nikah), hukuki açıdan bir evlilik oluşturmaz ve eşlere yasal hak ve yükümlülük doğurmaz. Resmi nikah olmaksızın kıyılan imam nikahı, kişileri manevi olarak bağlasa da devlet nezdinde bir aile birliği kurmaz. Bu kural, Anayasa’nın 174. maddesiyle koruma altına alınan inkılap kanunları arasında sayılan medeni nikâh esasına dayanır: Türk Kanunu Medenisiyle kabul edilen, evlenme akdinin evlendirme memuru önünde yapılacağına dair esas Anayasa güvencesindedir.

Evlilik Hangi Anda Kurulur? TMK m.141-143

Türk Medeni Kanunu evliliğin kuruluşunu adım adım düzenler. Evlenme töreni, evlendirme dairesinde evlendirme memurunun ve ayırt etme gücüne sahip ergin iki tanığın önünde açık olarak yapılır (TMK m.141). Evlendirme memuru, evleneceklerden her birine birbiriyle evlenmek isteyip istemediklerini sorar; evlenme, tarafların olumlu sözlü cevaplarını verdikleri anda oluşur (TMK m.142).

İmam nikâhı bakımından belirleyici hüküm TMK m.143’tür. Evlenme töreni biter bitmez evlendirme memuru eşlere bir aile cüzdanı verir; aile cüzdanı gösterilmeden evlenmenin dinî töreni yapılamaz ve evlenmenin geçerli olması dinî törenin yapılmasına bağlı değildir. Kanun dinî töreni yasaklamaz; yalnızca resmî evlenmeden sonra yapılmasını ister ve ona hiçbir kurucu etki tanımaz.

Resmî nikâhı kıymaya yetkili makamlar arasında 7039 sayılı Kanunla Nüfus Hizmetleri Kanunu’nda yapılan değişiklikten sonra il ve ilçe müftüleri de yer almaktadır. Müftülükte kıyılan nikâh resmî evliliktir ve aile cüzdanı verilir; imam nikâhı ise hangi mekânda ve kimin tarafından kıyılırsa kıyılsın evlilik doğurmaz. Aradaki fark törenin dinî niteliğinde değil, evlendirme memuru yetkisiyle yapılıp nüfus kütüğüne işlenmesindedir.

Resmî nikâhtaki denetimin imam nikâhında bulunmaması en ağır sonucunu çocuk yaşta evliliklerde gösterir. Kanun on yedi yaşını doldurmayan kişinin evlenmesine izin vermez; on altı yaşını dolduran kişi bakımından da ancak olağanüstü durumda ve pek önemli bir sebeple hâkim izni öngörülmüştür (TMK m.124). Bu sınırın altında kıyılan bir imam nikâhı hiçbir hukuki sonuç doğurmaz ve reşit olmayan bir çocukla kurulan ilişkiyi hukuka uygun hâle getirmez; fiil, çocukların cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçları (TCK m.103-104) bakımından değerlendirilir. Aynı şekilde Kanunun evlenmeyi yasakladığı yakın hısımlar arasında (TMK m.129) resmî evlenme mümkün olmadığı gibi, dinî tören de bu engeli ortadan kaldırmaz. Evlenme ehliyeti için Evlenme Yaşı Kaçtır? (TMK m.124), eş sıfatıyla ölüm aylığının koşulları için Ölüm Aylığı, Dul ve Yetim Aylığı, evlilik dışı doğan çocuğun mirası için Evlilik Dışı Doğdum, Babamın Mirasında Hakkım Var mı? rehberlerimize bakabilirsiniz.

2015 Anayasa Mahkemesi Kararı: Ceza Kalktı

Geçmişte, resmi nikah olmaksızın dini tören (imam nikahı) yaptıran veya kıyan kişilere Türk Ceza Kanunu’nun 230. maddesinin 5 ve 6. fıkralarına göre hapis cezası öngörülüyordu. Ancak Anayasa Mahkemesi, 27 Mayıs 2015 tarihli kararıyla (E.2014/36, K.2015/51) bu fıkraları iptal etmiştir. Mahkeme, özel hayata saygı ile din ve vicdan özgürlüğüne orantısız müdahale bulunduğu gerekçesiyle iptale karar vermiştir. Böylece resmi nikah olmadan dini tören yaptırmak tek başına suç olmaktan çıkmıştır.

TCK m.230’un Bugünkü Metni: Hangi Fiiller Hâlâ Suç?

İptal edilen yalnızca beşinci ve altıncı fıkralardır; maddenin ilk dört fıkrası yürürlüktedir. Evli olmasına rağmen başkasıyla evlenme işlemi yaptıran kişi altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır (TCK m.230/1). Kendisi evli olmamakla birlikte evli olduğunu bildiği bir kimse ile evlilik işlemi yaptıran kişi de aynı cezayı alır (TCK m.230/2). Gerçek kimliğini saklamak suretiyle bir başkasıyla evlenme işlemi yaptıran kişi üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır (TCK m.230/3). Bu suçlarda zamanaşımı, evlenmenin iptali kararının kesinleştiği tarihten itibaren işlemeye başlar (TCK m.230/4).

Maddenin ilk üç fıkrası “evlenme işlemi” ifadesini kullanır; bu ifade evlendirme memuru önünde yapılan resmî işlemi karşılar. Bu nedenle evli bir kişinin ikinci bir kişiyle yalnızca imam nikâhı kıyması, 2015 iptalinden sonra TCK m.230 kapsamında suç oluşturmaz. Fiilin cezai yaptırımı olmaması ise hukuki sonuçsuz olduğu anlamına gelmez. Resmî eş bakımından zina, özel boşanma sebebidir: davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer; affeden tarafın dava hakkı yoktur (TMK m.161). Boşanma yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan eş, kusurlu eşten manevi tazminat isteyebilir (TMK m.174/2).

Eşin başka biriyle imam nikâhı kıymasının boşanma davasındaki etkisi için Zina Nedeniyle Boşanma, üçüncü kişiye tazminat davası açılıp açılamayacağı için Eşimi Aldatan Kişiye Tazminat Davası rehberlerimize bakabilirsiniz.

Ceza Kalktı, Ama Evlilik Geçerli Sayılmadı

Burada çok önemli bir ayrım vardır: bu iptal kararı, dini nikaha hukuki geçerlilik kazandırmaz. Yani cezanın kalkması, imam nikahını resmi evlilik hâline getirmez. Yalnızca dini nikahla birlikte yaşayan çiftler, hukuken evli sayılmazlar ve resmi nikahın sağladığı hiçbir güvenceden yararlanamazlar. Ceza hukuku ile medeni hukuk sonuçları birbirinden ayrıdır: fiil suç olmaktan çıkmış olsa da, medeni hukuk bakımından geçerli bir evlilik doğmamaktadır.

Hangi Haklardan Yararlanılamaz?

Resmi nikah yapılmadığında, taraflar eş statüsü kazanamadığı için evlilik birliğinden doğan pek çok haktan yoksun kalır. Bunların başlıcaları şunlardır: eşler birbirine mirasçı olamaz; birliktelik sona erdiğinde mal rejimi tasfiyesi (mal paylaşımı) yapılamaz; nafaka ve boşanma tazminatı talep edilemez; sosyal güvenlik bakımından eş sıfatıyla sağlanan haklardan yararlanılamaz. Bu durum, özellikle ekonomik açıdan güçsüz olan taraf ve çocuklar bakımından ciddi hak kayıplarına yol açar. Resmi nikahın en önemli işlevlerinden biri, tam da bu hakları güvence altına almasıdır.

Çocukların Durumu: Soybağı ve Velayet

İmam nikahlı birliktelikte doğan çocuk, hukuken evlilik dışı doğmuş sayılır. Anne ile soybağı doğumla kendiliğinden kurulur; ancak baba ile soybağının kurulması için tanıma veya babalık davası gerekir (aksi hâlde çocuk yalnızca anneyle soybağına sahip olur). Evlilik dışı doğan çocuğun velayeti kural olarak annede olur (TMK m.337). Çocuğun babadan nafaka ve miras gibi haklara kavuşabilmesi, öncelikle baba ile soybağının usulüne uygun kurulmasına bağlıdır. Bu da çocuğun menfaati bakımından resmi nikahın önemini gösterir.

Soybağının evlilik dışında nasıl kurulacağı Kanunda sayılmıştır: çocuk ile baba arasında soybağı ana ile evlilik, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulur (TMK m.282/2). Tanıma, babanın nüfus memuruna veya mahkemeye yazılı başvurusu ya da resmî senette veya vasiyetnamesinde yapacağı beyanla olur (TMK m.295). Soybağı kurulmadığı sürece çocuk ananın soyadını taşır (TMK m.321). Babanın tanımaktan kaçınması hâlinde ana veya çocuk babalık davası açabilir (TMK m.301); ananın dava hakkı doğumdan başlayarak bir yıl geçmekle düşer (TMK m.303).

Evli bir kadının başka bir erkekle imam nikâhlı birlikteliğinden doğan çocuk bakımından ise ayrı bir engel vardır. Evlilik devam ederken doğan çocuğun babası kocadır (TMK m.285) ve başka bir erkekle soybağı bulunan çocuk, bu bağ ortadan kaldırılmadıkça tanınamaz (TMK m.295). Bu durumda önce soybağının reddi davası açılması gerekir. Tanıma işlemleri için Evlilik Dışı Çocuğun Tanınması, nüfus kaydı için Evlilik Dışı Doğan Çocuk Nüfusa Nasıl Kaydedilir?, ret davası için Soybağının Reddi Davası sayfalarımıza bakabilirsiniz.

Terk Hâlinde Özel Bir Koruma

Kanun, bazı durumlarda güçsüz tarafı korumak için özel bir hüküm öngörmüştür. Türk Ceza Kanunu’nun 233. maddesinin ikinci fıkrasına göre, hamile olduğunu bildiği eşini veya sürekli birlikte yaşadığı ve kendisinden gebe kalmış bulunduğunu bildiği evli olmayan bir kadını çaresiz durumda terk eden kimseye üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir. Bu hüküm, resmi nikah bulunmasa da, gebe bırakılıp çaresiz durumda terk edilen kadını korumaya yöneliktir. Yine de bu, evliliğin sağladığı kapsamlı güvencelerin yerini tutmaz.

Suçun oluşması için Kanunda sayılan unsurların birlikte bulunması gerekir. Fail ile kadın arasında sürekli bir birlikte yaşama ilişkisi olmalı, kadın failden gebe kalmış olmalı ve fail bu gebeliği bilmelidir. Terkin kadını çaresiz bir durumda bırakması da aranır; kadının kendi imkânlarıyla barınma ve geçimini sağlayabildiği bir ayrılık bu unsuru karşılamayabilir. Aynı maddenin birinci fıkrasındaki bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünün ihlali suçu şikâyete bağlıyken (TCK m.233/1), gebe kadını çaresiz durumda terk etme suçunu düzenleyen ikinci fıkrada şikâyet şartı öngörülmemiştir.

Ceza davası, çocuğun soybağı ve ananın malî haklarından ayrı yürür. Ana, babalık davasıyla birlikte veya ayrı olarak doğum giderlerini ve doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderlerini isteyebilir (TMK m.304). Çaresiz durumda terk edilen kadının barınma yeri ve geçici maddi yardım için 6284 sayılı Kanun kapsamında mülki amire başvurma imkânı da vardır (6284 s.K. m.3).

En Güvenli Yol: Önce Resmi Nikah

Tüm bu nedenlerle, hak kaybı yaşanmaması için önerilen yol açıktır: önce resmi nikahın yapılması, dileyenler için dini törenin ise bundan sonra gerçekleştirilmesidir. Resmi nikah; eşlerin mal, miras, nafaka ve sosyal güvenlik haklarını, çocukların ise soybağı ve buna bağlı haklarını güvence altına alır. Özellikle kadınların ve çocukların korunması bakımından resmi nikah, vazgeçilmez bir hukuki güvencedir. Somut bir uyuşmazlık veya hak kaybı durumunda, atılacak adımlar için hukuki destek alınması yerinde olur.

İmam Nikahlı Eşin Tazminat Talebi

Resmi nikah bulunmadığında, taraflar evlilikten doğan haklara sahip olamaz; ancak bazı istisnai durumlarda genel hükümlere dayanan sınırlı talepler gündeme gelebilir. Örneğin, evleneceği yönünde güven verilerek bir kişinin zarara uğratılması ya da haksız bir fiil sonucu maddi ve manevi zarar doğması hâllerinde, evlilik hükümlerinden bağımsız olarak genel sorumluluk kuralları çerçevesinde talepte bulunulması söz konusu olabilir. Yine de bu tür talepler, koşulları ağır ve sonuçları sınırlı olan istisnai yollardır; resmi nikahın sağladığı kapsamlı ve güvenceli hakların yerini tutmaz. Bu nedenle, hukuki güvence arayan tarafların resmi nikaha yönelmesi en sağlıklı yoldur.

Evlenme Vaadiyle Kıyılan İmam Nikâhı: Nişanlanma Hükümleri

Uygulamada imam nikâhı çoğu zaman “resmî nikâh sonra kıyılacak” sözüyle yapılır. Böyle bir sözün varlığı, genel sorumluluk kurallarından önce nişanlanma hükümlerini gündeme getirebilir; çünkü nişanlanma, evlenme vaadiyle olur (TMK m.118) ve şekle bağlı değildir. Nişanlanma evlenmeye zorlamak için dava hakkı vermez (TMK m.119); ama nişanın bozulmasının malî sonuçlarını Kanun ayrıca düzenlemiştir. İmam nikâhının somut olayda evlenme vaadi niteliği taşıyıp taşımadığı, tarafların beyanlarına ve olayın bütün koşullarına göre değerlendirilir.

Haklı bir sebep olmaksızın nişanı bozan veya bozulmasına sebep olan taraf, diğer tarafın evlenme amacıyla iyiniyetle yaptığı harcamalar ve katlandığı fedakârlıklar için uygun bir maddi tazminat ödemekle yükümlüdür (TMK m.120). Nişanın bozulması yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan manevi tazminat isteyebilir (TMK m.121). Nişanlılık evlenme dışında bir sebeple sona ererse, alışılmışın dışındaki hediyeler verenler tarafından geri istenebilir; hediye aynen veya mislen geri verilemiyorsa sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanır (TMK m.122). Bütün bu dava hakları nişanlılığın sona ermesinden başlayarak bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar (TMK m.123).

Bir yıllık süre kısa olduğundan, evlenme vaadinin yerine getirilmeyeceği anlaşıldığı anda belgelerin ve tanıkların toparlanması gerekir. Nişan hediyeleri ve takıların iadesi için Nişan Bozulursa Yüzük ve Takılar Geri İstenir mi? rehberimize bakabilirsiniz.

Yurt Dışında Yaşayan Vatandaşlar İçin

Resmi nikah zorunluluğu, yurt dışında yaşayan Türk vatandaşları için de geçerlidir. Yurt dışında bulunan vatandaşlar, evliliklerini Türkiye’nin o ülkedeki konsoloslukları aracılığıyla ya da bulundukları ülkenin yetkili makamları önünde resmî biçimde yaptırıp Türk nüfus kayıtlarına tescil ettirmelidir. Yalnızca dini törenle kurulan birliktelik, yurt dışında da Türk hukuku bakımından geçerli bir evlilik doğurmaz. Bu nedenle nerede olunursa olunsun, evlilikten doğan hakların güvence altına alınabilmesi için resmî nikâhın yapılması ve usulüne uygun biçimde tescil edilmesi gerekir.

Yabancılık unsuru taşıyan evliliklerde uygulanacak hukuk Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’la belirlenir. Evlenme ehliyeti ve şartları, evlenme anında taraflardan her birinin millî hukukuna; evlenmenin şekli ise evlenmenin yapıldığı ülke hukukuna tabidir (MÖHUK m.13). Bu nedenle yurt dışında yaşayan bir Türk vatandaşının evlenmesi, bulunduğu ülkede o ülke hukukunun öngördüğü şekilde yapılmışsa şekil yönünden geçerlidir; ancak evlenme yaşı ve evlenme engelleri gibi şartlar bakımından Türk hukuku da uygulanır.

Yurt dışında resmî makamlar önünde yapılan evliliğin Türkiye’deki nüfus kaydına işlenmesi için evlenme belgesinin dış temsilciliğe veya nüfus müdürlüğüne bildirilmesi gerekir. Evliliğin kayda işlenmemesi, özellikle mirasçılık belgesi alınması, ölüm aylığı bağlanması ve çocukların nüfus kaydı sırasında sorun çıkarır. Yabancı uyruklu biriyle Türkiye’de evlenmenin belgeleri için Türkiye’de Yabancı Biriyle Evlilik rehberimize bakabilirsiniz.

⚖️ Güncel not: Anayasa Mahkemesi 4 Haziran 2026 tarihinde TMK m.175/1’deki “süresiz olarak” ibaresinin iptaline karar verdiğini açıklamıştır; kamuoyuna yansıyan bilgiye göre iptal, gerekçeli kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından dokuz ay sonra yürürlüğe girecektir. O tarihe kadar TMK m.175 mevcut hâliyle uygulanır. Yoksulluk nafakası yalnızca resmî evliliğin boşanmayla sona ermesinde istenebildiğinden, bu gelişme imam nikâhlı birliktelikte sonucu değiştirmez. Ayrıntı: AYM süresiz nafaka kararı (2026).

2015 Kararının Kapsamı: Neyi Kaldırdı, Neyi Kaldırmadı?

Bu kararla ilgili en yaygın yanılgı, cezanın kalkmasının evliliği geçerli hâle getirdiği düşüncesidir. Karar yalnızca ceza hukuku boyutunu değiştirmiştir.

Kimin Hangi Hakkı Doğar? Karşılaştırma

Çocuğa ve şiddetten korunmaya ilişkin satırlar, sürecin en kritik bilgisidir: çocuğun hakları ile uzaklaştırma ve yaklaşmama gibi önleyici tedbirler nikâhın varlığından bağımsızdır; yalnızca evliliğe özgü bazı koruyucu tedbirler uygulanmaz. Çocuk bakımından yapılması gereken, babayla soybağının tanıma veya babalık davası yoluyla kurulmasıdır.

Sonradan Resmî Nikâh ve Yurt Dışı Boyutu

Durumu düzeltmenin yolu açıktır ve geriye dönük etki de doğurur:

1. Resmî nikâh yapılması. Evlilik, nikâh tarihinden itibaren bütün sonuçlarını doğurur.
2. Çocuklar bakımından geriye etki. Evlilik dışında doğan çocuk, ana ve babasının birbiriyle evlenmesi hâlinde kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tabi olur (TMK m.292). Eşler, ortak çocuklarını evlenme sırasında veya sonrasında nüfus memuruna bildirmek zorundadır; bildirimin yapılmamış olması bu sonucu engellemez (TMK m.293). Çocuk, ana rahmine düştüğünde kadın başka biriyle evliyse önce soybağının reddi gerekir.
3. Mal rejimi başlangıcı. Rejim, resmî nikâh tarihinde başlar. Daha önceki dönemde edinilen mallar bakımından mal rejimi hükümleri uygulanmaz — bu dönem için ancak genel hükümlere dayalı talepler ileri sürülebilir.

Ayrılık hâlinde malvarlığına ilişkin talepler tümüyle kapanmaz; ancak mal rejimi hükümleri yerine genel hükümler uygulanır: katkı payı, sebepsiz zenginleşme, adi ortaklık veya ödünç ilişkisi ileri sürülebilir. Bunların ortak zorluğu ispattır — bu nedenle ödemelerin banka kanalıyla ve açıklama yazılarak yapılması, sonradan doğacak bir uyuşmazlıkta tek somut dayanak olur.

Evlilik dışı birlikteliklerde doğan ve doğmayan hakların ayrıntısı ile ayrılık kontrol listesi için evlilik dışı birliktelik rehberimize, çocukla babanın soybağının kurulması için tanıma rehberimize bakabilirsiniz.

İmam nikâhlı birliktelikte çocuğun soybağı, evlenme vaadinin bozulması veya terk nedeniyle hak kaybı yaşıyorsanız Hukukçular Evi Ankara’yı 0554 648 37 15 numaralı telefondan arayabilirsiniz.

Sıkça Sorulan Sorular

İmam nikahı resmi nikah yerine geçer mi?

Hayır. Türk hukukunda evlilik yalnızca evlendirme memuru önünde resmi nikahla kurulur. İmam nikahının tek başına hukuki geçerliliği yoktur ve eşlere yasal hak ve yükümlülük doğurmaz.

Resmi nikah olmadan dini nikah suç mu?

Anayasa Mahkemesi’nin 27.05.2015 tarihli kararıyla (E.2014/36, K.2015/51) TCK 230/5-6 iptal edildiğinden, resmi nikah olmadan dini tören yaptırmak tek başına artık suç değildir. Ancak bu, evliliğe geçerlilik kazandırmaz.

Sadece imam nikahlıysak hangi haklardan yoksun kalırız?

Eşler birbirine mirasçı olamaz; mal rejimi tasfiyesi (mal paylaşımı) yapılamaz; nafaka ve boşanma tazminatı istenemez; sosyal güvenlik bakımından eş sıfatıyla haklardan yararlanılamaz.

İmam nikahlı çiftin çocuğunun durumu ne olur?

Çocuk hukuken evlilik dışı doğmuş sayılır. Anne ile soybağı doğumla kurulur; baba ile soybağı için tanıma veya babalık davası gerekir. Velayet kural olarak annededir (TMK m.337).

Gebe bırakıp terk eden hakkında bir yaptırım var mı?

Evet. TCK m.233/2 uyarınca, hamile olduğunu bildiği eşini veya sürekli birlikte yaşadığı ve kendisinden gebe kalmış bulunduğunu bildiği evli olmayan bir kadını çaresiz durumda terk eden kimseye üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir; bu fıkrada şikâyet şartı öngörülmemiştir.

Hak kaybı yaşamamak için ne yapmalıyım?

Önce resmi nikah yapılması, dileyenler için dini törenin bundan sonra gerçekleştirilmesi önerilir. Resmi nikah; mal, miras, nafaka ve sosyal güvenlik hakları ile çocukların soybağı haklarını güvence altına alır.

Evli biri başkasıyla imam nikâhı kıyarsa suç olur mu?

TCK m.230/1 evli olmasına rağmen başkasıyla “evlenme işlemi” yaptırmayı cezalandırır; bu ifade resmî evlenme işlemini karşılar. Resmî nikâh olmadan dinî tören yaptırmayı cezalandıran fıkralar 2015’te iptal edildiğinden, yalnızca imam nikâhı kıyılması bu madde kapsamında suç oluşturmaz. Ancak resmî eş için zina özel boşanma sebebidir; dava hakkı öğrenmeden itibaren altı ay ve her hâlde beş yıl içinde kullanılmalıdır (TMK m.161).

Sonradan resmî nikâh kıyarsak çocuk için dava açmamız gerekir mi?

Kural olarak hayır. Evlilik dışında doğan çocuk, ana ve babasının birbiriyle evlenmesi hâlinde kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tabi olur (TMK m.292). Eşler ortak çocuklarını nüfus memuruna bildirmekle yükümlüdür; bildirimin yapılmaması bu sonucu engellemez (TMK m.293). Çocuk ana rahmine düştüğünde kadın başka biriyle evliyse önce soybağının reddi gerekir.

Resmî nikâh sözüyle imam nikâhı kıyıldı, vazgeçildi; tazminat istenebilir mi?

Evlenme vaadi nişanlanma niteliği taşıyorsa, haklı sebep olmaksızın vaadi bozan taraftan evlenme amacıyla yapılan harcamalar için maddi tazminat (TMK m.120), kişilik hakkı saldırıya uğramışsa manevi tazminat (TMK m.121) ve alışılmışın dışındaki hediyelerin iadesi (TMK m.122) istenebilir. Bu dava hakları nişanlılığın sona ermesinden itibaren bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar (TMK m.123).

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; her dosyanın kendine özgü koşulları bulunduğundan, somut durumunuza ilişkin değerlendirme için güncel mevzuat ve uzman hukuki görüş esas alınmalıdır.