Doğrudan Doğruya (Takipsiz) İflas — İİK m. 177

Doğrudan iflas, borçlunun ya da alacaklıların takip süreçlerini beklemeksizin doğrudan mahkemeye başvurarak iflas kararı verilmesini talep ettiği bir usuldür. İcra ve İflas Kanunu’nun 177. maddesi, hangi hâllerde doğrudan iflas yoluna gidilebileceğini düzenler. Bu yazıda doğrudan iflasın koşulları, başvuru süreci ve borçluyu bekleyen hukuki sonuçlar ele alınmaktadır.

1) Doğrudan İflasın Hukuki Çerçevesi

Madde metni sınırlı sayıda hâl sayar; bunların dışında bir sebeple doğrudan iflas istenemez. İİK m.177 uyarınca alacaklı, önceden takibe gerek kalmaksızın iflasa tabi borçlunun iflasını şu hâllerde isteyebilir:

(1) Yerleşim yeri, kaçma, hileli muamele ve mal saklama (m.177/1). Borçlunun bilinen bir yerleşim yerinin olmaması, taahhütlerinden kurtulmak amacıyla kaçması, alacaklıların haklarını ihlal eden hileli muamelelerde bulunması veya bunlara teşebbüs etmesi ya da haciz yoluyla yapılan takip sırasında mallarını saklaması. Ticarethaneyi kapatıp adres bırakmadan kaybolmak, malvarlığını azaltan devirler ve haciz sırasında malların gizlenmesi bu bendin tipik örnekleridir.

(2) Ödemelerin tatili (m.177/2). Borçlunun ödemelerini tatil etmiş olması.

(3) Konkordatonun tasdik edilmemesi (m.177/3, m.308). Konkordato tasdik edilmezse mahkeme konkordato talebini reddeder; borçlu iflasa tabi ise ve doğrudan iflas sebeplerinden biri mevcutsa mahkeme borçlunun iflasına resen karar verir.

(4) İcra emrine rağmen ödenmeyen ilam (m.177/4). İlama dayalı alacağın icra emriyle istendiği hâlde ödenmemesi.

Ayrıca kanun bir usul güvencesi öngörür: Türkiye’de bir yerleşim yeri veya mümessili bulunan borçlu, dinlenmek için kısa bir müddette mahkemeye çağırılır. Madde ayrıca İİK m.178’in ikinci fıkrasının burada da uygulanacağını belirtir; buna göre iflas talebi ilan edilir ve alacaklılar ilandan itibaren on beş gün içinde davaya müdahale veya itiraz edebilir.

Bu yol, uzun süren icra takip aşamasını atlayarak doğrudan mahkeme kararına dayanır. İflas kararı ticaret mahkemesince verilir. Doğrudan doğruya iflas hâlleri arasında alacaklının talebinin (m.177) yanında borçlunun kendi iflasını istemesi (m.178) de düzenlenmiştir.

2) Borçlunun Kendi İsteğiyle İflas Başvurusu

İİK m.178 uyarınca iflasa tabi borçlu, aciz hâlinde bulunduğunu bildirerek yetkili mahkemeden iflasını isteyebilir. Maddenin son fıkrasına göre ise haciz yoluyla takip sonucunda borçlunun mevcudunun yarısı elinden çıkar ve kalanı muaccel borçlarını ödemeye yetmezse, borçlu derhâl aczini bildirerek iflasını istemeye mecburdur; bu hâlde talep bir seçenek değil yükümlülüktür. Talep ilan edilir ve alacaklılar on beş gün içinde, talebin takipleri ertelemek ve borç ödemeyi geciktirmek için yapıldığını ileri sürerek reddini isteyebilir (m.178/2).

Ölçüt “aciz hâli”dir, “borca batıklık” değildir. Bu ayrım sık karıştırılır: pasiflerin aktifleri aşması anlamındaki borca batıklık, sermaye şirketleri ve kooperatiflere özgü ayrı bir rejimdir (İİK m.179). Adi tacir bakımından ölçüt, muaccel borçları ödeyecek durumda olmamaktır.

Borçlunun kendi isteğiyle başvurması, pasif bir bekleme yerine aktif bir tercih anlamına gelir. Bununla birlikte iflas kararıyla birlikte müflisin masaya giren malları üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanır ve tasfiye tek elden yürümeye başlar; bu nedenle karar, konkordato seçeneğiyle karşılaştırılarak alınmalıdır.

3) Alacaklının Doğrudan İflas Talebi

Alacaklı, İİK m.177’deki özel hâllerden biri mevcutsa doğrudan iflas talebinde bulunabilir. Başvuru dilekçesinde alacağın varlığı ve iflasın gerekli kılan durum açıkça ortaya konulmalıdır. Mahkeme, iflas kararı vermeden önce borçluya savunma hakkı tanır; acil durumlarda muhafaza tedbiri emredilebilir (İİK m.159, m.181).

Özellikle borçlunun kaçma ya da malları saklama hâlinde ivedi tedbir kararı mümkündür. Mahkeme, alacaklıların menfaati için zaruri gördüğü muhafaza tedbirlerini emredebilir (İİK m.159); defteri tutulacak mallar yalnızca alacağı karşılayanlar değil, borçlunun haczi mümkün bütün mallarıdır.

4) Mahkeme Süreci

Doğrudan iflas başvurusu ticaret mahkemesine yapılır. Mahkeme; başvuru dilekçesini inceler, borçluyu davet eder ve gerekli gördüğünde bilirkişi atayabilir. Mahkeme, davacının alacaklı olduğunu ve m.177’de sayılan hâllerden birinin gerçekleştiğini inceler; ödemelerin tatili iddiasında ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesi yapılabilir. Aktiflerin pasifleri karşılamaması, yani borca batıklık, m.177’nin şartı değildir; sermaye şirketleri bakımından ayrıca m.179’da düzenlenmiştir.

İflas kararıyla iflas dairesi harekete geçer ve masaya giren malların defterini tutar; adi tasfiyede iflas idaresi, ilk alacaklılar toplantısında gösterilen adaylar arasından icra mahkemesince seçilir (İİK m.223). Malvarlığı masaya alınır; alacaklılar masaya bildirimi yaptırarak sıra cetveliyle tahsilat hakkı kazanır. İflas kararı Ticaret Sicili Gazetesi’nde ve kanunda sayılan diğer yollarla ilan edilir (İİK m.166).

5) İflasın Hukuki Sonuçları

İflas kararının borçlu açısından başlıca sonuçları şunlardır: müflisin haczedilebilen bütün malları iflas masasını oluşturur ve iflasın kapanmasına kadar uhdesine geçen mallar da masaya girer (İİK m.184); müflisin bu mallar üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanır; müflise karşı yürüyen bireysel takipler durur; vadesi gelmemiş borçlar muaccel hâle gelir.

Alacaklılar açısından ise: genel icra takipleri durur; tüm alacaklar iflas masasında toplanarak sıra cetveliyle önemine göre sıralanır. Alacaklılar avukat aracılığıyla alacaklarını iflas idaresine bildirmelidir; süre kaçırılmamalıdır.

6) Konkordato ile Doğrudan İflas Arasındaki Fark

Borçlu hem konkordato (borç yapılandırması) hem de doğrudan iflas yolunu değerlendirebilir. Konkordato, iflasın önüne geçmek amacıyla alacaklılarla plan dahilinde borç yeniden yapılandırmasını sağlar. Başarılı konkordato iflasın açılmasını engeller.

Doğrudan iflas ise borçlunun ödeme aczinin kesinleştiği durumlarda tercih edilebilir; konkordatonun mümkün olmadığı ya da kabul görmeyeceği öngörülen hâllerde doğrudan iflas daha hızlı bir çözüm sunar. Hangi yolun izleneceği işletmenin durumuna ve alacaklıların tutumuna göre avukatla birlikte belirlenmeli.

7) Pratik Öneriler

Doğrudan iflas düşünen tacirler için öneriler: (i) güncel bilanço ve mali tabloları hazırlayın; (ii) konkordato seçeneğini önce avukatla değerlendirin; (iii) mal kaçırma girişiminde bulunmayın — sonraki hukuki süreçleri ağırlaştırır; (iv) alacaklılarla önceden görüşerek uzlaşma arayın; (v) iflas başvurusu yaptıktan sonra mal varlığı üzerinde işlem yapmaktan kaçının; (vi) iflas idaresiyle şeffaf ve iş birlikçi bir tutum sergileyin.

Alacaklının Doğrudan İflas İsteyebileceği Hâller (İİK m.177)

Kural, iflasın önce takip yapılarak istenmesidir. İİK m.177 ise takip yapılmaksızın doğrudan iflas istenebilecek hâlleri sayar; bunlar borçlunun güvenilirliğinin ortadan kalktığı durumlardır.

Beşinci satırdaki ödemelerin tatil edilmiş olması, uygulamada sık dayanılan sebeplerdendir. Bu, tek bir ödemenin aksaması değil, borçlunun genel olarak borçlarını ödemeyi durdurduğunun ortaya konmasını gerektirir. Protesto edilmiş senetler, karşılıksız çıkan çekler, toplu icra takipleri ve tedarikçi ödemelerinin durması birlikte değerlendirildiğinde bu sonuca ulaşılabilir.

Borçlunun Kendi İflasını İstemesi (İİK m.178)

İflas yalnızca alacaklının başvurabileceği bir yol değildir. Aciz hâlinde bulunan borçlu, kendi iflasını da isteyebilir ve bu, bazı durumlarda bilinçli bir tercih olabilir.

Altıncı satır, kararın gerçek eksenidir: iflas ile konkordato arasındaki tercih, işletmenin ayakta kalıp kalamayacağına göre yapılmalıdır. Faaliyeti süren, gelir üreten ve alacaklılara iflastan fazlasını önerebilecek bir işletme için doğru yol konkordatodur. Buna karşılık faaliyeti fiilen durmuş, kaynağı tükenmiş bir işletmede konkordato tasdik edilmez ve süreç zaman kaybına dönüşür. Karşılaştırma için konkordato mu iflas mı? farkları ve sonuçları rehberimize bakabilirsiniz.

Doğrudan İflas ile Takipli İflasın Karşılaştırması

İki yol arasındaki fark, hız ile ispat yükü arasındaki dengede toplanır.

Beşinci satır tercihin bedelini gösterir: doğrudan iflasta yalnızca alacağın varlığı değil, m.177’deki özel hâlin gerçekleştiği de ispatlanmalıdır. Bu ispat başarısız olursa dava reddedilir ve zaman kaybedilir. Bu nedenle doğrudan iflas, elde somut delil bulunduğunda — muvazaalı devir kayıtları, iade dönen tebligatlar, protesto ve karşılıksız çek kayıtları — tercih edilmelidir. Takipli yolun işleyişi için iflas davası ve depo emri (İİK m.158) yazımızı inceleyebilirsiniz.

“Ödemelerin Tatili” Ne Demek? Sık Kullanılan ve Sık Karıştırılan Sebep

Uygulamada alacaklıların sık dayandığı doğrudan iflas sebeplerinden biridir ve borca batıklıkla sık karıştırılır.

Tanım: ödemelerin tatili, borçlunun muaccel borçlarını sürekli ve genel nitelikte ödeyememesi durumudur. Geçici bir nakit sıkışıklığı değil, süreklilik arz eden bir ödeyememe hâlidir. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi de ödemelerin tatilini, borçlunun ödeme güçlüğü nedeniyle açık veya zımni iradesiyle genel ve sürekli nitelikte borcunu ödememe durumu olarak tanımlamış ve ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmasını aramıştır (E. 2009/3927, K. 2009/4944, T. 27.05.2009).

Borca batıklıktan farkı: borca batıklık, pasiflerin aktiflerden fazla olmasıdır — yani bir bilanço ölçütüdür. Ödemelerin tatilinde ise borçlu, malvarlığı yeterli görünse dahi borcunu ödeyecek nakit kaynaklardan yoksundur. Bu nedenle bir şirket borca batık olmadığı hâlde ödemelerini tatil etmiş olabilir.

Nasıl ispatlanır? Borçlu ödemelerini tatil ettiğini alacaklılara açıkça bildirebilir. Bildirmese de çeşitli olaylardan anlaşılabilir: borçluya karşı yapılan ve devam eden çok sayıda icra takibinin bulunması, muaccel borçların ödenmemesi, çok sayıda senedin protesto edilmiş olması.

Önemli bir sınır: konkordato talebinde bulunulmuş olması m.177’de sayılan hâllerden biri değildir; ödemelerin tatili ayrıca somut olgularla ispatlanmalıdır. Konkordato tasdik edilmeden sona ererse m.308 ayrıca gündeme gelir.

Bu ayrımın sonucu şudur: bir şirket borca batık olmadığı için İİK m.179’a dayalı iflas istemi yerinde bulunmasa bile, m.177’de sayılan hâllerden biri ispatlanırsa doğrudan iflasa karar verilebilir. Borca batıklık rejimi için sermaye şirketlerinde borca batıklık ve iflas (İİK 179) sayfamıza bakınız.

Doğrudan İflasta Depo Emri Yoktur — Savunmanın Ekseni Değişir

Takipli iflasla doğrudan iflas arasındaki en pratik fark budur ve borçlunun savunma stratejisini tümüyle belirler.

Takipli iflasta mahkeme, koşullar oluşsa bile hemen iflasa karar vermez; önce borçluya borcu ve takip giderlerini ödemesi için süre veren bir depo emri çıkarır. Bu, borçlu için son bir ödeme fırsatıdır.

Doğrudan doğruya iflasta ise borçluya ödeme emri gönderilmediği gibi depo emri hükümleri de uygulanmaz. Mahkeme, kanunda sayılan sebeplerin varlığını tespit ederse depo kararı vermeden doğrudan iflasa karar verir.

Sonucu şudur: doğrudan iflas davasında borçlunun savunması “ödeyeyim de dava düşsün” ekseninde kurulamaz. Savunma, İİK m.177’de sayılan sebebin gerçekleşmediğini göstermeye yoğunlaşmalıdır — örneğin ödemelerin tatil edilmediği, takiplerin ödenerek kapatıldığı, işyeri değişikliğinin kaçma sayılamayacağı gibi.

Karşılaştırma için iflas davası ve depo emri (İİK 158) ve iflas yoluyla adi takip: ödeme emri ve itiraz (İİK 155-156) sayfalarımıza bakabilirsiniz.

Alacaklı Olarak Neyi İspat Etmeniz Gerekir?

Doğrudan iflas davası açan alacaklının iki ayrı ispat yükü vardır ve ikisi de atlanamaz.

Birincisi: alacağın varlığı. Alacaklı sıfatınızı sözleşme, fatura, cari hesap veya kambiyo senedi gibi belgelerle ortaya koymanız gerekir; Yargıtay doğrudan iflas davasında davacının alacaklı olduğunu ispat etmesini aramaktadır (23. HD, E. 2014/3622, K. 2015/43; 6. HD, E. 2022/2293, K. 2023/925). Hileli işlem sebebine dayanılıyorsa, işlemin davacı alacaklının haklarını ihlal edecek nitelikte olduğu da gösterilmelidir.

İkincisi: doğrudan iflas sebebinin varlığı. Kanunda sayılan hâllerden hangisine dayanıldığı açıkça belirtilmeli ve somut delillerle desteklenmelidir. Genel ifadelerle “borçlu ödeme yapmıyor” demek yeterli değildir.

Dava sırasında malların korunması: mahkeme, alacaklıların menfaati için zaruri gördüğü muhafaza tedbirlerini emredebilir. Talebin dava dilekçesinde açıkça ve gerekçeli olarak yer alması, borçlunun mal kaçırma emarelerinin somut olarak gösterilmesi kabul şansını artırır.

Doğrudan İflas mı, Konkordato mu? Karar Ölçütü

Borçlu bakımından bu iki yol arasındaki tercih, işletmenin geleceğini belirler.

Konkordato tasfiye yerine yeniden yapılandırmayı hedefler; borçlu işletmesinin başında kalır ve mühlet süresince takip baskısı kalkar. Buna karşılık belge yükü ağır ve zaman baskılıdır.

Doğrudan iflas ise ödeme aczinin kesinleştiği, yeniden yapılandırmanın gerçekçi olmadığı hâllerde gündeme gelir ve tasfiyeyle sonuçlanır.

Alacaklı bakımından ölçüt tahsil oranıdır: konkordato projesindeki teklif, iflas hâlinde eline geçecek muhtemel tutardan iyi mi? Bu karşılaştırma konkordato dosyasında zaten bir belge olarak sunulur.

Süreçlerin ayrıntısı için konkordato süreci: mühlet, komiser ve tasdik ve yolların karşılaştırması için iflas davası nasıl açılır? kimler isteyebilir, hangi mahkeme sayfalarımıza bakabilirsiniz.

İflasın Doğurduğu Sonuçlar

Doğrudan iflas kararı, takip yapılmaksızın verilse dahi sonuçları bakımından diğer iflas hâllerinden farklı değildir.

Yedinci ve sekizinci satırlar birlikte okunmalıdır: tasfiye sonunda düzenlenen aciz vesikası yalnızca bir tespit belgesi değildir; İİK m.251 uyarınca m.143’te yazılı hukuki sonuçları doğurur ve tasarrufun iptali davası için aranan aciz belgesi niteliğindedir; ancak müflis yeni mal iktisap etmedikçe hakkında yeniden takip yapılamaz.

Konkordato ile Karşılaştırma

İki yol da borç ödeme güçlüğüne cevap verir; sonuçları ise temelden ayrışır.

Yedinci satır, alacaklı bakımından iki yol arasındaki en somut farktır: iflasta karşılanamayan alacak için aciz vesikası düzenlenirken, konkordatoda alacaklı projede öngörülen oranla yetinmek zorundadır.

İflas süreci için iflasın açılması rehberimize bakabilirsiniz.

Doğrudan İflas Talebinde Hazırlık

Talebin kabul edilmesi, dayanılan sebebin somut delillerle ortaya konmasına bağlıdır.

İkinci satır, talebin kaderini belirler: doğrudan iflas sebepleri kanunda sınırlı olarak sayıldığından, dilekçede hangi bende dayanıldığı açıkça gösterilmelidir. Genel nitelikte ödeme güçlüğü iddiası tek başına yeterli değildir.

İflas Kararı Sonrası Süreç

Karardan sonra tasfiye süreci belirli aşamalarla ilerler.

Yedinci satır, alacaklı bakımından en kritik eşiktir: sıra cetveline itiraz süresinde yapılmazsa cetvel kesinleşir ve alacağın sırası ile tutarı sonradan düzeltilemez.

Yöneticiler Bakımından Sorumluluk

İflas kararı, şirket yöneticileri bakımından ayrı bir sorumluluk değerlendirmesini gündeme getirir.

Birinci satır, uygulamada en çok tartışılan başlıktır: mali durumun bozulduğu anlaşıldığı hâlde başvurunun geciktirilmesi, hem malvarlığının erimesine hem de yöneticiler bakımından sorumluluk iddialarına yol açar.

Doğrudan İflas ile Takipli İflasın Karşılaştırması

İki yol arasındaki fark, iflas kararına giden süreçtedir.

Dördüncü satır, iki yolun ayrıldığı temel noktadır: doğrudan iflasta kanunda sayılan özel hâllerin varlığı aranır ve bu hâl dilekçede somut olarak gösterilmelidir. Ödememe tek başına doğrudan iflas sebebi değildir.

İlama müstenit alacakta doğrudan iflasın (m.177/4) hakem kararına dayalı güncel bir örneği ve iptal davasının iflas talebine etkisi için borsa şirketine iflas davası: Reeder (REEDR) örneği yazımıza bakabilirsiniz.

Hakem kararına dayalı alacakta doğrudan iflasın haciz yoluyla karşılaştırması için ayrı bir rehber hazırlanmıştır. Ayrıntılar için hakem kararını nasıl tahsil ederim? yazımıza bakabilirsiniz.

Doğrudan iflas davasına verilecek cevapta ileri sürülen hâlin gerçekleşmediği belgelerle gösterilmeli; ilama dayalı taleplerde bekletici mesele istenmelidir. Ayrıntılar ve iki hazır dilekçe için şirketimize iflas davası açıldı: cevap dilekçesi örneği yazımıza bakabilirsiniz.

Doğrudan iflas davasında depo emri verilmez, ancak İİK m.181 atfıyla muhafaza tedbirleri (m.159) uygulanır; ilama dayalı taleplerde teminat da aranmaz. Ayrıntılar ve itiraz dilekçesi için iflas davasında muhafaza tedbiri: şirketin hesapları ve malları ne olur? yazımıza bakabilirsiniz.

📌 İlgili rehber: Doğrudan iflas sebepleri ve şirketin savunması (İİK m.177)

Sıkça Sorulan Sorular

Doğrudan iflas nedir?

Önceden icra takibi yapılmaksızın alacaklının, İİK m.177’de sayılan hâllerde iflasa tabi borçlunun iflasını ticaret mahkemesinden istemesidir. Borçlunun kendi iflasını istemesi de doğrudan iflas hâlleri arasında düzenlenmiştir (İİK m.178).

Borçlu kendi isteğiyle iflas başvurusunda bulunabilir mi?

Evet. İİK m.178 uyarınca iflasa tabi borçlu, aciz hâlinde bulunduğunu bildirerek yetkili mahkemeden iflasını isteyebilir; haciz sonucunda mevcudunun yarısı elinden çıkar ve kalanı muaccel borçlarını karşılamazsa iflasını istemeye mecburdur (m.178 son fıkra). Ölçüt aciz hâlidir; pasifin aktifi aşması anlamındaki borca batıklık, sermaye şirketlerine özgü ayrı bir rejimdir (m.179).

Alacaklı doğrudan iflas talep edebilir mi?

Evet, ancak yalnızca İİK m.177’de sayılan hâllerde: borçlunun malûm yerleşim yerinin olmaması, taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla kaçması, alacaklıların haklarını ihlal eden hileli muamelelerde bulunması veya bunlara teşebbüs etmesi, haciz yoluyla takip sırasında mallarını saklaması; ödemelerini tatil etmiş olması; m.308’deki konkordatonun tasdik edilmemesi hâli; ilama dayalı alacağın icra emrine rağmen ödenmemesi.

İflas kararı ne zaman kesinleşir?

İflas hükümle açılır ve hükümde açılma anı gösterilir (İİK m.165). Karara karşı tebliğden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir; kanun yolu iflasın ilanına ve masanın oluşturulmasına engel değildir, yalnız ikinci alacaklılar toplantısı kesinleşmeden yapılamaz (İİK m.164).

İflas mı, konkordato mu tercih edilmeli?

Borç yapılandırması mümkünse konkordato daha avantajlıdır. Konkordatonun mümkün olmadığı hâllerde doğrudan iflas daha hızlı çözüm sunar.

İflastan sonra borçlu iş kuramaz mı?

İflas süresi boyunca kısıtlıdır; iflasın kapanması ve gerekirse itibar iadesiyle yeniden ticari faaliyete başlayabilir.

Doğrudan iflas sebepleri kanunda sınırlı mı sayılmıştır?

Evet. İİK m.177 sınırlı sayıda hâl öngörür: borçlunun malûm yerleşim yerinin olmaması, taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla kaçması, alacaklıların haklarını ihlal eden hileli muamelelerde bulunması veya bunlara teşebbüs etmesi, haciz yoluyla takip sırasında mallarını saklaması (m.177/1); ödemelerini tatil etmiş olması (m.177/2); m.308’deki konkordatonun tasdik edilmemesi hâli (m.177/3) ve ilama dayalı alacağın icra emrine rağmen ödenmemesi (m.177/4). Bu hâllerin dışında bir sebeple doğrudan iflas istenemez.

Ödemelerin tatili ile borca batıklık aynı şey mi?

Hayır. Borca batıklık, pasiflerin aktiflerden fazla olması anlamına gelen bir bilanço ölçütüdür ve sermaye şirketleri bakımından ayrı bir rejime tabidir (İİK m.179). Ödemelerin tatilinde ise borçlu, muaccel borçlarını sürekli ve genel nitelikte ödeyemez; malvarlığı yeterli görünse dahi nakit kaynaklardan yoksundur.

Ödemelerin tatil edildiği nasıl ispatlanır?

Borçlu bunu alacaklılara açıkça bildirebileceği gibi, çeşitli olaylardan da anlaşılabilir: borçluya karşı yapılan ve devam eden çok sayıda icra takibinin bulunması, muaccel borçların ödenmemesi, çok sayıda senedin protesto edilmiş olması gibi.

Borçlu konkordato teklif ettiyse doğrudan iflasını isteyebilir miyim?

Konkordato talebinde bulunulmuş olması m.177’de sayılan hâllerden biri değildir; kanunda sayılan hâllerden birinin, örneğin ödemelerin tatilinin, ayrıca ispatlanması gerekir. Konkordato tasdik edilmezse m.308 uyarınca iflas gündeme gelebilir.

Doğrudan iflasta borçluya ödeme fırsatı verilir mi?

Hayır. Doğrudan doğruya iflasta borçluya ödeme emri gönderilmediği gibi depo emri hükümleri de uygulanmaz; mahkeme kanunda sayılan sebeplerin varlığını tespit ederse depo kararı vermeden iflasa karar verir. Bu nedenle savunma, sebebin gerçekleşmediğini göstermeye yoğunlaşmalıdır.

Hileli işlem sebebine dayanmak için özel bir şart var mı?

Kanun, alacaklıların haklarını ihlal eden hileli muameleleri veya bunlara teşebbüsü arar (İİK m.177/1). Bu nedenle işlemin davacı alacaklının haklarını nasıl ihlal ettiği somut olarak gösterilmelidir; alacağın iddia edilen işlemden sonra doğduğu durumlarda bu bağın ayrıca açıklanması gerekir.

Borçlu kendi iflasını istemek zorunda kalabilir mi?

Evet. İİK m.178 uyarınca iflasa tabi borçlu aciz hâlinde bulunduğunu bildirerek iflasını isteyebilir; haciz yoluyla takip sonucunda mevcudunun yarısı elinden çıkar ve kalanı muaccel borçlarını ödemeye yetmezse derhâl aczini bildirerek iflasını istemeye mecburdur (m.178 son fıkra). Bu hâlde talep bir seçenek değil yükümlülüktür.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; hukuki değerlendirme için güncel mevzuat ve uzman görüş esas alınmalıdır.