Güveni kötüye kullanma, ismi gibi anlaşılır bir suçtur: birine duyulan güven, o kişi tarafından kötüye kullanılır. Türk Ceza Kanunu’nun 155. maddesine göre suç; saklamak veya belirli bir biçimde kullanmak üzere kendisine zilyetliği devredilen bir malı, sahibinin yararına aykırı şekilde devretmek, üzerinde tasarrufta bulunmak ya da bu devir gerçeğini inkâr etmekle oluşur.
Hırsızlıktan farkı
Buradaki en kritik nokta şudur: malın zilyetliği zaten faile rızayla verilmiştir. Yani mal, sahibi tarafından bir güven ilişkisi içinde teslim edilmiştir. Fail bu güveni kötüye kullanır. Hırsızlıkta ise malın alınmasında en baştan itibaren bir rıza yoktur. İşte iki suçu birbirinden ayıran temel çizgi budur.
Örnekler ve nitelikli hâl
Diyelim ki bir kişiye emaneten bir eşya bırakıldı ve o kişi eşyayı sahiplendi; ya da kullanması için verilen bir araç, izinsiz biçimde bir başkasına satıldı. Bu tür durumlar güveni kötüye kullanma kapsamında değerlendirilebilir.
Malın; meslek, sanat, ticaret veya hizmet ilişkisi ya da hukuki bir ilişki gereğince teslim edilmiş olması, suçun nitelikli hâlini oluşturur ve cezayı artırır. Suçun temel şekli kural olarak şikâyete bağlıdır.
Bilgilendirme notu: Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık yerine geçmez. Ceza hukukunda her olayın kendine özgü koşulları bulunduğundan, somut durumunuz için bir avukata danışmanız yararınıza olacaktır.
