Vergi Takvimi 2026: Beyanname, Bildirim ve Ödeme Süreleri, Mücbir Sebep, Zor Durum ve Zamanaşımı (VUK m.14-18, 114)

Vergi uyuşmazlıklarının önemli bir kısmı hesap hatasından değil, kaçırılan bir tarihten doğar: süresinde verilmeyen bir beyanname, geç yapılan bir bildirim ya da atlanan bir ödeme, hem ceza hem faiz doğurur. Bu rehber, yükümlülük takvimini kanun maddeleriyle bir arada gösterir. Ankara’daki dosyanız için bize 0554 648 37 15 numarasından ulaşabilirsiniz.

Sürelerin türleri ve hesabı (VUK m.14-18)

Vergi Usul Kanunu’nun 14. maddesi, vergi muamelelerinde sürelerin vergi kanunları ile belli edileceğini; kanunda açıkça yazılı olmayan hâllerde ise ilgili idarenin tebliğ ile bildireceği ve on beş günden aşağı olmamak üzere süre tayin edeceğini düzenler. Bu, iki tür süre bulunduğunu gösterir: kanuni süreler ve idari süreler. Kanuni süreler kanunla belirlendiğinden idarece uzatılamaz; idari süreler ise tebliğle bildirilir ve alt sınırı kanunda gösterilmiştir.

Sürelerin hesabı 18. maddede düzenlenmiştir. Süre gün olarak belli edilmişse başladığı gün hesaba katılmaz ve son günün tatil saatinde biter. Hafta veya ay olarak belli edilmiş sürelerde, süre başladığı güne son hafta veya ayda tekabül eden günün tatil saatinde biter; sürenin bittiği ayda başladığı güne tekabül eden bir gün yoksa süre o ayın son gününün tatil saatinde biter. Sonu belli bir gün ile tayin edilen sürelerde ise süre o günün tatil saatinde biter. Resmî tatil günleri süreye dâhildir; şu kadar ki, sürenin son günü resmî tatile rastlarsa süre tatili takip eden ilk iş gününün tatil saatinde biter. Bu kuralların bilinmesi, bir günlük gecikmeyle kaybedilen hakların önüne geçer.

Temel beyan ve bildirim yükümlülükleri

Bu tablo yalnızca ana kalemleri gösterir; işletmenin faaliyetine göre damga vergisi beyannamesi, konaklama vergisi beyannamesi, özel tüketim vergisi beyannamesi, banka ve sigorta muameleleri vergisi beyannamesi ile çeşitli bildirim formları eklenir. Beyanname verme süreleri kanunlarda gösterilmekle birlikte, Bakanlığa tanınan yetki çerçevesinde uzatılabildiğinden, her dönem güncel duyuruların takip edilmesi gerekir.

Bildirim ödevleri ve süreleri (VUK m.153-170)

Beyannamelerin yanında, mükellefiyetin durumundaki değişikliklerin bildirilmesi de kanuni bir ödevdir. Vergi Usul Kanunu’nun 153. maddesi işe başlamanın bildirilmesini düzenler: vergiye tabi ticaret ve sanat erbabı, serbest meslek erbabı, kurumlar vergisi mükellefleri ile kanunda sayılan diğer kişiler işe başlamayı vergi dairesine bildirmek zorundadır. 157. madde adres değişikliklerinin, 158. madde iş değişikliklerinin, 159. madde işletmede değişikliğin, 160. madde ise işi bırakmanın bildirilmesini öngörür.

Bildirim süreleri 168. maddede gösterilmiştir: gerçek kişilerde işe başlama bildirimleri, işe başlama tarihinden itibaren kanunda öngörülen süre içinde; şirketlerde ise ticaret sicili memurluğunca tescil tarihinden itibaren kanunda belirlenen süre içinde ilgili vergi dairesine yapılır. Diğer bildirimler ise bildirilecek olayın vukuu tarihinden itibaren kanunda öngörülen süre içinde yapılır. Bu bildirimlerin ihmal edilmesinin sonuçları ağırdır: işi bırakma bildiriminin yapılmaması hâlinde mükellefiyet kayıtta devam eder, beyanname verilmediği için usulsüzlük cezaları birikir ve yıllar sonra tebliğ edilen ihbarnamelerle karşılaşılır. Aynı şekilde adres değişikliğinin bildirilmemesi, tebligatların eski adrese yapılmasına ve dava sürelerinin farkında olmadan geçmesine yol açar.

Ödeme süreleri ve gecikmenin sonucu

Beyan ile ödeme farklı yükümlülüklerdir ve süreleri de ayrı düzenlenmiştir. Gelir vergisi kanunda öngörülen taksitlerde, kurumlar vergisi beyanname verme süresi içinde, katma değer vergisi ve muhtasar beyannamedeki vergiler ise beyanname verme süresi içinde ödenir. Vergi Usul Kanunu’nun 111. maddesi, verginin kanunlarında gösterilen süreler içinde ödeneceğini düzenler.

Gecikmenin sonuçları iki başlıkta toplanır. Birincisi gecikme faizidir: Kanun’un 112. maddesi, ikmalen, resen veya idarece yapılan tarhiyatlarda, verginin kendi vergi kanununda belirtilen ve tarhiyatın ilgili bulunduğu döneme ilişkin normal vade tarihinden itibaren gecikme faizi hesaplanacağını öngörür. İkincisi gecikme zammıdır: 6183 sayılı Kanun’un 51. maddesi, amme alacağının ödeme müddeti içinde ödenmeyen kısmına vadenin bitim tarihinden itibaren gecikme zammı tatbik edileceğini düzenler. Bu ikisi farklı kurumlardır: gecikme faizi tarhiyat aşamasında, gecikme zammı ise tahsil aşamasında işler. Üçüncü sonuç cezadır: beyannamenin süresinde verilmemesi usulsüzlük cezası, verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi ise vergi ziyaı cezası doğurur. Bu nedenle ödeme güçlüğü hâlinde beyannamenin yine de süresinde verilmesi, cezayı önemli ölçüde azaltır. Gecikme faizi ve zammı ayrımını vergilendirmenin aşamaları ve süreler yazımızda ele aldık.

Dava, itiraz ve başvuru süreleri

Vergisel süreler yalnızca beyan ve ödemeden ibaret değildir; uyuşmazlık çıktığında işleyen süreler daha kısadır ve kaçırıldığında hak tamamen kaybedilir. Vergi mahkemesinde dava açma süresi, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesinde otuz gün olarak belirlenmiştir ve süre, ihbarnamenin tebliğ tarihini izleyen günden başlar.

Diğer süreler şöyle işler. Uzlaşma talebi, ihbarnamenin tebliğinden itibaren kanunda öngörülen süre içinde yapılır ve talep dava açma süresini durdurur; uzlaşmanın sağlanamaması hâlinde kalan süre içinde dava açılabilir ve bu sürenin kanunda öngörülen asgari süreden az olamayacağına ilişkin düzenleme gözetilir. Cezalarda indirim başvurusu da ihbarnamenin tebliğinden itibaren kanunda öngörülen süre içinde yapılır. Ödeme emrine karşı dava süresi ise 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesinde on beş gün olarak düzenlenmiştir ve bu sürenin kısalığı sık hak kaybına yol açar. Gümrük işlemlerinde itiraz süresi on beş gündür ve zorunlu idari başvuru niteliğindedir. Düzeltme talebi bakımından ise süre, düzeltme zamanaşımı içinde işler ancak başvurunun dava süresini durdurmadığı unutulmamalıdır. Bu sürelerin her dosya için ayrı bir çizelgeye işlenmesi gerekir. Dava usulünü vergi davası usulü yazımızda ele aldık.

Bildirim formları ve periyodik yükümlülükler

Beyannamelerin yanında, düzenli olarak verilmesi gereken bildirim formları bulunur ve bunların ihmali özel usulsüzlük cezası doğurur. Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 257. maddesi Bakanlığa, mükelleflere sürekli bilgi verme zorunluluğu getirme yetkisi tanır; bu yetkiye dayanılarak çeşitli form ve bildirimler öngörülmüştür.

Yaygın olanlar şunlardır. Birincisi mal ve hizmet alım satım bildirimleridir: belirlenen hadleri aşan alım ve satımların dönemsel olarak bildirilmesi gerekir ve bu bildirimler karşı tarafın beyanıyla çapraz kontrol edilir; uyumsuzluk izah talebi doğurur. İkincisi kesin mizan ve benzeri mali bildirimlerdir. Üçüncüsü elektronik defter beratlarıdır: kapsamdaki mükellefler bakımından berat yükleme takvimi, en kritik periyodik yükümlülüktür ve gecikmesi defterin tasdiksiz sayılması tartışmasını doğurur. Dördüncüsü transfer fiyatlandırması formudur: ilişkili kişilerle işlemi bulunan kurumlar, beyanname ekinde bu formu vermekle yükümlüdür. Beşincisi, sektöre özgü bildirimlerdir: hal kayıt sistemi, platform bildirimleri ve enerji piyasası bildirimleri gibi. Bu formların bir kısmının vergi doğurmaması, ihmal edilebilir oldukları anlamına gelmez; her biri ayrı ceza sebebidir. Bildirim ve belge yükümlülüklerini belge ve defter düzeni yazımızda ele aldık.

Zamanaşımı süreleri

Takvimin diğer ucunda, idarenin yetkisini sınırlayan zamanaşımı süreleri bulunur. Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesi tarh zamanaşımını düzenler: vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergiler zamanaşımına uğrar. Aynı maddede, takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı ve duran zamanaşımının komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren işlemeye devam edeceği; ancak işlemeyen sürenin kanunda öngörülen süreyi aşamayacağı belirtilmiştir.

Diğer zamanaşımı süreleri şöyledir. Ceza kesme zamanaşımı 374. maddede düzenlenmiştir ve vergi ziyaı cezasında ile usulsüzlük cezalarında farklı süreler öngörülmüştür. Düzeltme zamanaşımı 126. maddededir ve kanunda sayılan hâllerde uzar. Tahsil zamanaşımı ise 6183 sayılı Kanun’un 102. maddesinde düzenlenmiştir: amme alacağı, vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren beş yıl içinde tahsil edilmezse zamanaşımına uğrar; 103. madde zamanaşımını kesen hâlleri, 104. madde ise durduran hâlleri sayar. Bu sürelerin her dosyada ayrı ayrı hesaplanması gerekir: tarh zamanaşımı dolmuş bir dönem için yapılan tarhiyat ile tahsil zamanaşımına uğramış bir alacak için düzenlenen ödeme emri, esasa girilmeden iptal edilebilir. Zamanaşımının işleyişini vergilendirmede zamanaşımı yazımızda ele aldık.

Mücbir sebep ve zor durum uygulaması

Vergi Usul Kanunu’nun 13. maddesi mücbir sebep hâllerini sayar: vergi ödevlerinden herhangi birinin yerine getirilmesine engel olacak derecede ağır kaza, ağır hastalık ve tutukluluk; vergi ödevlerinin yerine getirilmesine engel olacak yangın, yer sarsıntısı ve su basması gibi afetler; kişinin iradesi dışında vukua gelen mecburi gaybubetler; sahibinin iradesi dışındaki sebepler dolayısıyla defter ve vesikalarının elinden çıkmış bulunması gibi hâller.

15. madde sonucunu düzenler: mücbir sebeplerden herhangi birinin bulunması hâlinde bu sebep ortadan kalkıncaya kadar süreler işlemez ve bu takdirde tarh zamanaşımı işlemeyen süreler kadar uzar. Ancak maddede, bu hükmün uygulanması için mücbir sebebin malum olması veya ilgililer tarafından ispat ve tevsik edilmesi şartı aranır. Bakanlığa, bölge, il, ilçe, mahal veya afete maruz kalanlar itibarıyla mücbir sebep hâli ilan etme yetkisi tanınmıştır; ilan edilen hâllerde ayrıca ispat gerekmez. Zor durum ise 17. maddede düzenlenmiştir: zor durumda bulunmaları hasebiyle vergi muamelelerine ilişkin ödevleri süresi içinde yerine getiremeyecek olanlara, kanuni sürenin bir katını geçmemek üzere mühlet verilebilir; bunun için sürenin bitmesinden önce yazılı olarak istenmesi ve makul bir sebep gösterilmesi aranır. Bu iki kurumun karıştırılmaması gerekir: mücbir sebep kendiliğinden süreyi durdururken, zor durum idarenin takdirine bağlı bir mühlettir.

İşletmede yıllık takvim kurma

Yükümlülüklerin dağınık takibi, gecikmelerin başlıca sebebidir. Önerilen yapı, tüm kalemleri tek bir tabloda toplayan bir yıllık takvimdir. Tabloda her satır için şu bilgiler bulunmalıdır: yükümlülüğün adı, dayanağı, ilgili dönem, son tarih, sorumlu kişi, durum ve dayanak belgenin nerede olduğu.

Takvime girmesi gereken başlıklar şunlardır. Birincisi beyannamelerdir: gelir, kurumlar, katma değer, muhtasar, damga ve sektöre özgü beyannameler. İkincisi ödemelerdir: beyan üzerine ödemeler, taksitli vergiler, emlak vergisi ve motorlu taşıtlar vergisi taksitleri. Üçüncüsü bildirimlerdir: form ve bildirimler ile e-defter berat yüklemeleri. Dördüncüsü belge ve izinlerdir: mali mühür, sanayi sicil belgesi, yetki belgesi, teşvik belgesi ve mukimlik belgesi gibi süreli belgelerin geçerlilik tarihleri. Beşincisi dosya süreleridir: devam eden uyuşmazlıklarda dava, itiraz ve cevap süreleri. Altıncısı iç kontrol adımlarıdır: dönem sonu mutabakatları, envanter sayımı ve kanunen kabul edilmeyen gider tablosu. Takvimin her ay başında gözden geçirilmesi ve sorumluların hatırlatılması, gecikme kaynaklı cezaların büyük kısmını ortadan kaldırır. Ayrıca elektronik tebligat adresinin haftalık kontrolü, takvimin sabit bir maddesi olmalıdır.

Düzeltme beyannamesi ve pişmanlıkla beyan

Süresinde verilen bir beyannamede sonradan hata fark edildiğinde ne yapılacağı, hatanın niteliğine ve zamanlamaya göre değişir. Beyanname verme süresi henüz dolmamışsa yeni bir beyanname verilerek düzeltme yapılabilir ve ek bir yaptırım doğmaz. Süre geçtikten sonra verilen düzeltme beyannamelerinde ise iki ihtimal vardır.

Birincisi, düzeltmenin matrahı artırmaması hâlidir: bu durumda vergi ziyaı doğmadığından ceza gündeme gelmez, ancak beyannamenin geç verilmesi bakımından usulsüzlük değerlendirmesi yapılabilir. İkincisi, düzeltmenin matrahı artırmasıdır: bu hâlde vergi ziyaı doğar ve ceza gündeme gelir; ancak Vergi Usul Kanunu’nun 371. maddesindeki pişmanlık hükümlerinden yararlanılması hâlinde vergi ziyaı cezası kesilmez. Pişmanlıktan yararlanmak için beyannamenin pişmanlık talebiyle verilmesi, kanunda öngörülen sürede ödemenin yapılması ve haber verme tarihinden önce inceleme başlamamış ya da olay takdir komisyonuna intikal etmemiş olması gerekir. Üçüncü ihtimal, kanuni süresinden sonra kendiliğinden verilen ancak pişmanlık talebi taşımayan beyannamelerdir: bunlarda ceza kanunda öngörülen oranda uygulanır. Bu üç yolun sonuçları farklı olduğundan, düzeltme yapılmadan önce hangi usulün seçileceğine karar verilmelidir. Pişmanlık usulünü vergi incelemesinde pişmanlık yazımızda ele aldık.

Dönem kapanışında yapılacaklar

Yıllık takvimin en yoğun kısmı hesap dönemi kapanışıdır ve burada yapılacak işlerin sırası, beyannamenin doğruluğunu belirler. Birinci adım envanterdir: Vergi Usul Kanunu’nun 186. maddesi uyarınca bilanço günündeki mevcutlar, alacaklar ve borçlar sayım, ölçüm ve tartı yoluyla tespit edilir ve tutanağa bağlanır.

İkinci adım değerlemedir: stoklar, dövizli kalemler, menkul kıymetler ve alacaklar kanunda öngörülen ölçülere göre değerlenir; reeskont tercihi kullanılacaksa simetri kuralı gözetilir. Üçüncü adım amortismandır: aktife alınan kıymetlerin amortismanları hesaplanır ve binek otomobil gibi kısıtlamaya tabi kalemler ayrıştırılır. Dördüncü adım karşılıklardır: kanunda öngörülen şüpheli alacak karşılığı ayrılır, kanunda yer almayan karşılıklar ise kanunen kabul edilmeyen gider olarak işaretlenir. Beşinci adım ayrıştırmadır: istisna kazançlara ilişkin gider ve zararlar ile ortak giderlerin dağıtımı yapılır. Altıncı adım geçiş tablosudur: ticari kârdan mali kâra geçiş, eklenecek ve düşülecek kalemlerle birlikte tek bir tabloda gösterilir. Yedinci adım mahsuptur: geçmiş yıl zararları, yıl içinde ödenen geçici vergi ve kesintiler ile yurt dışında ödenen vergiler hesaplanır. Bu sıranın izlenmesi, hem beyannamenin doğruluğunu hem incelemede matrahın nasıl oluştuğunun tek sayfada gösterilebilmesini sağlar.

Özel hesap dönemi ve kıst dönem uygulamaları

Takvim, her işletmede aynı tarihlerde işlemez; hesap dönemi farklı belirlenmiş ya da yıl içinde kurulmuş işletmelerde süreler kayar. Vergi Usul Kanunu’nun 174. maddesi, defterlerin hesap dönemi itibarıyla tutulacağını ve hesap döneminin normal olarak takvim yılı olduğunu; ancak takvim yılı dönemi faaliyet ve muamelelerinin mahiyetine uygun bulunmayanlar için, başvuru üzerine on iki aylık özel hesap dönemleri belirlenebileceğini düzenler.

Bu düzenlemenin sonuçları şunlardır. Birincisi beyan tarihleridir: özel hesap dönemi uygulayan kurumlarda beyanname süreleri, hesap döneminin kapandığı aya göre kayar; kurumlar vergisi beyannamesi hesap döneminin kapandığı ayı izleyen dördüncü ayda verilir. İkincisi geçici vergidir: geçici vergi dönemleri de özel hesap dönemine göre belirlenir. Üçüncüsü kıst dönemdir: yıl içinde işe başlayan ya da işi bırakan mükelleflerde dönem kısalır; bu hâlde amortisman, istisna ve indirim tutarlarının kıst döneme göre hesaplanıp hesaplanmayacağı ilgili hükümlere göre belirlenir. Dördüncüsü tasfiye ve devirdir: tasfiyeye giren kurumlarda hesap dönemi yerine tasfiye dönemi işler; birleşme ve devirlerde ise devir tarihine kadar olan kıst dönem için beyanname verilir ve süresi kanunda ayrıca gösterilmiştir. Beşincisi, dönem değişikliğinin geçiş yılında oluşan kıst dönemin ayrı bir hesap dönemi sayılmasıdır. Bu nedenle hesap dönemi standart olmayan işletmelerde takvimin baştan kişiselleştirilmesi gerekir.

Gecikmenin maliyetini hesaplamak

Bir yükümlülüğün geç yerine getirilmesinin maliyeti, tek bir kalemden ibaret değildir; birkaç kalem üst üste binerek toplam yükü oluşturur. Hesaplamada dikkate alınacak unsurlar şunlardır. Birincisi vergi aslıdır: geç beyan edilen ya da hiç beyan edilmeyen vergi. İkincisi vergi ziyaı cezasıdır: ziyaa uğratılan verginin bir katı; 359. maddedeki fiillerle sebebiyet verilmişse kanunda öngörülen kat üzerinden. Üçüncüsü usulsüzlük ve özel usulsüzlük cezalarıdır: beyannamenin verilmemesi, belge düzenlenmemesi ve bildirim yapılmaması ayrı ayrı ceza doğurur.

Dördüncüsü gecikme faizidir: normal vade tarihinden tarhiyatın tahakkukuna kadar işler. Beşincisi gecikme zammıdır: vadesinde ödenmeyen alacağa tahsil aşamasında uygulanır. Bu kalemler hesaplandıktan sonra karşılaştırılması gereken alternatifler şunlardır: pişmanlıkla beyan (vergi ziyaı cezası kesilmez, pişmanlık zammı işler), kanuni süresinden sonra kendiliğinden beyan (ceza kanunda öngörülen oranda uygulanır), izaha davete cevap (indirimli ceza), uzlaşma ve cezalarda indirim. Bu seçeneklerin tutar olarak karşılaştırılması, çoğu dosyada hangi yolun seçileceğini net biçimde gösterir; hesaplama yapılmadan verilen kararlar genellikle daha pahalıya mal olur. Bu nedenle gecikme fark edildiğinde ilk iş, seçeneklerin bir tabloda tutar olarak karşılaştırılması olmalıdır.

Mühlet talebi dilekçesi örneği

Sık sorulan sorular

Kanuni süre uzatılabilir mi?

Kanunla belirlenen süreler idarece uzatılamaz; ancak Bakanlığa tanınan yetki çerçevesinde genel süre uzatımları yapılabilir.

Süre nasıl hesaplanır?

Gün olarak belirlenmişse başladığı gün sayılmaz; ay olarak belirlenmişse son ayda tekabül eden günde biter (m.18).

Son gün tatile denk gelirse?

Süre, tatili takip eden ilk iş gününün tatil saatinde biter.

Zor durumda ne yapabilirim?

Sürenin bitiminden önce yazılı başvuruyla mühlet talep edilebilir (m.17).

Mücbir sebep süreleri durdurur mu?

Evet. Mücbir sebep hâlleri devam ettiği sürece süreler işlemez (m.15).

Ödeyemiyorum; beyanname vermeli miyim?

Evet. Beyannameyi süresinde verin; ödeme yapılmaması ayrı sonuç doğurur ve ceza yükü azalır.

Gecikme faizi ile gecikme zammı farkı nedir?

Gecikme faizi tarhiyat aşamasında normal vadeden itibaren, gecikme zammı ise vadesinde ödenmeyen alacağa tahsil aşamasında uygulanır.

İşe başlamayı ne zaman bildirmeliyim?

Gerçek kişilerde işe başlama tarihinden, şirketlerde tescilden itibaren kanunda öngörülen süre içinde (m.153, 168).

Adres değişikliğini bildirmezsem?

Tebligatlar eski adrese yapılır ve dava süreleri farkında olunmadan geçebilir.

İşi bıraktım; bildirmezsem ne olur?

Mükellefiyet kayıtta devam eder, beyanname verilmediği için cezalar birikir.

Beyanname geç verilirse ceza ne olur?

Usulsüzlük cezası kesilir; vergi ziyaı doğmuşsa ayrıca vergi ziyaı cezası uygulanır.

Süre kaçtıysa hâlâ yapılabilecek bir şey var mı?

İnceleme başlamadan pişmanlıkla beyanda bulunmak vergi ziyaı cezasını ortadan kaldırır (m.371).

Özel hesap dönemim var; süreler değişir mi?

Evet. Beyan ve geçici vergi dönemleri hesap döneminin kapandığı aya göre kayar (VUK m.174).

Düzeltme beyannamesi verirsem ceza kesilir mi?

Matrah artmıyorsa ziya doğmaz; artıyorsa pişmanlık talebiyle verilmesi ve süresinde ödeme yapılması hâlinde vergi ziyaı cezası kesilmez (m.371).

Mücbir sebep ile zor durum aynı şey mi?

Hayır. Mücbir sebep kendiliğinden süreleri durdurur (m.13, 15); zor durum ise sürenin bitiminden önce talep edilen ve idarenin takdirine bağlı mühlettir (m.17).

Ödeme emrine kaç günde dava açılır?

Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde; bu sürenin kısalığı sık hak kaybına yol açar (6183 m.58).

Tarh zamanaşımı ne kadardır?

Vergi alacağının doğduğu yılı izleyen yılın başından itibaren beş yıl; takdire sevk süreyi durdurur (VUK m.114).

Elektronik tebligat ne zaman yapılmış sayılır?

Kanunda öngörülen esaslara göre belirlenen günün sonunda yapılmış sayılır; bu nedenle sistem düzenli kontrol edilmelidir.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m.13-18, 111-112, 153-170 ve 371 ile ilgili vergi kanunlarının beyan hükümlerine dayanır. Süreler Bakanlıkça uzatılabilir; somut dosyanız için Hukukçular Evi Ankara ile 0554 648 37 15 numaralı telefondan iletişime geçin.