Dijital Hizmet Vergisi (7194): Muafiyet Hadleri, Güncel Oran ve Erişim Engeli Yaptırımı

Dijital hizmet vergisi (DHV), 5/12/2019 tarihli ve 7194 sayılı Kanun’un 1 ilâ 7 nci maddeleriyle düzenlenmiş ve 1 Mart 2020’de yürürlüğe girmiştir. Kâr üzerinden değil doğrudan hasılat üzerinden alınır; matrahtan gider, maliyet ve vergi adı altında indirim yapılamaz. Verginin en sert yanı ise yaptırımıdır: yükümlülüklerini yerine getirmeyen sağlayıcının hizmetlerine erişim engellenebilir. Oran konusunda ise 2025 sonunda önemli bir değişiklik yapılmıştır — Kanun’daki yüzde 7,5 oranı Cumhurbaşkanı Kararı ile kademeli olarak indirilmiştir.

Verginin Konusu: Dört Hizmet Grubu

7194 sayılı Kanun, verginin konusunu geniş tutmuştur. Vergiye tabi hizmetler dört grupta toplanır:

• (a) Dijital ortamda sunulan her türlü reklam hizmetleri — reklam kontrol ve performans ölçüm hizmetleri, kullanıcılarla ilgili veri iletimi ve yönetimi gibi hizmetler ile reklamın sunulmasına ilişkin teknik hizmetler dâhil.
• (b) Dijital içerik satışı ve kullanımı — sesli, görsel veya dijital herhangi bir içeriğin (bilgisayar programları, uygulamalar, müzik, video, oyunlar, oyun içi uygulamalar ve benzerleri dâhil) dijital ortamda satışı ile bu içeriklerin dinlenmesine, izlenmesine, oynanmasına veya elektronik cihazlara kaydedilmesine ya da bu cihazlarda kullanılmasına yönelik hizmetler.
• (c) Etkileşimli dijital ortam işletmeciliği — kullanıcıların birbirleriyle etkileşime geçebilecekleri dijital ortamların sağlanması ve işletilmesi; kullanıcılar arasında bir mal veya hizmetin satılmasına ya da satılmasının kolaylaştırılmasına yönelik hizmetler dâhil.
• (d) Aracılık hizmetleri — yukarıdaki hizmetlere yönelik olarak dijital hizmet sağlayıcıları tarafından dijital ortamda verilen aracılık hizmetleri.

Tanımların genişliği nedeniyle arama motorları, sosyal ağlar, video paylaşım platformları, uygulama mağazaları ve reklam ağları kapsama girer. Belirleyici olan işin adı değil, hasılatın hangi hizmetten doğduğudur.

7194 sayılı Kanun’un Madde Haritası

Maddelerin sırası, verginin mantığını da verir: önce geniş tutulmuş bir konu tanımı, ardından iki eşikle daraltılan bir mükellef çevresi, sonra indirimsiz bir matrah ve nihayet erişim engeline kadar giden bir yaptırım zinciri.

Mükellef Kimdir? Mukimlik Belirleyici Değildir

Mükellef, dijital hizmet sağlayıcılarıdır. Kanun burada klasik vergi bağlarını devre dışı bırakan bir kural koyar:

Dijital hizmet sağlayıcılarının Gelir Vergisi Kanunu ya da Kurumlar Vergisi Kanunu bakımından tam ya da dar mükellef olmasının veya dar mükellefiyet durumunda söz konusu faaliyetleri Türkiye’de bulunan işyeri veya daimi temsilcileri vasıtasıyla gerçekleştirip gerçekleştirmemesinin mükellefiyet açısından bir etkisi yoktur.

Yani hizmet sağlayıcının yurt dışında mukim olması, Türkiye’de işyeri veya daimi temsilci bulundurmaması DHV mükellefiyetini ortadan kaldırmaz. Düzenlemenin amacı da budur: dijital ekonominin soyut niteliği nedeniyle geleneksel bağlama kurallarının yetersiz kalması. Yurt dışı mükellefler Gelir İdaresi Başkanlığı nezdinde dijital kayıtla mükellefiyet tesis ettirir veya temsilci atar.

Muafiyet: İki Eşik ve Kritik Bağlaç

Kanun’un 4 üncü maddesi iki eşik öngörür:

• Türkiye’de elde edilen hasılat 20 milyon Türk lirası,
• Dünya genelinde elde edilen hasılat 750 milyon avro.

Bu eşiklerden herhangi birinin altında kalanlar muaftır. Buradaki bağlaç kritiktir: muafiyet ancak hadlerin her ikisinin de aşılması hâlinde sona erer. Türkiye hasılatı 20 milyon lirayı aşan ama küresel hasılatı 750 milyon avronun altında kalan bir işletme muaf olmaya devam eder.

Mükellefiyetin başlangıcı da hemen değildir: mükellefiyet, haddin aşıldığı vergilendirme dönemini takip eden dördüncü vergilendirme döneminden itibaren başlar. Bu, sağlayıcıya uyum için zaman tanıyan bir geçiş kuralıdır ve ihmal edildiğinde geriye dönük hatalı beyana yol açar.

Eşiklerin bu yapısı, verginin hedefini de açıklar: düzenleme esas olarak küresel ölçekte faaliyet gösteren teknoloji şirketlerinin Türkiye kaynaklı gelirlerini vergilemeyi amaçlar.

Eşiklerin Hesabı: Konsolide Grup ve Dönem Kuralları

Son satır, dijital hizmet vergisine özgü bir korumadır: başka kanunlarda yer alan genel muafiyet hükümleri bu vergiye kendiliğinden uygulanmaz. Dolayısıyla bir işletmenin başka bir vergiden muaf olması, dijital hizmet vergisi bakımından sonuç doğurmaz.

Matrah: Hasılat, İndirimsiz

Verginin matrahı, ilgili birer aylık vergilendirme dönemlerinde verginin konusuna giren hizmetler nedeniyle elde edilen hasılattır.

Kanun burada kesin bir yasak koyar: matrahtan gider, maliyet ve vergi adı altında indirim yapılamaz. Bu, DHV’yi kurumlar vergisinden ayıran temel özelliktir — kârlılık ölçütü yoktur; zarar eden bir sağlayıcı dahi hasılatı üzerinden vergilendirilir.

Reklam yerleştirme geliri, içerik satışı ve aracılık komisyonu bu matrahın tipik kalemleridir.

🔴 Oran: Kanundaki %7,5 Artık Uygulanmıyor

Bu, yazının en güncel ve en çok yanlış aktarılan bölümüdür.

Kanun metninde yazılı oran yüzde 7,5‘tir. Ancak 25/12/2025 tarihli ve 33118 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 10767 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile oran kademeli olarak indirilmiştir:

• 1/1/2026 tarihinden itibaren yüzde 5,
• 1/1/2027 tarihinden itibaren yüzde 2,5.

Uygulamada bunun iki sonucu vardır. Birincisi, Kanun metnindeki oranı esas alan hesaplamalar güncel dönemler bakımından hatalıdır. İkincisi, geçmiş dönem beyanları veya bir uyuşmazlık değerlendirilirken ilgili vergilendirme döneminde yürürlükte olan oran esas alınmalıdır; 2025 ve öncesi dönemler için yüzde 7,5, 2026 dönemi için yüzde 5 uygulanır.

Oranlar Cumhurbaşkanı Kararıyla belirlendiğinden ileride yeniden değişebilir; beyan öncesinde güncel Karar kontrol edilmelidir.

Beyan, Ödeme ve Sorumluluk

Beyan takvimi diğer vergilerden ayrılır: süre ayın belirli bir gününe değil, izleyen ayın sonuna bağlanmıştır. Aylık dönem uygulaması ise yüksek hacimli sağlayıcılarda sürekli bir uyum yükü doğurur.

Oranın Tarihsel Seyri ve Hesaplama Örneği

Oran değişikliği geçmişe etkili değildir: 2025 ve öncesi dönemlere ilişkin beyan veya uyuşmazlıklarda yüzde 7,5 oranı esas alınır. Bu nedenle düzeltme beyannamelerinde hangi dönemin oranı uygulanacağı ayrıca kontrol edilmelidir.

Mükerrer Vergilendirmenin Önlenmesi ve Danıştay Kararı

DHV hasılat üzerinden alındığından, aynı kazancın kurumlar vergisiyle birlikte iki kez vergilendirildiği iddiası gündeme gelmiştir. Kanun bu soruna bir çözüm öngörmüştür: Kanun’un 6 ncı maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ödenen dijital hizmet vergisi, mükellefler tarafından gelir ve kurumlar vergisine esas safi kazancın tespitinde gider olarak indirilebilir.

Danıştay 3. Dairesi’nin 27/5/2025 tarihli ve E.2024/2201, K.2025/2524 sayılı kararında bu husus tartışılmıştır. Beyannamesini ihtirazi kayıtla veren şirketin iade istemi reddedilmiş; onanan gerekçede, anılan gider indirimi hükmüyle aynı kazancın mükerrer vergilendirilmesinin önüne geçildiği kabul edilmiştir. Karar oyçokluğuyla verilmiş ve kesin niteliktedir.

Pratik sonuç: mükerrerlik iddiasıyla iade talebinde bulunmadan önce, gider indirimi hükmünün fiilen uygulanıp uygulanmadığı kontrol edilmelidir. İhtirazi kayıtla beyan yolu için: Vergi Ziyaı Cezasında Uzlaşma ve İndirim.

En Ağır Yaptırım: Hizmete Erişimin Engellenmesi

Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, Türk vergi hukukunda alışılmadık bir güvenlik tedbiri getirir. Mekanizma şu adımlarla işler:

1. Dijital hizmet vergisi mükellefi olan sağlayıcıya veya Türkiye’deki yetkili temsilcisine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu kapsamına giren vergilere ilişkin beyanname verme ve vergi ödeme yükümlülüklerini yerine getirmeleri için ihtarda bulunulur.
2. Bu durum Gelir İdaresi Başkanlığının internet sitesinde ilan edilir.
3. İlandan itibaren otuz gün içinde yükümlülükler yerine getirilmezse, sağlayıcının sunduğu hizmetlere erişimin engellenmesine Hazine ve Maliye Bakanlığınca karar verilir — bu yükümlülükler yerine getirilinceye kadar.
4. Karar, erişim sağlayıcılarına bildirilmek üzere Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna gönderilir.
5. Engelleme kararlarının gereği, bildirimden itibaren yirmi dört saat içinde erişim sağlayıcıları tarafından yerine getirilir.

Dikkat edilmesi gereken nokta, ihtarın kapsamının yalnızca DHV ile sınırlı olmamasıdır: hüküm VUK kapsamına giren vergilere ilişkin beyanname ve ödeme yükümlülüklerinden söz eder.

Anayasa Mahkemesi’nin değerlendirmesi

Bu kural Anayasa Mahkemesi önüne gelmiştir. Mahkeme, erişim engeli getirilmesine imkân sağlayan kuralın dijital hizmet sağlayıcılarının teşebbüs özgürlüğünü sınırladığını tespit etmiş; ancak öngörülen tedbirin dijital hizmet vergisi mükellefleri için getirilen özel bir vergi güvenlik uygulaması niteliğinde olduğunu ve vergilendirme faaliyetiyle hedeflenen kamusal yararın gerçekleşmesini temin etme amacına hizmet ettiğini belirterek kuralın anayasal bakımdan meşru bir amaca dayandığı sonucuna varmıştır. Mahkeme ayrıca dijital ekonominin soyut mahiyeti nedeniyle geleneksel vergi sistemi ve kurallarının bu sektörün etkin vergilendirilmesinde yetersiz kaldığını da vurgulamıştır.

Kararda 7194 sayılı Kanun’un birden fazla kuralı incelendiğinden, hangi hükümlerin iptal edildiği ve yürürlük tarihleri bakımından kararın Resmî Gazete’de yayımlanan tam metni esas alınmalıdır.

Yaptırım Zinciri: İhtardan Erişim Engeline

Zincirin işleyişinde iki tarih belirleyicidir: ilan tarihi ve otuz günlük süre. Yurt dışı sağlayıcılar bakımından ilanın internet sitesinde yapılması, tebligatın klasik usullerine göre çok daha hızlı bir süreç yaratır; bu nedenle Gelir İdaresi Başkanlığı duyurularının düzenli izlenmesi bir uyum tedbiridir.

Savunma ve Uyum Notları

• Eşik hesabı. Muafiyetin sona ermesi için her iki haddin de aşılması gerekir. Küresel hasılat hesabında bağlı işletmelerin dâhil edilip edilmediği ayrıca değerlendirilmelidir.
• Mükellefiyet başlangıcı. Dördüncü vergilendirme dönemi kuralı atlanırsa gereksiz erken beyan veya geç beyan doğar.
• Oran. Dönemsel oran farkı hesaba yansıtılmalı; geçmiş dönem için güncel oran uygulanmamalıdır.
• Hizmet tasnifi. Hasılatın hangi hizmet grubundan doğduğu ayrıştırılmalı; kapsam dışı gelirler matraha dâhil edilmemelidir.
• Erişim engeli. İhtar ve GİB ilanı sonrası otuz günlük süre kritik takvimdir. Bu süre içinde yükümlülüğün yerine getirilmesi tedbiri önler.
• İdari süreç. Tarhiyat ve cezalarda uzlaşma ve indirim imkânları değerlendirilebilir: Uzlaşma ve İndirim (VUK m.344-376). İnceleme usulü için: Vergi İncelemesi (VUK m.134-140).

Dijital Faaliyetlerde Diğer Vergisel Yükümlülükler

Dördüncü satır çoğu işletmenin gözünden kaçar: internet reklam ödemelerinde kesinti yükümlülüğü, ödemeyi yapanın sorumluluğundadır ve dijital hizmet vergisinden bağımsızdır. Aynı reklam harcaması üzerinde hem kesinti hem de sağlayıcı nezdinde dijital hizmet vergisi doğabilir. Bireysel içerik üreticileri için içerik üreticiliği istisnası rehberine bakılabilir.

Uyuşmazlık ve Savunma Hattı

Savunmanın çekirdeği hasılat ayrıştırmasıdır: kapsam içi ve kapsam dışı gelirlerin muhasebe düzeninde ayrı izlenmesi, hem beyanın doğruluğunu sağlar hem de olası bir incelemede ispat yükünü hafifletir.

Uyum Kontrol Listesi

Listenin son maddesi, yurt dışı sağlayıcılar bakımından en kritik olanıdır: ihtar klasik tebligatla değil internet sitesinde ilanla yapılır. Bu nedenle uyum sorumluluğu, bildirim beklemek yerine düzenli takip gerektirir.

Kontrol Listesi

• Elde ettiğim hasılat, Kanun’daki dört hizmet grubundan hangisine giriyor?
• Türkiye hasılatım 20 milyon lirayı, küresel hasılatım 750 milyon avroyu aştı mı? İkisi birden aşıldı mı?
• Mükellefiyetim, haddin aşıldığı dönemi takip eden dördüncü dönemden mi başlatıldı?
• Matrahtan gider veya maliyet indirimi yapılmadı, değil mi? Bu yasaktır.
• Beyanda ilgili dönemin oranı mı uygulandı? 2026 dönemi için Kanun metnindeki %7,5 değil, Cumhurbaşkanı Kararındaki oran geçerlidir.
• Ödenen DHV, kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider olarak dikkate alındı mı?
• Yurt dışı sağlayıcıysam GİB nezdinde dijital kayıt yapıldı veya temsilci atandı mı?
• GİB sitesinde adıma ilişkin bir ilan var mı? Varsa otuz günlük süre işliyor.
• Aylık beyanname ve ödeme takvimi kurumsal bir süreç olarak izleniyor mu?

Sık Sorulan Sorular

Eşiklerin hesabında grup şirketleri dikkate alınır mı?

Evet. 7194 sayılı Kanun m.4 uyarınca hadlerin aşılıp aşılmadığının tespitinde, finansal muhasebe açısından konsolide grup üyesi olunması hâlinde grubun verginin konusuna giren hizmetlere ilişkin elde ettiği toplam hasılat dikkate alınır. Bu nedenle tek başına eşiğin altında kalan bir şirket, grup hasılatı nedeniyle mükellef olabilir.

Muafiyet yeniden kazanılabilir mi?

Evet. Arka arkaya iki hesap dönemi boyunca kanunda öngörülen hadlerden herhangi birinin altında kalınması hâlinde, izleyen hesap döneminden itibaren muafiyet yeniden başlar. Muafiyetin sona ermesinde ise mükellefiyet, haddin aşıldığı vergilendirme dönemini takip eden dördüncü vergilendirme döneminden itibaren doğar.

Beyanname ne zaman verilir?

Vergilendirme dönemi takvim yılının birer aylık dönemleridir. Beyanname, vergilendirme dönemini takip eden ayın sonuna kadar verilir ve vergi aynı süre içinde ödenir. Bakanlık, hizmet türleri ile mükelleflerin faaliyet hacimlerini dikkate alarak üç aylık dönem belirlemeye yetkilidir.

Dijital hizmet vergisi nedir?

5/12/2019 tarihli ve 7194 sayılı Kanun’un 1 ilâ 7 nci maddeleriyle düzenlenen ve 1 Mart 2020’de yürürlüğe giren, kâr üzerinden değil doğrudan hasılat üzerinden alınan bir vergidir.

Hangi hizmetler vergiye tabidir?

Dijital ortamda sunulan her türlü reklam hizmetleri; sesli, görsel veya dijital içeriğin dijital ortamda satışı ile bu içeriklerin dinlenmesine, izlenmesine, oynanmasına veya cihazlara kaydedilmesine yönelik hizmetler; kullanıcıların birbirleriyle etkileşime geçebilecekleri dijital ortamların sağlanması ve işletilmesi; ve bu hizmetlere yönelik aracılık hizmetleri.

Yurt dışındaki şirket de mükellef olur mu?

Evet. Sağlayıcının gelir veya kurumlar vergisi bakımından tam ya da dar mükellef olmasının, dar mükellefiyette faaliyetlerini Türkiye’deki işyeri veya daimi temsilci vasıtasıyla gerçekleştirip gerçekleştirmemesinin mükellefiyet açısından bir etkisi yoktur.

Muafiyet hadleri nelerdir?

Kanun’un 4 üncü maddesine göre Türkiye’de elde edilen hasılatı 20 milyon Türk lirasından veya dünya genelinde elde edilen hasılatı 750 milyon avrodan az olanlar muaftır. Muafiyet ancak hadlerin her ikisinin de aşılması hâlinde sona erer ve mükellefiyet, haddin aşıldığı vergilendirme dönemini takip eden dördüncü vergilendirme döneminden itibaren başlar.

Verginin oranı nedir?

Kanunda yazılı oran yüzde 7,5 olmakla birlikte, 25/12/2025 tarihli ve 33118 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 10767 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile oran 1/1/2026’dan itibaren yüzde 5, 1/1/2027’den itibaren yüzde 2,5 olarak uygulanmak üzere indirilmiştir. İlgili vergilendirme döneminde yürürlükte olan oran esas alınmalıdır.

Matrahtan gider indirilebilir mi?

Hayır. Verginin matrahı, birer aylık vergilendirme dönemlerinde verginin konusuna giren hizmetler nedeniyle elde edilen hasılattır ve matrahtan gider, maliyet ve vergi adı altında indirim yapılamaz.

Aynı kazanç iki kez mi vergilendiriliyor?

Kanun’un 6 ncı maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ödenen dijital hizmet vergisi, gelir ve kurumlar vergisine esas safi kazancın tespitinde gider olarak indirilebilir. Danıştay 3. Dairesi’nin 27/5/2025 tarihli ve E.2024/2201, K.2025/2524 sayılı kararında da bu hükümle mükerrer vergilendirmenin önüne geçildiği kabul edilmiştir.

Beyanname verilmezse ne olur?

Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sağlayıcıya veya Türkiye’deki yetkili temsilcisine ihtarda bulunulur, bu durum Gelir İdaresi Başkanlığının internet sitesinde ilan edilir ve ilandan itibaren otuz gün içinde yükümlülükler yerine getirilmezse hizmetlere erişimin engellenmesine Hazine ve Maliye Bakanlığınca karar verilir. Karar Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumuna gönderilir ve yirmi dört saat içinde uygulanır.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; her dosyanın kendine özgü koşulları bulunduğundan, ayrıntılı değerlendirme için güncel mevzuat ve uzman hukuki görüş esas alınmalıdır.