Ücret Gelirinin Vergilendirilmesi ve Beyanı 2026: Safi Ücret, Kümülatif Matrah, Asgari Ücret İstisnası ve Engellilik İndirimi (GVK m.61-63, 86)

Bordroda görünen brüt ile ele geçen net arasındaki fark, birkaç ayrı hesabın sonucudur: gelir vergisi kesintisi, damga vergisi, sigorta primleri ve uygulanan istisnalar. Yılın ortasında maaş aynı kalsa bile ele geçenin azalması ise kümülatif matrah kuralından doğar. Bu rehber, ücretin vergilendirilmesini Gelir Vergisi Kanunu’nun ilgili maddeleriyle anlatır. Ankara’daki dosyanız için bize 0554 648 37 15 numarasından ulaşabilirsiniz.

Ücretin tanımı ve kapsamı (GVK m.61)

Gelir Vergisi Kanunu’nun 61. maddesi ücreti, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olarak tanımlar. Maddenin ikinci fıkrası, ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı, tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olmasının ya da bir ortaklık ilişkisi niteliğinde olmamak şartıyla kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunmasının onun mahiyetini değiştirmeyeceğini belirtir.

Bu geniş tanımın pratik sonucu şudur: ödemenin adı belirleyici değildir, hizmet karşılığı sağlanan her menfaat ücrettir. Şirket aracının özel kullanıma tahsisi, konut sağlanması, özel sağlık sigortası primi ödenmesi ve benzeri ayni menfaatler de ücret sayılır ve emsal bedelleriyle matraha dâhil edilir. Aynı madde, kanunda sayılan bazı ödemelerin de ücret sayılacağını düzenler: yönetim ve denetim kurulu üyelerine ödenen huzur hakları, sporculara transfer ücreti adıyla yapılan ödemeler ve emeklilik ile malullük gibi hâllerde yapılan bazı ödemeler bu kapsamdadır.

Safi ücretin tespiti (m.63)

Vergi, brüt ücret üzerinden değil safi ücret üzerinden hesaplanır. Kanun’un 63. maddesi, safi ücretin, işveren tarafından verilen para ve ayınlarla sağlanan menfaatler toplamından kanunda sayılan indirimler yapıldıktan sonra kalan miktar olduğunu düzenler.

Bu sıralama önemlidir: önce sigorta primleri ve indirimler düşülerek matrah bulunur, ardından tarife uygulanır ve son olarak istisna tutarına isabet eden vergi mahsup edilir. Hesabın sırasının değişmesi, ödenecek vergiyi hatalı gösterir. Bordroda bu kalemlerin ayrı ayrı görünmesi zorunludur; görünmediğinde işçinin hesabı denetlemesi imkânsız hâle gelir.

Kümülatif matrah ve dilim etkisi

Ücret gelirlerinde vergi, yıl içinde kümülatif olarak hesaplanır: her ay hesaplanan matrah, önceki ayların matrahına eklenir ve toplam tutarın girdiği tarife dilimine göre vergi belirlenir. Bu nedenle brüt ücret hiç değişmese bile, yıl ilerledikçe üst dilime geçilir ve kesilen vergi artar; ele geçen net ücret düşer.

Bu mekanizmanın iki pratik sonucu vardır. Birincisi, yıl içinde alınan ikramiye ve prim gibi ek ödemelerin, kümülatif matrahı hızla yükselterek sonraki ayların vergisini de artırmasıdır. İkincisi, iş sözleşmelerinde net ücret kararlaştırıldığında ortaya çıkan yüktür: net ücret sabit tutulacaksa, dilim yükseldikçe işverenin ödediği brüt tutar artar ve maliyet öngörülemez hâle gelir. Bu nedenle sözleşmelerde ücretin brüt olarak belirlenmesi, tarafların beklentisini daha isabetli yansıtır. Net ücret kararlaştırılmışsa, artan verginin kime ait olacağı sözleşmede açıkça yazılmalıdır.

İstisnalar ve muafiyetler (m.23-29)

Kanun, ücretin bazı unsurlarını vergiden istisna tutar. En yaygın olanları şunlardır: işverenlerce hizmet erbabına işyerinde veya müştemilatında yemek verilmesi ya da kanunda öngörülen tutarı aşmamak üzere yapılan yemek yardımı, hizmet erbabının toplu taşıma kartı veya bileti verilmesi suretiyle sağlanan ulaşım menfaati ile kanunda öngörülen tutardaki yol yardımı, işverenlerce yapılan kreş ve gündüz bakımevi yardımı ve maden gibi belirli işlerde çalışanlara ilişkin özel istisnalar.

Bu istisnaların ortak özelliği, kanunda belirlenen tutar ve şartlarla sınırlı olmasıdır: tutar aşıldığında aşan kısım ücret sayılır ve vergilendirilir; şart ihlal edildiğinde ise istisna tamamen uygulanmaz. Örneğin yemek yardımının nakit olarak ödenmesi ile yemek kartı ya da işyerinde yemek verilmesi farklı sonuçlar doğurur. Aynı şekilde ulaşım yardımının nakit ödenmesi, istisna kapsamını değiştirir. Bu nedenle yan hakların tasarımı yapılırken, sağlanan menfaatin biçimi vergisel sonucu doğrudan belirler.

Asgari geçim indirimi yerine gelen düzen ve bordro okuma

Ücret vergilendirmesinde uzun yıllar uygulanan asgari geçim indirimi uygulaması, yerini asgari ücret tutarına isabet eden verginin istisna edilmesi düzenine bıraktı. Yeni düzende, medeni durum ve çocuk sayısı gibi kişisel ölçütler yerine, herkes için asgari ücrete karşılık gelen tutar gelir ve damga vergisinden istisna tutulur. Bu, düşük ücretlilerde net ücreti artırırken, aile durumuna göre farklılaşan eski uygulamanın sağladığı ayrımı ortadan kaldırmıştır.

Bordronun doğru okunabilmesi için sıralamanın bilinmesi gerekir. Önce brüt ücret üzerinden sigorta primi ve işsizlik sigortası işçi payları hesaplanıp düşülür; kalan tutar gelir vergisi matrahıdır. Bu matrah, yılbaşından itibaren biriken kümülatif matraha eklenir ve toplam tutarın girdiği dilime göre vergi hesaplanır. Ardından asgari ücret istisnasına isabet eden vergi düşülür. Damga vergisi ise brüt ücret üzerinden hesaplanır ve istisnaya isabet eden kısmı yine düşülür. Son olarak varsa engellilik indirimi, sendika aidatı ve şahıs sigorta primleri dikkate alınır. Bordroda bu adımların her birinin ayrı satırda görünmesi gerekir; toplu gösterilen bordrolarda hesabın denetlenmesi mümkün olmaz ve hata fark edilmez. Çalışanın her ay bordrosunu saklaması, hem yıl sonu kontrolü hem sonradan doğacak uyuşmazlık bakımından gereklidir.

Engellilik indirimi (m.31)

Kanun’un 31. maddesi, çalışma gücünün belirli oranlarını kaybetmiş hizmet erbabı için engellilik indirimi öngörür. İndirim, derecelere göre belirlenen aylık tutarların ücretin gerçek safi değerinden düşülmesi suretiyle uygulanır ve bu, ödenecek vergiyi doğrudan azaltır. İndirimden yararlanmak için yetkili sağlık kuruluşundan rapor alınması ve başvurunun ilgili birime yapılması gerekir.

İndirim yalnızca hizmet erbabına özgü değildir: bakmakla yükümlü olduğu engelli kişi bulunan hizmet erbabı ile serbest meslek erbabı bakımından da kanunda öngörülen şartlarla uygulanır. Uygulamada en sık yaşanan sorun, raporun alınmasına rağmen işverene bildirilmemesi ve indirimin bordroya yansımamasıdır. Geçmiş dönemler bakımından ise düzeltme yoluyla iade talep edilmesi mümkündür; bu talep, zamanaşımı süresi içinde yapılmalıdır. Engelli bireylere tanınan diğer vergi kolaylıklarını engelli sürücü ve araç hakları yazımızda ele aldık.

Kıdem ve ihbar tazminatında vergi

İş sözleşmesi sona erdiğinde yapılan ödemelerin vergisel durumu birbirinden farklıdır ve uygulamada en çok karıştırılan konulardan biridir. Kıdem tazminatı, kanunda öngörülen tavanı aşmamak kaydıyla gelir vergisinden istisnadır; tavanı aşan kısım ise ücret sayılır ve vergilendirilir. İhbar tazminatı ise istisna kapsamında değildir ve tamamı ücret olarak gelir vergisine tabidir. Her iki ödeme de damga vergisine tabidir.

İkinci nokta, ikale (karşılıklı sona erdirme) sözleşmeleriyle yapılan ödemelerdir. Bu sözleşmelerde işçiye “ek ödeme”, “iş güvencesi tazminatı” ya da benzeri adlarla yapılan ödemelerin vergisel niteliği, ödemenin hangi hakkın karşılığı olduğuna göre belirlenir: kıdem ve ihbar tazminatı karşılığı olan kısımlar kendi rejimine, bunların dışında kalan ek ödemeler ise ücret olarak vergilendirilir. Bu nedenle ikale protokolünde ödemenin kalemlere ayrılarak gösterilmesi, hem işçi hem işveren bakımından belirlilik sağlar. Üçüncü nokta, işe iade davası sonucunda ödenen tutarlardır: boşta geçen süre ücreti ücret niteliğindedir ve vergilendirilir; iş güvencesi tazminatı bakımından ise kanunda öngörülen istisna hükümleri değerlendirilir. Fazla kesinti yapıldığı düşünülen hâllerde düzeltme ve iade yolu açıktır. İşe iade sürecinin işleyişini ilgili iş hukuku rehberlerimizde ele alıyoruz.

Serbest meslek kazancı ve ücret ayrımı

Bir kişiye yapılan ödemenin ücret mi yoksa serbest meslek kazancı mı olduğu, uygulanacak vergi rejimini tamamen değiştirir. Ayrımın ölçütü bağımlılıktır: işverene tabi olarak, onun emir ve talimatı altında ve belirli bir işyerine bağlı çalışılıyorsa ücret; kendi nam ve hesabına, kendi organizasyonu içinde ve mesleki bilgiye dayalı olarak iş görülüyorsa serbest meslek kazancı söz konusudur. Sözleşmenin başlığı belirleyici değildir; fiilî işleyiş esas alınır.

Sonuçlar bakımından fark büyüktür. Ücrette işveren stopaj yapar, işçi kural olarak beyanname vermez ve defter tutma yükümlülüğü doğmaz. Serbest meslek kazancında ise mükellefiyet tesis edilir, serbest meslek makbuzu düzenlenir, katma değer vergisi hesaplanır, defter tutulur ve yıllık beyanname verilir; ödeme yapan taraf ise stopaj yapar. Bir kişinin fiilen bağımlı çalışmasına rağmen serbest meslek erbabı gibi fatura düzenlemesi, hem vergisel hem sosyal güvenlik yönünden eleştiri konusu olur: ilişkinin gerçek niteliği hizmet akdi sayıldığında geçmişe dönük sigorta primi, gelir vergisi ve cezalar gündeme gelir. Bu nedenle çalışma ilişkisi kurulurken, işin fiilî yürütülme biçimi ile seçilen hukuki yapının uyumlu olması gerekir. Serbest meslek kazancında stopaj ve makbuz düzenini serbest meslek kazancı ve stopaj yazımızda ele aldık.

Beyan yükümlülüğü: ne zaman beyanname verilir? (m.86)

Ücret gelirleri kural olarak işveren tarafından yapılan stopajla vergilendirilir ve beyanname gerektirmez. Ancak Kanun’un 86. maddesi bazı hâllerde beyan yükümlülüğü öngörür. Tek işverenden alınan ve tevkifata tabi tutulmuş ücretler, kanunda belirlenen tutarı aşarsa beyan edilir. Birden fazla işverenden ücret alınması hâlinde ise, birden sonraki işverenlerden alınan ücretlerin toplamının kanunda öngörülen tutarı aşması beyan yükümlülüğü doğurur.

Tevkifata tabi tutulmamış ücretler bakımından ise beyan zorunludur: yurt dışındaki bir işverenden alınan ve Türkiye’de stopaja tabi tutulmayan ücretler bu kapsamdadır. Beyanname verildiğinde, yıl içinde kesilen gelir vergisi stopajının tamamı hesaplanan vergiden mahsup edilir; ayrıca eğitim, sağlık, bağış ve şahıs sigortası gibi indirimler beyan edilen gelirden düşülebilir. Bu nedenle beyan yükümlülüğü doğan ücretlilerin, indirimlerini belgeleyerek beyannameye dâhil etmesi çoğu zaman lehe sonuç verir. Beyannamenin kimler tarafından verileceğini gelir vergisi beyannamesi yazımızda anlattık.

Muhtasar beyanname ve işverenin usul yükümlülükleri

Ücretten yapılan kesintiler, işveren tarafından muhtasar ve prim hizmet beyannamesi ile bildirilir. Bu beyanname, hem gelir vergisi stopajını hem sosyal güvenlik bildirimlerini kapsayan birleşik bir belgedir; süresinde verilmemesi hem vergi hem sosyal güvenlik yönünden ayrı ayrı yaptırım doğurur. Beyannamenin verilme dönemi, çalıştırılan işçi sayısına ve işverenin durumuna göre değişebilir; bu nedenle işletmenin hangi periyotta beyan vereceğinin baştan belirlenmesi gerekir.

İşverenin diğer usul yükümlülükleri şunlardır: her ay bordro düzenlemek ve çalışana vermek, ücret ödemelerini banka üzerinden yapmak (kanunda öngörülen hâllerde zorunludur), kesilen vergileri süresinde ödemek ve belgeleri saklama süresi boyunca muhafaza etmek. Bordronun düzenlenmemesi ya da ücretin gerçek tutarının altında gösterilmesi, hem vergi ziyaı hem sigorta primi eksikliği doğurur ve iş uyuşmazlığında işçi lehine karine oluşturur. Ücretin bir kısmının elden ödenmesi uygulaması, bu nedenle her üç alanda birden risk yaratır: vergi tarhiyatı, prim borcu ve işçilik alacağı davası. İşverenin bildirim yükümlülüklerine aykırılıkta uygulanan sosyal güvenlik yaptırımlarını SGK idari para cezaları yazımızda ele aldık.

Yurt dışı işveren, uzaktan çalışma ve istisnalar

Uzaktan çalışmanın yaygınlaşmasıyla birlikte, Türkiye’de oturan bir kişinin yurt dışındaki bir işverene bağlı çalışması sıradan hâle geldi. Bu ilişkide ücretin vergilendirilmesi iki soruya bağlıdır: kişinin tam mükellef olup olmadığı ve ücretin Türkiye’de stopaja tabi tutulup tutulmadığı. Türkiye’de yerleşik sayılan kişi tam mükelleftir ve yurt içi ile yurt dışı gelirlerinin tamamı üzerinden vergilendirilir. Yurt dışı işveren Türkiye’de stopaj yapmadığından, bu ücretin beyan edilmesi gerekir.

Kanun, belirli şartlarla bu ücretler için istisna öngörür: kanuni ve iş merkezi Türkiye’de bulunmayan işverenlerin yanında çalışan hizmet erbabına, işverenin Türkiye dışında elde ettiği kazançları üzerinden döviz olarak ödediği ücretler, kanunda öngörülen şartların sağlanması hâlinde gelir vergisinden istisnadır. Şartların başında ödemenin döviz olarak yapılması ve işverenin Türkiye’de kazanç elde etmemesi gelir. Şartlardan biri gerçekleşmediğinde istisna uygulanmaz ve ücretin tamamı beyan edilir. Bu nedenle yurt dışı işverenle çalışanların, ödeme para birimini, işverenin Türkiye’deki faaliyet durumunu ve banka kayıtlarını belgelemesi gerekir. Uluslararası bilgi değişimi kapsamında yurt dışı hesap hareketlerinin paylaşılması nedeniyle, beyan edilmeyen bu tür gelirlerin tespiti giderek kolaylaşmıştır; kendiliğinden beyan yollarının değerlendirilmesi, sonradan yapılacak tarhiyata göre çok daha az maliyetlidir.

İşverenin sorumluluğu ve hatalı kesinti

Ücretten yapılacak gelir vergisi kesintisi işverenin sorumluluğundadır. İşveren, kestiği vergileri muhtasar beyanname ile beyan edip ödemekle yükümlüdür; eksik kesinti ya da hiç kesinti yapılmaması hâlinde vergi, ceza ve gecikme faizinden sorumlu tutulur. İşveren, ödemek zorunda kaldığı bu tutarı kural olarak işçiye rücu edebilir; ancak rücunun kapsamı, hatanın kimden kaynaklandığına ve iş ilişkisinin durumuna göre değerlendirilir.

İşçi açısından ise iki yol vardır. Bordroda hatalı kesinti yapıldığı düşünülüyorsa önce işverene yazılı başvuru yapılır ve düzeltme istenir. İşveren düzeltmezse, fazla kesilen verginin iadesi için vergi dairesine düzeltme talebiyle başvurulabilir; talebin reddi hâlinde vergi mahkemesinde dava açılır. Bordronun ihtirazi kayıtla imzalanması, sonradan yapılacak itiraz bakımından önemlidir; kayıtsız imza, bordrodaki tutarların kabul edildiği yönünde karine oluşturur. İhtirazi kaydın hukuki değerini ihtirazi kayıt nedir yazımızda ele aldık.

Vergi mahkemesi dava dilekçesi örneği

Sık sorulan sorular

Ücret nedir?

İşverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para, ayın ve sağlanan menfaatlerdir (GVK m.61).

Prim ve ikramiye de ücret mi?

Evet. Ödemenin adı ne olursa olsun hizmet karşılığı sağlanan menfaat ücret sayılır.

Şirket aracı kullanmam vergilendirilir mi?

Özel kullanıma tahsis edilen ayni menfaatler ücret sayılır ve emsal bedeliyle matraha dâhil edilir.

Vergi brüt üzerinden mi hesaplanır?

Hayır. Sigorta primleri ve kanuni indirimler düşüldükten sonra kalan safi ücret üzerinden hesaplanır (m.63).

Maaşım değişmedi ama elime geçen azaldı; neden?

Kümülatif matrah nedeniyle yıl ilerledikçe üst vergi dilimine geçilir ve kesilen vergi artar.

Asgari ücret istisnası nedir?

Ücretlerin kanunda belirlenen tutara isabet eden kısmının gelir ve damga vergisinden istisna tutulmasıdır.

Yemek ve yol yardımı vergiden muaf mı?

Kanunda öngörülen tutar ve şartlarla istisnadır; sınırın aşılan kısmı ücret sayılır ve vergilendirilir.

Engellilik indirimi nasıl uygulanır?

Yetkili sağlık kuruluşundan alınan rapora dayanarak, dereceye göre belirlenen tutar safi ücretten indirilir (m.31).

Geçmişte uygulanmayan indirimi geri alabilir miyim?

Zamanaşımı süresi içinde düzeltme talebiyle iade istenebilir; ret hâlinde vergi mahkemesine başvurulur.

Ücret için beyanname vermem gerekir mi?

Tek işverenden alınan ücret kanuni tutarı aşarsa; birden fazla işverende ise birden sonrakilerin toplamı sınırı aşarsa beyan gerekir (m.86).

Yurt dışı işverenden ücret alıyorum; ne yapmalıyım?

Türkiye’de stopaja tabi tutulmayan ücretlerin beyan edilmesi zorunludur.

Beyanname verirsem indirim yapabilir miyim?

Evet. Eğitim, sağlık, bağış ve şahıs sigortası primleri kanuni sınırlar içinde beyan edilen gelirden indirilebilir.

Ücretin bir kısmının elden ödenmesi ne risk doğurur?

Vergi tarhiyatı, eksik sigorta primi ve işçilik alacağı davası olmak üzere üç alanda birden sorumluluk doğurur.

Asgari geçim indirimi hâlâ var mı?

Yerini, asgari ücret tutarına isabet eden verginin istisna edilmesi düzeni aldı; medeni durum ve çocuk sayısına göre farklılaşma bulunmuyor.

Kıdem ve ihbar tazminatı vergiye tabi mi?

Kıdem tazminatı kanuni tavanı aşmayan kısmı bakımından gelir vergisinden istisnadır; ihbar tazminatı ise tamamı ücret olarak vergilendirilir. İkisi de damga vergisine tabidir.

Bana fatura kestirilmesi doğru mu?

Fiilen bağımlı çalışıyorsanız ilişki hizmet akdidir; serbest meslek gibi fatura düzenlenmesi geçmişe dönük prim, vergi ve ceza riski doğurur.

Bordromda hata var; ne yapmalıyım?

Önce işverene yazılı başvurun; düzeltilmezse vergi dairesine düzeltme talebiyle başvurun ve bordroyu ihtirazi kayıtla imzalayın.

Ayni menfaatler ve değerleme

Gelir Vergisi Kanunu’nun 61. maddesi ücreti geniş tanımlar ve ayın ile sağlanan menfaatleri de kapsama alır. Bu nedenle çalışana sağlanan araç, konut, yemek, ulaşım, sağlık sigortası ve benzeri imkânların ücret unsuru olup olmadığı ve hangi değerle bordroya yansıtılacağı belirlenmelidir. Kanun’un 63. maddesi, hizmet erbabına verilen ayınların değerlemesinde uygulanacak esasları gösterir: verildiği gün ve yerdeki ortalama perakende fiyatlarına göre; konut tedariki ve sair suretle sağlanan menfaatler ise konutun emsal kirasına veya menfaatin emsal bedeline göre değerlenir.

İstisnalar ise 23 ve devamı maddelerde sayılmıştır ve şartları dikkatle uygulanmalıdır. Yemek bedeli bakımından işyerinde veya müştemilatında yemek verilmesi ile dışarıda yemek imkânı sağlanması farklı hükümlere tabidir ve ikincisinde kanunda öngörülen günlük tutar sınırı işler. Toplu taşıma imkânı sağlanması bakımından da benzer bir sınır bulunur. İşverence sağlanan konut için kanunda öngörülen büyüklük ve nitelik şartları aranır. Çocuk ve kreş yardımı, engellilik indirimi ve asgari ücret istisnası ayrı ayrı düzenlenmiştir. Bu istisnaların sınırları aşıldığında aşan kısım ücret sayılır ve stopaja tabi olur; ayrıca sosyal güvenlik mevzuatındaki prime esas kazanç istisnalarının vergi mevzuatındakilerden farklı olabileceği unutulmamalıdır. Bu nedenle her yan hak kalemi iki mevzuat bakımından ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

İşten ayrılmada ödenen tutarların vergilendirilmesi

İş ilişkisinin sona ermesinde ödenen kalemlerin vergisel niteliği birbirinden farklıdır ve bordroda ayrı ayrı gösterilmelidir. Kıdem tazminatı bakımından Gelir Vergisi Kanunu, kanunda öngörülen sınırlar içinde kalan kısmı istisna tutar; sınırı aşan ödemeler ücret olarak vergilendirilir. İhbar tazminatı ise ücret niteliğindedir ve stopaja tabidir.

Diğer kalemler şöyle değerlendirilir. Kullanılmayan yıllık izin ücreti ücret niteliğindedir. İş güvencesi kapsamındaki işe başlatmama tazminatı ve kötü niyet tazminatı bakımından kanunda öngörülen istisna hükümleri ayrıca değerlendirilir. Karşılıklı sonlandırma sözleşmesi kapsamında ödenen ek tutarlar bakımından ise kanun, hizmet sözleşmesi sona erdikten sonra karşılıklı sonlandırma sözleşmesi veya ikale sözleşmesi kapsamında ödenen tazminatlar, iş kaybı tazminatları, iş sonu tazminatları ve benzeri ödemelerin ücret sayılacağını düzenler; bu tutarlar bakımından kıdem tazminatı istisnası kanunda öngörülen sınırlar içinde uygulanır ve aşan kısım vergilendirilir. Ayrıca fazla kesilen vergilerin iadesine ilişkin düzenlemeler bulunur. Bu nedenle çıkış işlemlerinde her kalemin ayrı hesaplanması ve bordroda ayrıştırılması gerekir; toplu ödeme olarak yapılan ve ayrıştırılmayan tutarlar hem vergi hem iş hukuku uyuşmazlığı doğurur.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m.23, 31, 32, 61, 63, 86 ve 94 ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu hükümlerine dayanır. Tarife, tutar ve istisna sınırları her yıl değişir; somut dosyanız için Hukukçular Evi Ankara ile 0554 648 37 15 numaralı telefondan iletişime geçin.