Eşler arasındaki en ağır ihlallerden bazıları; bir eşin diğerinin hayatına kastetmesi, ona şiddet uygulaması (pek kötü davranış) veya ağır biçimde aşağılamasıdır (onur kırıcı davranış). Hukuk bu hâlleri ayrı ve özel bir boşanma sebebi olarak düzenlemiştir.
Kanun ne diyor?
Bu sebep, Türk Medeni Kanunu’nun 162. maddesinde düzenlenmiştir. Eşlerden her biri, diğeri tarafından hayatına kastedilmesi, kendisine pek kötü davranılması ya da ağır derecede onur kırıcı bir davranışta bulunulması sebebiyle boşanma davası açabilir. Bu da mutlak bir boşanma sebebidir; ispatlandığında ayrıca birliğin çekilmez hâle geldiğinin kanıtlanması aranmaz. Dava hakkı, sebebin öğrenilmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde olaydan itibaren beş yıl geçmekle düşer; affeden eşin dava hakkı olmaz.
Uygulamada durum nedir?
Yargıtay’ın yerleşik uygulamasında; fiziksel şiddet “pek kötü davranış”, ağır hakaret ve aşağılayıcı söz/eylemler ise “onur kırıcı davranış” kapsamında değerlendirilir. Bu sebeple açılan davalarda olayın ispatı (tanık, rapor, kayıt gibi) ve süreye uyulması önemlidir. Ayrıca bu tür eylemler, 6284 sayılı Kanun kapsamında koruyucu ve önleyici tedbirlerin de alınmasını gerektirebilir.
Pratikte ne anlama geliyor?
- Şiddet, hayata kast ve ağır hakaret bu madde kapsamında mutlak boşanma sebebidir.
- Dava, sebebin öğrenilmesinden itibaren altı ay içinde açılmalıdır; affetme hakkı düşürür.
- Güvenlik için ayrıca 6284 sayılı Kanun kapsamında tedbir talep edilebilir.
Kısacası eşin şiddeti veya ağır aşağılaması güçlü ve özel bir boşanma sebebidir; ancak süresinde ileri sürülmeli ve ispatlanmalıdır. Güvenlik söz konusuysa koruma tedbirleri ihmal edilmemelidir.
Bu makale genel bilgilendirme amaçlıdır, hukuki danışmanlık yerine geçmez. Açıklanan kanun hükümleri ve Yargıtay’ın yerleşik uygulaması zaman içinde değişebileceğinden, kendi durumunuz için güncel değerlendirmeyi mutlaka bir avukattan alınız.